Auteursarchief: Danielle Huisman

Kunst kijken doe je met je ogen. Of toch niet? Op zondag 31 maart a.s. verkennen we hoe je kunst kan ‘kijken’ met je andere zintuigen. Hoe beleef je kunst als je er niet naar kunt kijken met je ogen?

Non-visual designer Simon Dogger verloor zijn zicht tijdens zijn studie aan de Design Academy en geeft een performance over multi zintuiglijke kunst. Is het alleen maar zien van kunst een grote beperking voor de meeste mensen omdat je de andere zintuigen niet gebruikt? Hoe kun je kunst eigenlijk ervaren met je andere zintuigen?


Simon Dogger

Elvera van Leeuwen (Oprichter Mikxs) bedenkt creatieve oplossingen voor activiteiten waar mensen met een visuele en/of auditieve beperking niet zonder meer aan kunnen deelnemen. In mei 2018 heeft ze het programma ‘Ongezien’ gelanceerd in Museum Boijmans van Beuningen: een rondleiding voor mensen met een visuele beperking, die iedere maand zeer druk bezocht wordt. Tijdens de kunstsalon wil Elvera graag meer vertellen over het project Ongezien. Wat de rol van Mikxs hierin is en hoe belangrijk het is dat dit op meer plaatsen uitgerold gaat worden.


Elvera van Leeuwen

Designer Chiara Veenstra komt helemaal uit Londen overgevlogen om te vertellen over haar project HUE. “HUE vertaald. HUE heeft controle. HUE zorgt voor beweging. HUE is de combinatie tussen een installatie en een ‘wearable’ die kleur waarneembaar maakt via ritmische vibratie. HUE onderzoekt de grenzen tussen de invloed van biologie en technology op jouw perceptie. 

HUE is gebaseerd op een theoretisch onderzoek naar technologische extensies van het biologische lichaam. Op welke manier beïnvloeden deze onze ondervinding van de wereld om ons heen?

De installatie HUE verwart de bezoeker over wat ze zien, ze kunnen hun eigen ogen niet meer vertrouwen. De ‘wearable’ biedt hiervoor een een vertaling via een nieuwe ‘taal’. Het vertaalt de kleuren naar ritmische vibraties. Iedere kleur heeft zijn eigen ritme, een vertaling van de anders visuele ervaring. De vraagt blijft of deze vertaling in lijn is met jouw eigen perceptie van kleur of met die van de maker?”


HUE installatie van Chiara Veenstra

Tot slot geeft Sanne Hoogeveen (Docent kunsteducatie) een workshop ‘hoe kies ik kunst’. Voor alle aanwezigen die geen visuele beperking hebben en willen weten hoe de ogen op een constructieve manier ingezet kunnen worden.


Workshop ‘hoe kies ik kunst’ 

De Multi Zintuiglijke Kunstsalon
Zondag 31 maart 2019
15.00 – 17.00 uur (inloop vanaf 14.30 uur)
Inclusief een hapje en drankje.

Aanmelden
De Kunstsalon is gratis toegankelijk voor onze leden. Ben je lid en wil je naar de Kunstsalon komen? Meld je aan via danielle@kunstuitleenrotterdam.nl

Tickets
Niet leden betalen 7,50 euro. Tickets zijn hier te koop.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Een unieke kans om zelf een keer in 3D met gerecyclede plastics te schilderen!  Op zaterdag 6 april a.s. organiseren wij samen met kunstenaar Tiwánee van der Horst een eenmalige workshop ‘Controle en Intuïtie – Tekenen in 3D’. Je gaat schilderen in de ruimte met gerecyclede plastics op de door Tiwánee zelf ontwikkelde 3D-print/schildermachine, ANA. Aan het eind van de workshop neem je jouw zelfgemaakte sculptuur mee naar huis.

Onlangs werd Tiwánee door onze vaste blogger Patrick Kooiman geïnterviewd. Daarin vertelde ze hoe zij kunst en architectuur in haar werken samenbrengt. Kunstuitleen Rotterdam heeft een aantal werken van Tiwánee in de collectie opgenomen: een serie ramen. Het interview kun je hier nalezen.


Programma workshop | 6 april 2019

Duur: 2,5 uur voor 6 deelnemers
Start 14.00 uur (inloop vanaf 13.30 uur), Einde 16.30 uur

Voorafgaand aan de workshop vragen we je een kleine thuisopdracht te maken: kies een (dans)beweging uit en vertaal dit naar één lijn op papier, neem deze mee naar de workshop.

Na ontvangst met koffie en wat lekkers krijg je een rondleiding door het atelier en uitleg over de 3D-schildermachine. Daarna ga je aan de slag. Hoe kan de lijn die je hebt getekend een ruimtelijke lijn worden met de 3D-schilder techniek?
Iedereen krijgt de gelegenheid om achter de 3D machine te kruipen en een eigen sculptuur (van ongeveer 10x10x10 cm) te creëren. Het kan overigens mislukken, dat hoort bij het proces. Tot slot evalueren we: hoe vond je het gaan? Is het echt zo moeilijk?

Inschrijven
De kosten voor de workshop zijn 67,50 euro per persoon. Dit is inclusief materiaalkosten. De workshop gaat door bij 6 deelnemers. Er zijn dus maar een heel beperkt aantal plaatsen beschikbaar. Meld je aan via danielle@kunstuitleenrotterdam.nl

Opening Tentoonstelling in HET PLAFOND
Ben je nieuwsgierig naar de workshop en naar het werk van Tiwánee van der Horst? Kom dan naar haar tentoonstelling in HET PLAFOND.

Daar werkt Tiwánee van der Horst op locatie met haar zelf ontwikkelde 3D-print/schildermachine, ANA. Met gerecyclede plastics schildert ze in de ruimte. Tiwánee wijdt zich aan het combineren van kunst en architectuur. Haar droom is om meer kleur te geven aan de wereld door onze gebouwde omgeving op een schilderachtige manier tot stand te laten komen. Bij HET PLAFOND werkt ze aan een kleurrijke installatie aan het plafond, geïnspireerd op het gedachtegoed van Kandinsky. Je bent van harte uitgenodigd naar de opening te komen op 22 maart 2019.

Tentoonstelling: 22 maart t/m 19 mei 2019
Opening: 22 maart van 19:30 – 21:30 uur

Locatie: HET PLAFOND, Gedempte Zalmhaven 761, Rotterdam
Ruimte voor kunst en cultuur in woonhuis van Guus Vreeburg (kunst- en architectuurhistoricus) en Willem Besselink (beeldend kunstenaar).

Meer informatie over Tiwánee van der Horst vind je hier.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Tim Mastik is een man van uitersten. Of het nu gaat om zijn extreme oog voor detail waarmee hij zijn kunst maakt of het fanatisme waarmee hij de klimsport beoefent, Tim gaat all-out. Als tiener begon hij als graffiti artist. Nu is hij de trotse eigenaar van een eigen studio in een oude school in Rotterdam-Noord. Met inkt en papier maakt hij er unieke kunstwerken die herkenbaar uit duizenden zijn. Kunstuitleen Rotterdam kocht er onlangs een paar aan voor de uitleencollectie – en dat is precies de reden waarom Patrick Kooiman onlangs op bezoek ging bij Tim.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Voor een kunstenaar van 32 jaar oud heb je een niet-alledaagse levensloop. Hoe zit het precies?
Als kind was ik óf snel afgeleid óf juist heel gefocust. Ik was behoorlijk, kun je wel zeggen. Mijn moeder was daarom al lang blij als ik lekker buiten aan het spelen was of heel rustig binnen zat te tekenen. Van mijn vader heb ik meer de praktische dingen geleerd. Daar heb ik nu als kunstenaar nog steeds veel aan. Hij was een goede lasser en maakte in zijn vrije tijd sculptuurachtige werken met metaal. Thuis staat nog steeds een mooi object van zijn hand. Het is bijna een miniatuur Richard Serra. Hij leerde me ook een mentaliteit aan van ‘gewoon doen’. Trial and error, zeg maar. Dat kwam deze week nog goed van pas toen ik een behoorlijke fout maakte. Het was echt even slikken.

Wat gebeurde er?
Ik maak grids met potlood op papier en vul deze met inkt. Ik was al een week bezig met een nieuwe variant waarbij ik met transparant tape meer dan duizend vlakken moest afplakken. Een tijdrovende klus waar je je hoofd bij moet houden, kun je je voorstellen. Omdat ik net te snel werkte, vergat ik één streep af te plakken waardoor mijn inkt twee keer over hetzelfde stuk ging. Ik heb nu de strakheid van het werk een beetje vertroebeld.

Moet je het nu weggooien?
Ik denk erover na om een nieuwe laag toe te voegen om mijn fout te verbergen. Zo krijgt het misschien een nieuw uitgangspunt.


Volgens mij is dit een perfect bruggetje naar een gebeurtenis die veel impact op je leven lijkt te hebben gehad. Voor de draad ermee!
Als puber met een liefde voor tekenen, raakte ik gefascineerd door de graffiti die ik op straat zag. Eerst ging ik in mijn eentje experimenteren. Dan ging ik taggen met stiften waarvan de inkt al met de eerste regenbui doorliep. Heel amateuristisch, maar ik leerde snel. Ik kwam in contact met mensen die het zich ook bezighielden met graffiti. En ik stak zelf ook wat mensen aan met mijn hobby.

Ik heb altijd het idee dat het bij graffiti niet alleen om de creativiteit gaat, maar ook om de adrenalinekick. Klopt dat een beetje?
Ja, al helemaal wanneer je treinen gaat spuiten of in de metro gaat schrijven terwijl er andere mensen in zitten. Ik weet niet of ik met heel veel trots terugkijk op dat taggen. Met spuitbussen een mooie piece zetten, vond ik dan weer wel leuk. Op huizen heb ik nooit graffiti gespoten. Maar een metro is van een bedrijf, daar had ik toen minder moeite mee. Ik ontwikkelde na een tijdje mijn eigen handtekening, het was toen al een vrij grafisch. Maar pas na mijn straf ging ik me echt met grafische vormgeving bezighouden.

Hoe ben je gesnapt?
Ik ging een keer overdag samen met wat vrienden een trein pakken bij het rangeerterrein van Rotterdam Centraal. Vaak ging dat goed omdat treinen naast elkaar worden neergezet om schoongemaakt te worden. Als je daartussen loopt, word je niet gezien. Maar één keer was dat helaas wel het geval.

En dan zit je ineens in de cel! Wat doet dat met je?
Natuurlijk is het vreemd om ineens in zo’n klein wachtcelletje aan het Doelwater te zitten. In het begin dacht ik nog, we hebben alleen maar wat graffiti gespoten. Ik mocht boeken uitzoeken en kreeg kleding van de bewaarder. Twee keer per dag werd er gelucht. Dan kreeg ik ook twee sigaretten. Dan stond ik daar op de binnenplaats en kon ik precies op de klok van het stadhuis kijken. Een paar oudere gevangenen vroegen me op de eerste dag wat ik had gedaan. We hebben graffiti gespoten, zei ik dan. Oh maar dan ben je morgen vrij, antwoordden ze. Maar op de derde dag vroegen ze me of ik niet wat anders had gedaan – want waarom zou ik anders nog steeds vast zitten? Achteraf bleek dat de politie een voorbeeld wilde stellen. Toen ik uiteindelijk na vier dagen werd vrijgelaten, was mijn moeder blij dat het gebeurd was. Pas nu snap je wat de gevolgen zijn, vond ze. En die gevolgen waren fors. Ik kreeg een taakstraf én een boete van een paar duizend euro. Voor een jongen van 17 is dat heel veel. Inmiddels is het 15 jaar geleden en wil ik er niet teveel meer bij stilstaan.

Wist je waar je na graffiti met je creativiteit naartoe moest?
In het begin niet. Ik bleef nog wel tekenen, maar stak meer energie in sport. Ik koos ervoor om naar het CIOS te gaan, een sportopleiding die behoorlijk zwaar is. Doordeweeks was het volop sporten, op zaterdag had ik een bijbaantje bij La Place en op zondag moest ik ook nog eens mijn taakstraf doen. Ik werd een jaar lang echt geleefd. Door het CIOS kwam ik gelukkig in aanraking met klimmen, een sport waar ik veel van houd. Nadat ik afstudeerde, ging ik in een klimhal werken en besloot ik om daarnaast een vervolgopleiding Communicatie en Multimedia Design te gaan volgen. Zo leerde ik niet alleen concepten te bedenken, maar ook visuele ontwerpen te maken. Van één docent, Jim Boekbinder, heb ik met name veel geleerd. Hij bereidde zijn lessen tot in de puntjes voor en verwachtte dat ook van zijn studenten. Voor de eerste opdracht gaf hij bewust de hele klas een twee. Als jullie denken dat dit voldoende is, zei hij, dan ga ik jullie laten zien dat je vijf keer zo hard moet werken. Hij heeft mijn mentaliteit echt aangedraaid. Mijn opleiding was bijna helemaal digitaal. Wat me daarin enorm frustreerde, is dat telkens wanneer ik een opdracht moest printen de kleuren altijd zo slecht waren. Gelukkig kwam ik via een vriendin – toevallig ook uit de klimwereld – in aanraking met zeefdrukken. Daarmee kon ik eindelijk de kleuren krijgen zoals ik ze altijd wilde. Omdat de studio van die vriendin direct boven Groos zat, kon ik de eerste zeefdruk die ik maakte gelijk in hun winkel verkopen.

Dat balletje ging wel heel snel rollen!
Nee, integendeel! Ik heb er juist snoeihard voor moeten werken. Naast mijn werk als grafisch vormgever, zocht ik iets voor mezelf. Iets waarmee ik uiting kon geven aan de dingen die ik niet in mijn werk kwijt kon. In het begin maakte ik af en toe een zeefdruk. Omdat ik echt kon genieten van het proces en het experiment, ging ik steeds meer tijd in de zeefdrukkerij doorbrengen. Dan was het ineens drie uur ’s nachts – en dat terwijl ik de volgende dag weer gewoon moest werken. Mijn werk ging zich ook ontwikkelen. Ik ging vaker abstract werk maken en meer experimenteren. Zo intuïtief werken was heel bevrijdend na een opleiding waarbij alles vanuit een concept moest. Mijn werk werd tijdens mijn studie zo overgerationaliseerd dat ik soms bij mezelf dacht dat ik niet meer aan het doen was wat ik eigenlijk wilde. Het is veel fijner om nu mijn eigen ding te doen.

Is wat je maakt ook kunst?
Het werk dat ik nu maak, vind ik veel meer kunst dan de dingen waarmee ik een paar jaar geleden begon. Na zeefdrukken heb ik andere methodes aangeleerd om inkt op papier te krijgen. Ik ben ook veel meer aandacht aan het materiaal gaan besteden, zoals inkt die ik zelf meng of speciale soorten papier. Maar ook met die nieuwe technieken en materialen heeft mijn werk nog altijd een bepaald ritme en een balans. Soms mag er ook wel disharmonie zijn, maar vormen patronen wel de basis.

Kunstuitleen Rotterdam heeft een paar van je werken aangekocht. Wat voor werken zijn het?
Voor één van de eerste werken die ik maakte nadat ik was gestopt met zeefdrukken, koos ik voor stempels van linosneden. Ik kwam erachter dat ik de structuur van de inkt op het papier veel interessanter vond dan de stempelafbeelding zelf. Daarom ben ik verder gegaan met het maken van grids van ‘blinde’ linosneden, dus zonder afbeelding. Eén daarvan is nu te leen bij Kunstuitleen Rotterdam. Een ander werk ontstond toen Groos me vroeg om samen met Jochem Rotteveel een duo-expositie te verzorgen. Jochem werkt met tape en dus dacht ik dat het interessant was om daar met en eigen werk met tape op aan te sluiten. Zo gaat dat vaak bij mij. Telkens wanneer ik een expositie heb, probeer ik mezelf met nieuw werk tot een hoger niveau te tillen.

Welke andere kunstenaars bewonder je?
Er zijn er genoeg, maar ik vind het moeilijk om er nu een paar uit te lichten. Wat ik vaak doe, is naar een museum gaan om echt de ervaring te vangen van één enkele kunstenaar. Dat is voor mij alsof er even maar één iemand aan het woord is en iedereen zijn mond moet houden en even heel goed moet luisteren. Dan pas begrijp je een werk – of misschien ook niet. Naar een museum gaan is een beetje een uit de hand gelopen hobby. Ik bepaal zelfs waar ik op vakantie aan de hand van de musea die ik wil bezoeken. Eén tentoonstelling die mij heeft geraakt was Bloemlezing van Ellsworth Kelly in Museum Voorlinden. Helemaal omdat hij Kelly vlak voor de opening overleed. Dat bracht een bepaalde melancholie met zich mee die me altijd bij zal blijven. Ik vind het daarnaast ook interessant om naar podcasts over kunstenaars te luisteren, zoals Kunst is lang. Sommige afleveringen heb ik wel vijf keer geluisterd, zonder persé het werk van de kunstenaar over wie het gaat te kennen. Uiteindelijk vind ik dat het bij kunst meer om de gedachtegang gaat dan om het visuele.

De werken van Tim Mastik zijn nog niet te zien in onze Catalogus. Vraag er naar in onze expo!

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op 15 en 16 februari houdt de Rotterdamse modeontwerpster Joline Jolink een sample sale in onze expo. Superleuk dat die prachtige kleding bij ons in de expo komt te hangen. Voor ons natuurlijk een mooie gelegenheid om te vragen welke kunstwerken zij zou uitzoeken voor onze rubriek De Keuze van…. De minitentoonstelling is nu te zien in onze expo en ook te bezichtigen tijdens de sample sale.

Joline Jolink (1981) studeerde in Arnhem aan de modeacademie en liep stage bij Viktor&Rolf. Na een masteropleiding aan FIA, startte ze in 2006 met haar eigen modemerk voor vrouwen. Twee jaar later lanceerde ze als eerste Nederlandse modeontwerper een webshop. Een eigen winkel in Amsterdam volgde, maar die verhuisde in 2013 naar de Nieuwe Binnenweg in Rotterdam, waar ze nog steeds gevestigd is op nummer 82.

Jij bent gastcurator van Kunstuitleen Rotterdam en mag je favoriete kunstwerken uit onze collectie selecteren. Waarom heb je ja gezegd?
Omdat ik gek ben van kunst! Het inspireert me in mijn werk als modeontwerper. Ik maak er verrassender kleurkeuzes door.

Was het lastig om een keuze te maken?
Heel lastig, door de grote hoeveelheid goede werken. Gelukkig heb ik een vrij heldere voorkeur en smaak, dat maakte het weer iets makkelijker.

Kun je wat vertellen over je keuze?
Ik reageer vrij intuïtief op kleur en textuur. Sommige schilderijen lijken bijna het gevoel van stoffen na te bootsen. Natuur is een thema voor me. Sculptuur, vorm, ritme, herhaling en structuur trekken me ook, door de rust die de werken uitstralen.

Heb je zelf ook kunst in huis?
Jazeker. Ik heb foto’s van modefotografen als Wendelien Daan en Barrie Hullegie, maar ook veel schilderijen van mijn moeder en illustraties van Piet Paris en Eline Jetten.

Van welke kunst hou je?
Ik hou van minimalistisch werk zoals van Agnes Martin en Jan Schoonhoven. Ik ben dol op vrouwelijke kunstenaars uit de jaren na de tweede Wereldoorlog: Barbara Hepworth, Louise Bourgeois, Georgia O’Keeffe, Louise Nevelson en Gabriele Münter.

En wat vind je helemaal niks?
Ik vind weinig niks eigenlijk. Onlangs heb ik bijvoorbeeld dankzij de grote tentoonstelling Pure Rubens in museum Boijmans van Beuningen ook bijzonder veel waardering gekregen voor een barokke stijl als die van Peter Paul Rubens. Totaal niet in mijn straatje, maar daardoor des te verrassender.

Wat vind je eigenlijk van Kunstuitleen Rotterdam als concept?
Geweldig hoe Kunstuitleen Rotterdam kunst toegankelijk maakt en hoe ze openstaat voor samenwerkingen met allerlei andere disciplines.

Tot slot: waar ben je op dit moment mee bezig?
Duurzaamheid is een groot thema in mijn werk als modeontwerper. De industrie waarin ik werk is aan verandering toe. Zelf ben ik al jaren geleden van de gebaande paden afgeweken. Ik heb mijn eigen ritme, die afwijkt van het systeem en in het proces rekening houdt met mens, dier en milieu. Eens in de zoveel jaar ruim ik mijn atelier en kelder op en verkoop op een sample sale prachtige unieke sample-kledingstukken van mooie materialen voor kleine prijzen. Daar is het nu weer tijd voor en de Kunstuitleen biedt een mooie locatie.

Sample Sale Joline Jolink
Vrijdag 15 februari 10.00 – 20.00 uur
Zaterdag 16 februari 10.00 – 18.00 uur

Nieuwsgierig naar de collectie van Joline Jolink? Kijk dan eens op www.jolinejolink.com

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opleiding: Amsterdam, Rijksakademie van beeldende kunsten,  tekenen, schilderen en grafiek, 1971 – 1975; Rotterdam, Academie voor Beeldende Kunsten,  basisjaar schilderen, 1970 – 1971.

Aussems (Rotterdam, 1951) vermeld zelf over zijn werk: ‘Sinds 1977 ben ik werkzaam als beeldend kunstenaar. Door alle jaren heen vormen het landschap en het stads- en havengezicht van Rotterdam mijn hoofdthema’s. In al mijn werk blijft kleurgebruik en handschrift zeer herkenbaar. Ik maak zowel schilderijen als grafiek, aquarel-etsen. Dit is een combinatie van ets en aquarel. Ik zoek in mijn werk vaak een synthese tussen het schilderachtige en het grafische. Ik maak zowel vrij werk als in opdracht’.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opleiding: Den Haag, Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten, grafiek en schilderen, 1980-1985

In Aulman’s (Amsterdam, 1956) werk spelen oude culturen een grote rol. Ook in dit werk zijn verschillende oude inspiratiebronnen te zien: onder andere de Griekse beeldhouwkunst in de vorm van de Discuswerper, maar ook een duikend figuurtje dat voorkomt op een Etruskisch fresco van een sarcofaag en een reeks rennende en springende figuurtjes, die op de foto’s van Eadweard Muybridge (1830-1904) geïnspireerd lijken te zijn.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opleiding: Rotterdam, Academie voor Beeldende Kunsten, 1982-1987, tekenen, schilderen en ontwerpen (monumentaal/autonoom), 1982-1987.

Tegenwoordig is Auer (Den Haag, 1959) vooral actief op het internet als webdesigner, webmaster, grafisch ontwerper en curator.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opleiding: Rotterdam, Academie van Beeldende kunsten, 1965 – 1970.

Van Geest (Maasland, 1948) woont en werkt in Rotterdam. Deze nachtelijke hemel is verbeeld in het nachtelijk blauw dat gewoon uit een balpen afkomstig is. Daarmee hebben deze twee Rotterdamse kunstenaars in een unieke samenwerking een compositie gemaakt, waarin de nacht en de sterrenhemel en aarde veel meer staan aangegeven dan getekend. Een gevleugelde man en vrouw worden omgeven door half voltooide figuren als droomflarden. De lijnen, die duidelijk in een keer uit de pen gerold zijn zonder schetsen, hebben eenzelfde nonchalance als de sterren en bloemen die gedachteloos gedroedeld lijken te zijn. Het geheel heeft het vluchtige en ongedefinieerde van een droom.

B58006

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opleiding: Rotterdam, Academie van Beeldende Kunsten en Technische Wetenschappen, beeldhouwen 1989-1991; Den Bosch, Academie voor Kunst en Vormgeving St. Joost, beeldhouwen 1992-1994.

Arons (Renkum, 1968) is beeldhouwer die werkt met brons, graniet, kalksteen en marmer. Hij werkt zowel op kleine als op grote monumentale schaal. Zijn werk bevat vaak figuratieve (vrouwelijke) vormen maar in Kantelbeeld 3 uit 1996 heeft hij een driehoekige vorm op verschillende manieren met de beitel bewerkt. Vanaf 2009 werkt hij afwisselend in Zweden en Luxemburg.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opleiding: niet bekend

Van Arkel’s (Rockanje, 1947) werk bestaat uit schilderijen, tekeningen en grafiek. Van Arkel spreekt op zijn website over zijn werk als een routekaart. Al schilderend of tekenend, zonder een precies uitgedacht resultaat, is hij bezig om de juiste voorstelling te laten ontstaan. Hij doet dat al zoekend en spelend met lijn, vorm, kleur, evenwicht tot het moment daar is dat het werk ‘af’ is.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opleiding: Breda, Academie voor Beeldende Kunsten, fotografie, 1981-1986

Van Arkel (1959) is een zelfstandig fotograaf. Op zijn website freekvanarkel.nl schrijft hij: “Freek van Arkel is een gedreven en betrokken fotograaf uit Rotterdam. Wars van alles wat ‘moet’ en ‘hoort’ analyseert hij de veranderende wereld om zich heen, en in het bijzonder de Rotterdamse haven. Daarbij maakt hij de werkelijkheid niet mooier dan zij is. Zijn werkelijkheid bestaat uit pure beelden die recht doen aan de locaties waar hij zich bevindt en de personen die hij afbeeldt.”

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opleiding: ’s-Hertogenbosch, Kunstacademie, 1977-1982

Van Arendonk (Waalwijk, 1957) woont en werkt in ’s-Hertogenbosch. Inspiratiebron voor zijn werk is de natuur, in zijn werk – hier bij Kunstuitleen Rotterdam grafiek – komen veel bloemen en dieren, vooral vogels, voor. Vaak gebruikt hij bedrukte stoffen als uitgangspunt, deze zijn een grote bron waaruit hij eindeloos kan putten en waarop hij eveneens eindeloos kan variëren.

Later is hij op deze stoffen gaan schilderen met siliconenpasta waardoor zijn bloemen zich lijken te verheffen van het platte vlak.

FacebookFacebook
instagraminstagram