Auteursarchief: Danielle Huisman

Wanneer je het werk van Donald Schenkel voor het eerst ziet, zou je bijna denken dat het door een computer is gemaakt. Pas wanneer je goed kijkt, zie je dat hij zijn kleurverlopen niet met een printer, maar met olieverf creëert. Het werk van deze jonge Rotterdamse kunstenaar is met recht uniek. En dat is niet alleen een reden voor Kunstuitleen Rotterdam om vier van zijn schilderijen aan te kopen, maar ook voor Patrick Kooiman om eens een bezoekje aan Donalds atelier te brengen.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Je werk ziet er bijna bovenmenselijk uit. Ik kon me in eerste instantie niet voorstellen dat hier geen computer aan te pas was gekomen.
Ik snap je reactie heel goed. Met een computer maak je een kleurverloop met een paar drukken op de knop. Ik vind het veel interessanter om met echte verf te werken. Want wist je dat achter elk pigment een mooi verhaal zit? Zo is ultramarijnblauw is één van de oudste kleuren uit de geschiedenis. Elk pigment heeft een andere chemische samenstelling. Daardoor gedraagt het zich ook anders. Sommige pigmenten mengen beter, andere drogen weer langzamer of hebben meer transparantie. In mijn werk gaat het er dus niet alleen om dat je een kleur ziet, maar vooral dat je begrijpt dat verf een materiaal is.

En wat maakt dan dat je specifiek met olieverf werkt?
Kijk, olieverf wordt in de geschiedenis geroemd om twee dingen: glans en transparantie. Door die twee eigenschappen kun je met olieverf alle andere materialen suggereren in een schilderij. Met acrylverf of met de temperaverf die ze in de Middeleeuwen gebruikten, kan dat veel minder goed. Voor mij heeft olieverf daarom een enorme rijkdom. Je ziet veel meer dan alleen de kleuren zelf. Olieverf vangt licht op en weerkaatst het. Daarmee ziet het er op elk moment van de dag anders uit. Ik gebruik het om een esthetiek te creëren die digitaal lijkt, maar niet de digitale principes volgt.

Zoiets schud je niet zomaar uit je mouw! Hoe ben je op het idee gekomen?
Tijdens het tweede jaar van de Willem de Kooning Academie mocht ik eindelijk gaan experimenteren. Ik had tot dat moment nog geen verf aangeraakt, dus dacht: nu moet het maar eens gaan gebeuren. Mijn experiment wilde ik klein houden. En omdat ik dacht dat ik er niet al te veel vragen over kon stellen, koos ik voor olieverf. Het enige wat ik feitelijk wilde, was met schaduwen werken. Daar kwam ik achter na heel veel schrappen. Als ik ‘s ochtends wakker word, dan kan ik urenlang naar het spel van licht en schaduw kijken op het plafond. Ik vroeg me af hoe het kon dat ik in zoveel dingen geïnteresseerd kon zijn en toch zo lang naar iets simpels als mijn plafond kan kijken. Jezelf verliezen in een klein visueel detail als een schaduw of een kleurverloop kan voor mij een bijna Grieks gevoel van verwondering oproepen. In dezelfde tijd als mijn eerste experimenten met olieverf ontdekte ik A Field Guide to Getting Lost van Rebecca Solnit. Zij beschreef die drang om jezelf te verliezen vanuit meerdere invalshoeken. Ik las haar boek heel toevallig toen ik in het vliegtuig zat. Toen ik uit het raam keek, verloor ik me in een oneindige hoeveelheid blauw en realiseerde ik me wat een ongrijpbare tint het was. Ik was mijn tijdsbesef volledig kwijt. Pas toen kwam alles bij elkaar.

Kon je je altijd al zo goed helemaal in iets verliezen?
Als kind maakte ik al grote tekeningen van vellen papier die ik aan elkaar plakte. Dan tekende ik bijvoorbeeld een donutfabriek met alle onderdelen of een stad met een trein die door de lucht vliegt. Dat obsessieve gedrag zat er dus al vroeg in. De drang om werelden te bedenken, zorgde ervoor dat ik in eerstes instantie Game Design ging studeren. Maar na een tijdje kwam ik erachter dat ik de conceptuele lading miste. Als je erover nadenkt, is dat best wel jammer. Games en kunst zouden best wel goed samen kunnen gaan. Kijk maar eens naar het werk van Ian Cheng. Het is fascinerend wat hij doet. Maar goed, zelf koos ik er uiteindelijk voor om de docentenopleiding aan de kunstacademie te gaan volgen. Kunst maken is één van de mooiste dingen die er zijn. Dat je die verwondering kunt delen met mensen die jonger zijn dan jij, lijkt me echt prachtig.

Vertel eens wat over de werken die Kunstuitleen Rotterdam heeft aangekocht?
Kunstuitleen Rotterdam heeft een serie van vier kleine spiegels in de uitleencollectie opgenomen. De verf op de spiegels is ragdun, ik denk niet meer dan een tiende millimeter. Het mooie van olieverf is dat het transparant kan zijn. Het licht gaat er als het ware doorheen en weerkaatst vanaf de onderkant. Omdat ik spiegelglas als ondergrond heb gebruikt, wordt die weerkaatsing optimaal. Het pigment ziet er ineens ook heel anders uit. Een doorschijnende olievlek, daar heeft het nog het meest van weg. Vanuit elke hoek is het anders. De vier spiegels die je vanaf nu kunt lenen, zijn onderdeel van een nieuwe lijn die ik ga uitdiepen. Dus ik weet niet of Kunstuitleen Rotterdam het doorheeft, maar het is echt een heel goede aankoop!

En nu wil ik weleens weten hoe je je schilderijen maakt!
Tsja, daar vertel ik niet zoveel over. Het is het geheim van de smid, zeg maar. Wat ik je wel kan verklappen, is dat alles waarvan je denkt dat het lang duurt, weinig tijd kost. En omgekeerd! Ik heb mijn eigen tools ontwikkeld waarmee ik mijn werk maak. Daardoor is het proces deels mechanisch en deels handmatig – een interessante positie. De beweging die mijn lichaam maakt, bepaalt hoe het werk eruit komt te zien. Inmiddels heb ik best wel veel controle over hoe de verschillende soorten verf zich gedragen. Maar ook ik leer nog altijd nieuwe dingen. Voor mij is elk nieuw werk een studie. Als ik een fout maak, kan ik alles zo weggooien. Ik ben daarom enorm geconcentreerd aan het werk. Mijn ogen puilen dan zowat uit mijn hoofd. Dat het niet altijd uitpakt hoe je het bedenkt, maakt het voor mij extra interessant. Ik bouw alles op, doe wat tests en laat het dan gebeuren. Het maken van een schilderij is voor mij echt een korte actie. Gelukkig duurt het heel lang voordat olieverf droog is en dus kan ik er nog wel een paar dagen in blijven werken. Als je goed kijkt, zie je ook dat het kleurverloop niet altijd perfect is. Omdat je ogen er niet goed op kunnen focussen, danst alles een beetje. Door het samenvloeien van de verf zitten er kleine imperfecties in mijn werk. Maar dat maakt me niet uit. Ik vergelijk het graag met de ruis op een grammofoonplaat. En zeg nou zelf, perfectie is toch helemaal niet interessant? Soms gebeurt er ook iets nieuws en onverwachts waardoor ik weer helemaal aan mijn werk verkocht ben. Dan denk ik, hier kan ik mezelf nooit meer vanaf krijgen.

Kunstuitleen Rotterdam heeft momenteel vier werken van Donald Schenkel in de collectie, waarvan inmiddels alle vier de werken zijn uitgeleend.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Fake or true? Onze expo transformeert tijdens de Museumnacht op zaterdag 7 maart in een ruimte waar de conventionele regels niet gelden, waar de realiteit vervormt.

Plof neer op de vele kussens in onze Ambient room en geef je over aan The Amazons. Vergeet de prestatiedrang en keuzestress en open je mind. Laat je hersenen nieuwe verbindingen maken voor een frisse blik op de wereld.

The Amazons, bestaande uit Romy van Eijk (fashion designer), Joni Kling (kunstenaar) en Jetti Steffers (dj) bundelen hun interdisciplinaire krachten om je een instaproof Museumnacht ervaring mee te geven. Sippend aan een futureproof drankje word jij onderdeel van deze alternatieve wereld waar performance art en digital realm samensmelten tot een onvergetelijke nacht.

Tickets
Met een passe-partout ticket krijg je van 20:00 – 01:00 uur toegang tot het verrassende programma van de Rotterdamse kunst- en cultuurinstellingen die meedoen met de Museumnacht010.
Koop hier je tickets

FacebookFacebook
instagraminstagram

Zij is ontwerper. Hij is beeldend kunstenaar. Samenwerken deden de sympathieke Masja van Deursen en Serge Game al een tijd, bij Studio Beige. Maar naast hun werk bij dit toonaangevende Rotterdamse bureau voor branding en visual identity is het koppel nu op artistiek vlak bezig aan een tweede gezamenlijk leven. Masja en Serge combineerden – hoe toepasselijk! – ieder hun eerste doopnaam en begonnen onder de naam Marie Bernard aan een kleurrijk artistiek project waarbij ze niet over één nacht ijs gingen. Speciaal voor Work Art | Play Art ging Patrick Kooiman op de koffie in de studio van Marie Bernard in Rotterdam-Noord. Het werd een fascinerend gesprek, dat niet alleen ging over de werken die Kunstuitleen Rotterdam van het duo aankocht, maar ook over…tussenruimtespookjes?

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Voordat we het over Marie Bernard gaan hebben, kunnen we het eerst over jullie ‘eerste’ leven als Masja en Serge hebben?
Masja: “Serge en ik kennen elkaar al sinds eind jaren ’90, toen we samen studeerden aan de kunstacademie van Den Bosch. Al tijdens mijn studie kreeg ik een baan aangeboden in Rotterdam. Dat was heel spannend, want iedereen in die tijd ging juist naar Amsterdam.”
Serge: “Rotterdam was een rauwe, onaantrekkelijke stad waar je je best voor moest doen om van te houden. Maar dat vond ik prima. Je kon hier als kunstschilder voor weinig geld een atelier huren. En bovendien was ik veel te bang dat ik in Amsterdam ten prooi zou vallen aan alle verleidingen. Maar uiteindelijk bleek het hier in Rotterdam ook meer dan gezellig.”

Als ik hier zo om me heen kijk, ademt alles creativiteit. Zijn jullie daar ook in opgegroeid?
Serge: “Mijn ouders dachten altijd, waarom speelt die jongen niet vaker buiten? Maar ik kocht aan één stuk door blocnotejes van 75 cent bij de HEMA zodat ik kon blijven tekenen. Achteraf jammer dat ik er zo weinig van heb bewaard!”
Masja: “Mijn vader nam van zijn werk weleens restanten mee van Letra wrijfletters. Het is wel duidelijk dat daar mijn fascinatie voor typografie vandaan kwam. Ik was niet zo teruggetrokken als Serge. Mijn creativiteit schoot alle kanten op, ik was een gelukkig kind in die zin.”

Jullie werken al heel lang samen bij Studio Beige. Wat doen jullie daar?
Masja: “Voor mij was het al heel snel duidelijk dat ik een eigen ontwerpbureau zou starten. Het werd Studio Beige, opgericht in 2003 samen met zakenpartner Silvia Vergeer. Ons werk is heel breed. Zo kunnen we de branding voor een schoenenmerk bedenken, maar ook een serie verpakkingen voor een supermarkt of een boek voor een kunstenaar. Wat wij doen is veel meer dan ‘alleen maar’ een huisstijl bedenken. Alles begint met uitgebreid bespreken met waar een organisatie voor staat en wie de mensen erachter zijn. Om het maar even heel oneerbiedig te zeggen, geven wij er een smoel aan.”
Serge: “Ik werk voornamelijk als beeldend kunstenaar, maar zorg er daarnaast bij Studio Beige als officemanager voor dat alles goed georganiseerd verloopt. Dat moet ook wel als je zulke diverse opdrachten uitvoert.”

Dan ben ik wel benieuwd wat de rode draad is! Wat maakt dat opdrachtgevers naar Studio Beige komen als zij een nieuwe identiteit willen?
”Iedere stap in het creatieve proces wordt met de grootste zorg genomen. Als gevolg hiervan zijn de ontwerpoplossingen van Studio Beige vaak aantrekkelijk, effectief en laten ze een blijvende indruk achter.  Er is eigenlijk weinig ‘beige’ aan onze projecten.  Ze worden meestal gedefinieerd door sterke en heldere typografie en kleuren.”

Waar kwam de behoefte vandaan om naast zo’n drukke gezamenlijke carrière ook samen kunst te gaan maken?
Serge: “Masja en ik hebben samen door de jaren heen zoveel kunst gezien. We vinden het fijn om daar telkens ieder een eigen mening over te vormen en die samen op een goed onderbouwde manier met elkaar te bespreken. Zo weten we precies van elkaar hoe we denken. Dat constante wikken en wegen is een wezenlijk onderdeel van ons leven. Een paar jaar geleden dachten we, waarom doen we hier niet iets mee? We zijn heel simpel begonnen met schaar en papier. Wij zijn losse vormen gaan knippen, maar kozen er lange tijd voor ze niet op te plakken. In plaats daarvan schoven we alle losse stukken op ontelbaar verschillende manieren in en over elkaar. Maandenlang was het een complete bende – niet alleen in onze studio, maar ook thuis. We maakten veel foto’s van wat me maakten. Soms hadden we wel 30 variaties op hetzelfde werk. Al die chaos hadden we nodig om uiteindelijk een richting te bepalen. Zo’n lange periode van aftasten is een belangrijk deel van onze filosofie. Als je direct alles gaat uitvoeren wat je verzint, sla je een wezenlijke stap over. De dingen moeten juist organisch ontstaan. Pas op het laatst heb ik van enkele papieren variaties een vertaalslag naar houten werken gemaakt. Daardoor staat het nu heel stevig.”

Is het werk dat jullie samen maken anders dan wat je zelf als kunstenaar maakt?
Serge: “Ja, totaal. Mijn eigen tekeningen en schilderijen zijn groot en organisch. Ze zitten vol kleur en contrast en zijn op het cartoonesque af. Het is complex en gaat over veel lagen. Ons gezamenlijke werk is veel rechter, dat is meer de inbreng van Masja. Toch moet ik zeggen dat we er bewust veel imperfecties in hebben gestopt. Er zit bijvoorbeeld af en toe een tussenruimte in het werk. Daardoor vraag je je als kijker af, rammelt het nu wel of niet? En geloof me, we hebben daar goed over nagedacht.”

Als je een grafische achtergrond hebt, ben je dan niet allergisch voor alles wat rammelt?
Masja: “Ik was er wel een beetje huiverig voor, ja. Het liefst leg ik alles langs een lineaal. Maar ik wist daarnaast dat als ik mezelf weer de vrijheid van de imperfectie gaf, mijn eigen werk ook beter zou worden. Het kostte me wel moeite, hoor. Dan zei Serge, je moet niet alles zo gecentreerd doen. Het is veel interessanter als een vorm er een beetje afvalt. Vroeger was ik onzeker over dat soort dingen. Dan kon ik wel tien keer een layout veranderen. Maar nu ik ouder ben en meer ervaring heb, voel ik al heel snel aan wat voor een opdrachtgever gaat werken. In dat opzicht ben ik echt een gevoelsmens. Daardoor ontstaat er iets wat heel vanzelfsprekend en eenvoudig oogt – een statement zonder een ego. Dat vind ik bij het werk van Serge en mij ook. En tenslotte vond ik het ook wel prettig dat de dingen niet persé aan het eind van de dag klaar moesten zijn. Mislukken mocht ook weer, gewoon ouderwets op je bek gaan. Heel bevrijdend!”

Hoe gaat de stap van probeersels van papier naar een eindresultaat in hout?
Serge: “Van elke papiervariatie maak ik een foto. Ik ga alleen verder met de beste versie. Die print ik op A3-formaat. Vervolgens trek ik de vormen met behulp van carbonpapier over op dik papier. Die sajblonen knip ik uit en zet ik weer over op het hout. Dat lijkt omslachtig en dat is het ook. Maar ik doe het bewust, want overtrekken kun je nooit perfect. Er vallen gaten en kieren – Zwischenraumgespenster, zoals de Duitse kunstschilder Markus Lüpertz het noemt. Die ‘tussenruimtespookjes’ zorgen ervoor dat een werk spanning krijgt en gaat vibreren.”

Jullie werk heeft ook uitgesproken kleurcombinaties. Hoe komen die tot stand?
Serge: “Ik vind het razend moeilijk om de juiste kleuren te kiezen, maar ik ben er wel dol op. De kleuren van het papier negeer ik vaak, ik kijk meer naar de kleuren van de foto ervan op mijn beeldscherm. Dat is de basis. Als ik eenmaal heb bepaald dat het bijvoorbeeld roze, groen en blauw wordt, ga ik de kleuren op zo’n manier mengen dat er een onderlinge afstemming ontstaat. Pas daarna laat ik de foto op het beeldscherm los en voelt het alsof ik een schilderij maak. Voor het mengen gebruik ik maar weinig kleuren: Twee tinten blauw, één rood en vaak ook maar één geel. Zwart komt er bij mij niet in, ook niet in mijn eigen werk. Mijn overtuiging is dat je puur zwart uit een tube niet ‘leest’. Het wordt een gat dat al het licht wegzuigt. In plaats daarvan bouw ik het zwart op uit andere kleuren. Soms meng ik een heel donkerbruin groen of een donkerbruin blauw. Dat ziet je oog dan als zwart door de kleuren die ernaast liggen. Het is allemaal relatief. Het kostte me enorm veel moeite om het gevoel voor de juiste kleurverhoudingen onder de knie te krijgen. In mijn hoofd voelt het net alsof ik zo’n gigantisch mengpaneel in een muziekstudio bedien. Dat is ook wel het gevaar. Er zijn zoveel alternatieven, dat ik soms een beetje in mijn hoofd blijf hangen. Maar uiteindelijk hak ik vaak snel de knoop door. Met mijn jarenlange ervaring weet ik inmiddels wat goed werkt.”
Masja: “Kleur is ontzettend moeilijk. Je ziet het direct als mensen geen gevoel voor kleur hebben. Het is een beetje als uit de maat dansen. Kleur heeft ritme. Dat geldt ook voor mijn vak. Ik ga nog net niet met mijn Pantone-kleurenwaaier naar bed, maar ik ken hem wel uit mijn hoofd. Dan laat een opdrachtgever me een bepaalde tint oranje zien en dan zeg ik gelijk, oh dat is Pantone 165. Serge vindt het soms een beetje eng. Het is ook wel een tic.”

  

Nu heeft Kunstuitleen Rotterdam een paar van jullie werken aangekocht. Zijn jullie als kleurfanaten dan niet heel erg benieuwd hoe jullie werk er bij klanten thuis bij hangt straks?
Masja: “Daar heb ik nog helemaal niet over nagedacht. Volgens mij is het maar goed dat we er niet achter komen. Ik kan het me ons werk nu nog niet goed voorstellen tegen een andere achtergrondkleur dan het wit hier in de studio, maar wie weet. We kennen mensen die ons werk hebben gekocht en thuis opgehangen hebben tussen heel andere werken. Dat gaat van verfijnd tekenwerk tot fotografie. En ik moet zeggen dat het geheel er dan wel sprankelend uitziet. Ons werk verdraagt ander werk heel goed. Serge noemt het gekscherend weleens kunstbommetjes. Ik snap het wel, het zijn echte snoepjes om naar te kijken.”

Kunstuitleen Rotterdam heeft momenteel vijf werken van Marie Bernard in de collectie, waarvan inmiddels vier werken zijn uitgeleend.

Bekijk meer van Marie Bernard op hun Instagramaccount.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op 29 november is het Black Friday en daarom is onze expo extra lang open! Wil je even tot rust komen tussen al het shopgeweld door, dan ben je bij ons van harte welkom om een drankje te komen te doen en onze speciale ‘Dark Art’ selectie te bewonderen.

Ter gelegenheid van Black Friday zijn wij onze collectie ingedoken en hebben we de beste zwarte kunstwerken voor je naar boven gehaald. Zowel grote als kleine kunstwerken, fotografie, objecten en nog veel meer, als het maar donker is. Hou je van zwart in je interieur? Dan mag je onze expo eigenlijk niet overslaan op Black Friday. We zijn open van 11.00 – 21.00 uur.

Kunstwerken te koop
Om ruimte te maken voor nieuwe kunst, bieden wij tijdens Black Friday prachtige etsen van W.B. Bosveld aan voor een eenmalige prijs van 75 euro per stuk. Ben je een echt 80’s lover? Kom dan zeker even langs. Deze typische jaren ’80 kunst is zeer gedetailleerd en zet een geweldig tijdsbeeld neer. Nostalgie aan de muur!

 
Etsen van W.J. Bosveld

Lid worden
Voor nieuwe leden hebben we een leuke aanbieding:
– je hoeft geen lidmaatschap te betalen tot het einde van het jaar;
– de eerste maand leen je een kunstwerk gratis.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op Wereld Alzheimer Dag, 21 september 2019, organiseerde Het Alzheimer Centrum Erasmus MC, het regiobestuur Rotterdam en Alzheimer Nederland een publieksmiddag over dementie in Het Nieuwe Instituut. Het thema van deze middag was ’Samen Bewegen’. Onze collega Sanne Hoogeveen gaf daar een korte presentatie en workshop over Brainframe, het dementie programma dat zij met Kunstuitleen Rotterdam ontwikkelt.

Het publiek tijdens deze middag bestond uit allerlei professionals uit de zorg die affiniteit hebben met mensen met dementie. Bezoekers kregen van Sanne tijdens een mini workshop de gelegenheid mentaal te bewegen door middel van het kijken naar beeldende kunst. Er deden ongeveer 20 bezoekers mee aan deze workshop. Samen maakten we een prachtig verhaal bij bijvoorbeeld het kunstwerk van C. Kemper –  Interieur Café.


Foto: Ad de Visser – Sanne met kunstwerk. C. Kemper –  Interieur Café

We merkten op dat ‘vrouw op het werk’ veel interesse had in meneer, maar andersom niet. Het werd een café in Katendrecht in de jaren ’60. Dit zagen we aan het interieur, de kleding en het haar van de twee afgebeelde personen. Meneer was volgens ons een zeeman, ergens uit Amerika, en mevrouw een dame van lichte zeden die mannen probeerde op te pikken in het café. Er werd ontzettend veel gelachen tijdens het maken van dit verhaal.


Foto: Ad de Visser

FacebookFacebook
instagraminstagram

“Ok, dus wat is nu dé interieurkleur van volgend jaar?” Het is typisch zo’n vraag die me een paar keer per jaar wordt gesteld. Dat heb je nu eenmaal als je veel schrijft over alles wat met wonen, kunst en design te maken heeft. Geloof me, ik heb al aardig wat trendkleuren zien komen in gaan. 2012 was een mintjaar. En tegen 2014 werd het verdrongen door petrol. En is het alweer twee jaar geleden dat ik mijn woonkamer compleet fuchsiaroze verfde? Als je het me heel eerlijk vraagt, dan vind ik dat je lekker zelf moet weten welke kleuren je in huis gebruikt. Trends zijn voor volgers, toch? Maar goed, als je nu tóch eens wat anders in huis wil en je op zoek bent naar wat inspiratie…dan help ik je in deze editie van Work Art | Play Art graag op weg met drie opties. Enne…natuurlijk deel ik ook een paar handige tips over hoe je de juiste kunst bij de juiste muurkleur zoekt.

Door: Patrick Kooiman (Interiorator)

Wil jij twee van de belangrijkste trendkleuren van dit jaar in het echt zien? In samenwerking met Little Greene verfde Kunstuitleen Rotterdam twee wanden in de kleuren van nu en koos er wat prachtige werken bij.

Allereerst…warme kleuren zijn hot. Je hoeft geen expert te zijn om die trend aan te zien komen. Voor de kenners trap ik nu een open deur in, maar ga in april naar Milaan en je weet direct wat ‘de’ kleuren voor twee jaar later zijn. Elk jaar wordt namelijk in deze Italiaanse stad de Salone del Mobile gehouden, zeg maar De Moeder Aller Interieurbeurzen. En als er dan één plek is waar tutto Milano naar kijkt, dan is het de showroom van de ontwerpers van Dimorestudio.


De foto links maakte ik in 2017 bij Dimorestudio in Milaan…en twee jaar later zie je dezelfde warme tinten overal terug op de vtwonen & designbeurs in Amsterdam!

Zij gingen in 2017 al voor warme kleuren, dus de rest van de wereld nu ook. Een mooie bevestiging kreeg ik dit najaar op de vt wonen&designbeurs in Amsterdam, waar zo’n beetje in elke stand aardetinten de boventoon voerden. Ik gaf er trouwens een presentatie over mijn interieurboek VOLUME – en natuurlijk vertelde ik ook iedereen hoe handig het is om kunst te lenen. In Rotterdam zou ik trouwens zeker eens kijken bij het nieuwe hotel Supernova aan de ’s-Gravendijkwal. Daar is de hele bar in een diep donkerrode tint geverfd. Wist je trouwens dat boutique hotels altijd vooroplopen met interieurtrends?


Het nieuwe hotel Supernova aan de ’s-Gravendijkwal combineerde dieprood met heel smaakvol met zwart-witfoto’s. Daar heeft Kunstuitleen Rotterdam er ook genoeg van!

Ook bij de verffabrikanten is deze warmekleurentrend niet onopgemerkt gebleven. Zo voegde Little Greene, de huisleverancier van Kunstuitleen Rotterdam, onlangs de tint Baked Cherry toe aan het assortiment. Deze dieprode kleur is door het vleugje blauw dat erin zit weer nét even anders dan de kant-en-klaar gemengde verf die je in de schappen van de bouwmarkt ziet. Maar hoe pas je zo’n gewaagde tint nu toe in huis? Veel mensen durven niet verder dan één enkele wand en verven de rest heel veilig in oerdegelijk RAL 9010-wit. Niet doen! Het contrast tussen donker en licht is dan véél te groot. Je kunt veel beter de hele kamer verven in dezelfde kleur. En dan neem je als het even kan ook de witte deuren en de ramen mee, toch? Probeer bij het kiezen van kunst eens een wand te maken met meerdere kunstwerken. Altijd leuk om te zien wat die verschillende werken dan met elkaar ‘doen’. Als je een beetje handig bent met Photoshop, maak je heel makkelijk een wandje in de juiste kleur en kun je naar hartenlust combineren voordat je een definitieve keuze maakt. Om je een beetje op weg te helpen, maakte ik zelf een selectie van werken waarin de roodttint van Baked Cherry voorkwam. Startpunt was een schilderij van Johan van Oord, die ooit voor Boijmans de wanden van de espressobar in een soortgelijk patroon verfde.  Jammer dat het weg inmiddels weg is! Een uitzondering maakte ik voor een werk van Joop van ’t Hoenderdaal, waarin een geel kleurpotlood en een oranje viltstift voor een verrassende oppepper zorgen.


Met de klok mee:
Zonder titel van Johan van Oord, Nr. 213 van Ditty Ketting, Societies van Stacii Samidin, Swiss Miss van Erik Kampman, Zonder Titel van Joop van ’t Hoenderdaal.

Is het diepe rood van Baked Cherry nu nét een tikkeltje te veel voor je, dan heb ik nog een tweede trendkleur voor je. Eentje die iets minder heftig is, maar nog steeds heel mooi. Dock Blue is namelijk een donkerblauwe tint die even subtiel is als grijs, maar toch wel veel spannender is.


Donkerblauw is spannend maar niet té – en is ook prima te combineren met kunst.

Ik heb trouwens door schade en schande geleerd dat je donkere wanden beter niet leeg kunt laten. Je moet daar flink uitpakken met veel kunst en goede spotverlichting, anders kijk je al snel naar een zwart gat. En dat is natuurlijk niet wat we willen! Ik houd wel van een statement, dus kies al snel voor bijvoorbeeld Montañas con flores van Dora Dolz.


Met
Montañas con flores van Dora Dolz geef je zo’n subtiele donkerblauwe wand net even wat meer smoel.

De derde kleur die ik met jullie deel is niet zozeer een trendkleur als meer een insider tip van iemand die er écht verstand van heeft. Eerder dit jaar ging ik namelijk samen met een goede vriendin op de koffie bij licht- en interieurontwerper en levende legende René Houben in het Noord-Brabantse Oisterwijk. Ze had een prachtige lampenkap bij hem besteld en terwijl we zo zaten te praten, vertelde René over een heel zeldzame tint groen die hij weleens gebruikt. Hij lijkt op malachiet – je weet wel, van de edelsteen – maar is nog nét een tikje dieper en matter. Interieurwaaghals die ze is, bestelde mijn vriendin ter plekke een paar blikken. Haar woonkamer en keuken hebben inmiddels een makeover gekregen en ik moet zeggen dat ik het prachtig vind. Sterker nog, ik zie groen van jaloezie! De fabrikant van de verf heet Couleurs de Provence, op de bus staat een adres in Tilburg, maar op internet is er niks over te vinden. Het is allemaal vreselijk underground, maar als je deze verf écht wil, raad ik je aan om contact op te nemen met René Houben zelf.


Deze foto stuurde mijn vriendin me van haar keukenwand in malachietgroen.

Zelf zit ik inmiddels ook een beetje te broeden op wat ik hier in huis ga doen. Een tijdje overwoog ik lila of violet – dat worden hippe kleuren, let maar op! – maar ik fantaseer ook al een tijdje over matte lichtbeige verf met hoogglans felgroene strepen. Wat het ook wordt en welke kleur jij ook gaat kiezen in huis, het is een fijne gedachte dat je in een mum van tijd alles weer hebt overgeverfd. En andere kunst hebt uitgezocht!

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op zaterdag 2 november staat de jaarlijkse Dag van de Kunstuitleen weer op het programma. In onze expo is het de hele dag feest. Met kunst, muziek, workshops, hapjes en drankjes. Iedereen is welkom.

Lid worden op de Dag van de Kunstuitleen heeft aantrekkelijke voordelen:
– je hoeft geen lidmaatschap te betalen tot het einde van het jaar;
– de eerste maand leen je een kunstwerk gratis

Van 11.00 – 15.00 uur kun je een Workshop ‘Kunst bekijk het maar’ volgen onder leiding van Sanne Hoogeveen. Leer eens verder kijken naar kunst dan je eigen beeldvorming. Door het toepassen van nieuwe technieken leer je je eigen kunstsmaak beter kennen.
Duur van de workshop: 30 minuten. De workshop is op inloop.

Om 15.30 uur hebben we een optreden van singer songwriter Scott & Young. Dit optreden organiseren we in samenwerking met de Popronde Rotterdam.

Graag tot dan!

FacebookFacebook
instagraminstagram

Verbinden – dat is hét sleutelwoord bij Rotterdam The Hague Airport. Want vandaag de dag zorgt het vliegveld er niet alleen meer voor dat passagiers van A naar B kunnen vliegen. Onze regionale luchthaven brengt sinds kort ook actief bedrijven bij elkaar en stimuleert de broodnodige vernieuwing in de vliegwereld. Mooie ontwikkelingen waarbij de medewerkers niet zijn vergeten. Die leren elkaar namelijk op een nieuwe manier kennen – door kunst van Kunstuitleen Rotterdam! Eén van de aanjagers van al deze vernieuwingen is Carlijn van der Wild. En speciaal voor Work Art | Play Art ging Patrick Kooiman eens achter de schermen kijken hoe deze innovation leadeen frisse wind door ons ‘Zestienhoven’ laat waaien.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Heel spannend om eens een kijkje in de keuken te mogen nemen! Hoe zit het met al die ontwikkelingen bij Rotterdam The Hague Airport?
Er gebeurt de laatste jaren echt enorm veel bij ons. In 2017 hebben we een nieuwe strategie voor ons vliegveld vastgesteld. Dat deden we niet alleen, alle betrokkenen hebben een steentje bijgedragen: medewerkers van de luchthaven, plaatselijke ambtenaren en politici en last but not least de bewoners en bedrijven in de nabije omgeving. Het was ontzettend mooi om de verhalen te horen die iedereen te vertellen had, of die nu positief of negatief waren. We hebben er veel van geleerd en alle input is gebruikt om onze vier strategische pijlers te omschrijven. Allereerst willen we de ultieme passagiersbeleving bieden. We zijn en blijven een vliegveld, per slot van rekening. Daarnaast willen we verduurzamen, de verbinding zoeken met de regio en onszelf ontwikkelen tot innovatiepartner.

Dat klinkt heel mooi, maar waar moet ik concreet aan denken?
Er lopen een paar spannende projecten. Zo testen we op dit moment in onze bagagehal een nieuw sorteersysteem met zelfrijdende karretjes. Het systeem is heel flexibel, je kunt het aantal karretjes makkelijk uitbreiden of inkrimpen. Dat is ideaal, want het is hier in de zomer heel druk, maar bijvoorbeeld in november weer een stuk rustiger. Verder gaan we het grootste zonnepark van de regio aanleggen op ons terrein – en natuurlijk hebben we hiervoor de nodige veiligheidsonderzoeken doorgelopen. Tenslotte zijn we bezig met een haalbaarheidsonderzoek naar synthetische kerosine. Je vangt lucht op, haalt de CO2 eruit en voegt elektriciteit en waterstof toe. Dat heeft wel de toekomst, het is helemaal circulair. Rotterdam The Hague Airport is onderdeel van de Royal Schiphol Group. Op Schiphol zelf is het te druk voor al die verschillende proeven, maar de regionale luchthavens zijn juist perfect als proeftuin.

  

Klinkt goed! Nu ben ik ook wel benieuwd naar een voorbeeld hoe onze luchthaven samenwerkt met de regio.
Kijk, we willen de luchthaven graag een andere betekenis geven in de omgeving en ze meer betrekken bij de ontwikkelingen. Een mooi voorbeeld is de hospitality campus die het Albeda Collega op ons terrein gaat bouwen. In het hoogseizoen kunnen de 700 studenten Luchtvaartdienstverlening bij ons gelijk in de praktijk toepassen wat ze hebben geleerd.

En welke rol speelt kunst bij Rotterdam The Hague Airport?
Die rol wordt steeds groter. Voor werksessies kregen we begeleiding van Yeds, een Rotterdamse organisatie die niet alleen helpt met brainstormsessies, maar ook kunst koppelt aan bedrijven. Samen bedachten we dat we ons personeel een nieuw gevoel wilden geven door een bijzonder kleinigheidje toe te voegen aan het kerstpakket. Dat werd een Correctbook, een notitieboekje met wisbare pagina’s. Voor de cover schakelden we samen met Yeds de Rotterdamse kunstenaar Michael van Kekem in. Hij maakte een prachtig ontwerp waarin elementen uit zowel Rotterdam als Den Haag zaten. Dat viel echt in de smaak bij iedereen. Op dit moment zijn we aan het kijken of we nog meer ontwerpen van Michael kunnen laten zien op ons voorterrein. Zo wordt het ook daar weer een beetje levendiger.

  

Hier op kantoor is het ook een ander gezicht met zoveel werken van Kunstuitleen Rotterdam. Hoe hebben jullie ze uitgezocht?
We vonden het belangrijk dat er iets Rotterdams in elk werk zit, of dat nu het onderwerp is of de kunstenaar die het maakte. Kunstuitleen Rotterdam heeft op basis van die criteria een voorselectie gemaakt. ‘’Kies maar wat je leuk vindt’’, zeiden ze. Soms was het in één keer raak, maar andere keren kwamen we erachter dat het best wel wat heftiger en excentrieker mocht. Zo’n oppepper kan ons kantoor best wel gebruiken, zonder kunst is het hier niet bepaald sexy. De selectie heb ik samen met een collega gemaakt. Gelukkig waren de reacties heel positief. Soms vroegen mensen zelfs of een kunstwerk bij hun in de buurt opgehangen kon worden, zodat ze er tijdens het werk naar konden kijken.  Zo leerden we elkaar op een nieuwe manier kennen. We kwamen er zelfs achter dat één van onze informatrices zelf kunstenaar is! Van haar hangen daarom nu ook een paar stukken op de gang. Al met al vindt iedereen het leuk om ook eens aan andere dingen dan werk te denken. Zelf heb ik nog geen kunst in huis – en dat terwijl ik toch echt in de buurt van Kunstuitleen Rotterdam woon. Ik zie nu wel dat kunst een ruimte echt tot leven kan brengen. Alleen daarom al denk ik er nu toch over na zelf wat kunst te gaan lenen. Je hoeft een werk ook niet te snappen, vind ik. Zo lang je het maar mooi vindt.

Heb je tot slot nog een mooie tip?
Samen bereik je meer. Kijk buiten de eigen muren en betrek de omgeving. Met elkaar bereik je uiteindelijk meer dan alleen. Ik denk dat wij hier nu mooie stappen in hebben gezet, maar dat we nog lang niet klaar zijn.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Doe mee aan onze workshops of laat je rondleiden door het kunstdepot. Het kan allemaal tijdens het Hoogkwartier Showkwartier.

 

Het Hoogkwartier Showkwartier is een nieuw multidisciplinair showcasefestival in het Hoogkwartier! Een up ‘n coming stadswijk in het centrum van Rotterdam die zich laat kenmerken door kwalitatieve, innovatieve, ambachtelijke en creatieve initiatieven. Twee dagen lang vieren we het Hoogkwartier en ontdekken we het beste dat de wijk te bieden heeft op het gebied van kunst, retail, sport, muziek, architectuur, food & drinks. Op vrijdag starten we met een knaller van een openingsfeest. Zaterdag staat in teken van de ontdekking van de wijk en de buurtborrel (ook voor niet bewoners:).

★ PROGRAMMA  KUNSTUITLEEN ROTTERDAM ★

    • Ontdek de kunstschatten van Kunstuitleen Rotterdam!
      Vanaf 12.00 uur geeft Merel Cruden ieder heel uur een rondleiding door ons depot (max 10 personen per rondleiding, kom op tijd vol = vol ).
      12:00 | 13:00 | 14:00 | 17:00 uur

      Leer verder kijken naar kunst dan je eigen beeldvorming!
      Doe mee aan de mini workshop ‘KUNST… Bekijk het maar!’ onder leiding van Sanne Hoogeveen.
      12:00 | 13:00 | 14:00 | 17:00 uur

★ DEELNAME ★ = gratis

★ LID WORDEN ★
Wil je lid worden van Kunstuitleen Rotterdam? Vul dan de ‘Zijn wij een match’ kaart in en ontvang van ons de eerste maand huur cadeau.

★ TOT 21 SEPTEMBER! ★

FacebookFacebook
instagraminstagram

Dit gevoel kennen we allemaal: je loopt in een museum en kunt jezelf nog maar net bedwingen om te ontdekken hoe dat ene kunstwerk nu écht voelt. Kunstenaar Jelmer Konjo kent dat gevoel. Sterker nog, hij nodigt je juist uit om iets met zijn kunstwerken te doen! Konjo maakt niet alleen heel lekkere illustraties waar de speelsheid vanaf spat. Tegenwoordig legt hij zich ook toe op sculpturen waar je als toeschouwer lekker zelf mee aan de slag kan. Bij Kunstuitleen Rotterdam zijn we fan van Konjo’s naïeve en kleurrijke stijl. En dus kochten we onlangs werk van hem aan dat binnenkort in de uitleencollectie komt. Speciaal voor Work Art | Play Art ging Patrick Kooiman naar de studio van Jelmer Konjo.

Wil jij Jelmer Konjo in het echt ontmoeten? Dat kan! Op zaterdag 14 september, vanaf 16.00 uur, is hij bij Kunstuitleen Rotterdam voor de finissage van de werken uit de zomertentoonstelling Art Playground. 

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Hier zit je dan, helemaal zelfstandig in je eigen studio! Wat maakt nu dat jij hier wel zit en andere voormalige kunstacademiestudenten niet?
Ik ben al heel vroeg begonnen om showtjes te regelen. Dat kwam omdat ik al goed wist wat ik interessant vond. Ik had ook al stage gelopen bij galeries en had goed zicht op hoe het wereldje in elkaar zit. Dat ondernemende heb ik nog steeds. Voor mij is dat een belangrijk onderdeel van mijn leven als kunstenaar. Als je verkoopbaar werk maakt zoals ik, moet je jezelf niet telkens subsidies laten toewerpen. En laten we eerlijk zijn, zo romantisch is het leven van een kunstenaar niet, hoor. Het is niet alsof ik hier zit te schilderen met een kaarslichtje en een fles rode wijn.

Wilde je als kind al graag kunstenaar worden?
Nee, totaal niet. Ik was altijd buiten, lekker aan het rauzen. Dat is het voordeel als je net als ik in Poortugaal opgroeide – een plek met veel bosjes, speeltuintjes en kinderen die je stuk voor stuk kent omdat je allemaal naar dezelfde twee basisscholen gaat. Ik was destijds heel ondeugend en had op school vaak gezeur omdat er dingen op een autoritaire manier werden opgelegd.

Maar was je toen al wel creatief bezig?
Met tekenen had ik heel weinig, totdat ik op mijn dertiende de graffiti inrolde. Je bent met maten dat is natuurlijk sowieso leuk. Daarnaast is het héél spannend om een treintje of metrootje te verven. Het is ook heel goed voor je ego. ‘Oh, heb jij dat gemaakt?’, vragen andere graffiti artists dan. Maar uiteindelijk koop je er niks voor. Je slooft je uit voor een kleine groep insiders en daar blijft het bij. Graffiti is ook best wel egoïstisch. Alsof je tegen de wereld zegt, ‘ik ga dit doen en jullie moeten er allemaal naar kijken’. Maar het heeft ook een positieve kant. Voor veel tieners is graffiti veel leuker en toegankelijker dan een museum. Als het creatieve vlammetje zo gaat branden, dan is het toch prima?

Gebeurde dat bij jou ook zo?
Ik besloot om naar het grafisch lyceum te gaan, voornamelijk omdat al mijn vrienden daar al op zaten. Lekker blowen op school, veel vrijheid…ik dacht, dat ga ik doen! Pas toen ik in het tweede jaar ging schilderen, realiseerde me dat ik nooit meer wat anders wilde doen. Ik leerde ook mensen kennen die al verder waren dan ik. Terwijl ik nog naar de Action moest voor verf en doeken, werkten zij met echte materialen en hadden ze vaak ook al een studio.  Zie je nou wel, dacht ik dan, het kan wel!

Ik zie een duidelijke link tussen graffiti en het werk dat je nu maakt. Heb je ook weleens heel andere dingen geprobeerd?
Ja, maar die vind ik niet zo interessant. Kijk, ik wist al vrij vroeg dat ik niet goed kon tekenen. Maar dat maakt me niet uit. Door humor te gebruiken til ik mijn werk naar een hoger niveau. Mensen kijken dan niet meer naar de techniek die erachter zit. Ze vinden het veel leuker om te denken wat het werk met hun doet. Voor mij is het maken van speels werk ook veel fijner dan heel hard bikkelen op een tekeningetje dat net echt is maar verder niks toevoegt. Petje af als je heel realistisch een bloem kunt tekenen, hoor. Maar die bloem heb ik al gezien. Mijn interesse wek je pas als je iets maakt waarbij mijn hersenen denken, wat is dit nu weer? Dan denk ik er veel langer aan.

Hoe ontwikkelt je werk zich?
De laatste jaren ben ik niet alleen meer een illustrator. Ik maak ook sculpturen en installaties. De basis is wel hetzelfde gebleven. Mijn werk is nog altijd naïef, kleurrijk en genuanceerd. Daarnaast kijk ik graag de relatie tussen kunstwerk en toeschouwer. Ik probeer mensen meer vrijheid en ontdekkingsdrang bij te brengen. Als kind ben je heel ongeremd, maar dan krijg je zo vaak ‘nee’ te horen dat je veel dingen gewoon maar niet meer doet. Maar juist het nemen van dat risicootje is iets waar je veel plezier aan kunt beleven. Aan mijn werk mag je dus gewoon zitten. Sterker nog, ik stimuleer dat. Als afstudeeropdracht maakte ik al een installatie over taboes in musea. Daar mag je nooit iets aanraken als bezoeker. En de luchtvochtigheid en de temperatuur zijn tot twee cijfers achter de komma ingesteld. Maar wat als je nu kunst pas kan ervaren als je daarmee gaat spelen? Met die vraag in het achterhoofd schilderde ik één van mijn schilderijen met verf die pas zichtbaar werd wanneer je er water overheen gooide. Daarmee verras je mensen! Voor de laatste editie van Object Rotterdam maakte ik een serie sculpturen uit losse onderdelen. Die konden bezoekers dan combineren hoe ze dat zelf wilden. Zo’n ervaring heeft toch veel meer waarde dan naar een plaatje op Instagram kijken?

Wat wil je nog bereiken?
Ik kreeg veel opdrachten uit Object Rotterdam, dus ik ga absoluut vaker aan beurzen meedoen. Maar mijn echte stip op de horizon is een speeltuin ontwerpen. Als je kijkt naar de speelobjecten van nu, dan zijn ze niet veel anders dan de wipkip uit de jaren ’80. En dat terwijl je in onze tijd wel moet opboksen tegen iPads en alles wat kinderen daarmee op internet kunnen vinden. Voor hun moet spelen interessanter worden dan wat de digitale wereld te bieden heeft. Hoe mijn ideale speeltuin eruit gaat zien, weet ik nog niet. Helemaal ingekaderd wordt het sowieso niet.  Als kind ga je toch veel liever de hort op en naar spannende plekken waar je niet mag komen?

De keuze van…
Benieuwd wat de kunstsmaak van Konjo is buiten zijn eigen kunst om? Hij koos voor ons ook drie werken uit die hij graag zou willen lenen. Achtereenvolgens zijn dat:

Will Rockx – Pa slacht de haring (50 euro p/m)
HET IS FEEST VANDAAG! Als ik dit werk thuis zou hebben zou het inderdaad altijd feest zijn. Het is zo’n heerlijk nutteloze grappige en zinloze boodschap. Waarom is het feest, omdat er een klein visje ligt? We zullen het nooit weten en daarom kan je er elke keer een eigen verhaal bij verzinnen.

Otto Snoek – Hometown (14 euro p/m)
Hoe Rotterdams kan je het hebben, nou veel Rotterdamser dan dit vind je het niet snel. Dat is precies de reden waarom dit beeld bij mij veel los maakt. Er zit veel humor in, saamhorigheid en compleet lak hebben aan wat andere mensen vinden.

A. Croon – Stilleven (24 euro p/m)
Dit werk is in het echt veel indrukwekkender als op een foto, kom het bekijken zou ik zeggen. Waarom? Omdat het kleur gebruik, de vormen en gelaagdheid iets zijn waar ik erg van kan genieten.

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Heb je onze zomertentoonstelling Art Playground by Jelmer Konjo al bezocht? Op zaterdag 14 september a.s. organiseren we een Finissage met een meet en greet en een borrel. Wil je liever in een kleine setting kennismaken met kunstenaar Jelmer Konjo, dan kun je je ook inschrijven voor de tour door Art Playground op vrijdagmiddag 30 augustus.

De Rotterdamse kunstenaar Konjo (1993) maakt naïef, speels en kleurrijk werk waarbij hij gebruik maakt van gelaagdheid, compositie, zijn wereldvisie en een flinke dosis humor. De werken zijn te huur en te koop en t/m 14 september exclusief te zien in onze expo.

Konjo maakt beelden waarin hij op een luchtige manier voor hem belangrijke onderwerpen aankaart. Dit gaat vaak gemixt met een drang naar interactie, tactiliteit en de verhouding tussen toeschouwer en kunstwerk. Waar haalt hij nu eigenlijk zijn inspiratie vandaan? Konjo nodigt je uit om in plaats van alleen te kijken ook te voelen, te bouwen en te tekenen met vormen.

Tour door Jelmer Konjo
Vrijdag 30 augustus 2019
16.00 – 17.00 uur
Na afloop drinken we een borrel

Finissage Jelmer Konjo
Zaterdag 14 september 2019
16.00 – 17.30 uur
Inclusief hapje en drankjes

Aanmelden
Wil je deelnemen aan de tour of ben je graag aanwezig bij de finissage. Laat het ons weten via info@kunstuitleenrotterdam.nl 

Onze expo is geopend op donderdag, vrijdag, zaterdag en op afspraak.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op woensdag 11 september a.s. krijg je de kans om je objecten te laten taxeren tijdens Fake or Fortune, een Taxatiedag georganiseerd door Vendu Rotterdam en Kunstuitleen Rotterdam.

Altijd al willen weten wat die bijzondere antieke klok waard is, of de herkomst van dat mooie schilderij dat je nog van opa en oma hebt geërfd? Kom langs! De taxateurs van Vendu Rotterdam zitten klaar om met hun expertise jouw objecten te bekijken en weten er ongetwijfeld een mooi verhaal over te vertellen. Per persoon kun je max. 4 objecten laten taxeren.

Twee jaar geleden organiseerden we ook een taxatiedag met Vendu Rotterdam. Dit was een groot succes. We verwachten dit jaar ook weer veel belangstelling, dus wacht niet te lang met aanmelden.

Fake or Fortune
Woensdag 11 september
13.00 – 16.00 uur
max. 4 objecten per persoon

Aanmelden
Wil je langskomen? Meld je dan voor 8 september a.s. aan via taxatiedag@vendurotterdam.nl. Je ontvangt een bevestiging van je aanmelding met daarin een tijdsslot waarbinnen jouw object getaxeerd kan worden.

FacebookFacebook
instagraminstagram