Auteursarchief: Danielle Huisman

Op Wereld Alzheimer Dag, 21 september 2019, organiseerde Het Alzheimer Centrum Erasmus MC, het regiobestuur Rotterdam en Alzheimer Nederland een publieksmiddag over dementie in Het Nieuwe Instituut. Het thema van deze middag was ’Samen Bewegen’. Onze collega Sanne Hoogeveen gaf daar een korte presentatie en workshop over Brainframe, het dementie programma dat zij met Kunstuitleen Rotterdam ontwikkelt.

Het publiek tijdens deze middag bestond uit allerlei professionals uit de zorg die affiniteit hebben met mensen met dementie. Bezoekers kregen van Sanne tijdens een mini workshop de gelegenheid mentaal te bewegen door middel van het kijken naar beeldende kunst. Er deden ongeveer 20 bezoekers mee aan deze workshop. Samen maakten we een prachtig verhaal bij bijvoorbeeld het kunstwerk van C. Kemper –  Interieur Café.


Foto: Ad de Visser – Sanne met kunstwerk. C. Kemper –  Interieur Café

We merkten op dat ‘vrouw op het werk’ veel interesse had in meneer, maar andersom niet. Het werd een café in Katendrecht in de jaren ’60. Dit zagen we aan het interieur, de kleding en het haar van de twee afgebeelde personen. Meneer was volgens ons een zeeman, ergens uit Amerika, en mevrouw een dame van lichte zeden die mannen probeerde op te pikken in het café. Er werd ontzettend veel gelachen tijdens het maken van dit verhaal.


Foto: Ad de Visser

FacebookFacebook
instagraminstagram

“Ok, dus wat is nu dé interieurkleur van volgend jaar?” Het is typisch zo’n vraag die me een paar keer per jaar wordt gesteld. Dat heb je nu eenmaal als je veel schrijft over alles wat met wonen, kunst en design te maken heeft. Geloof me, ik heb al aardig wat trendkleuren zien komen in gaan. 2012 was een mintjaar. En tegen 2014 werd het verdrongen door petrol. En is het alweer twee jaar geleden dat ik mijn woonkamer compleet fuchsiaroze verfde? Als je het me heel eerlijk vraagt, dan vind ik dat je lekker zelf moet weten welke kleuren je in huis gebruikt. Trends zijn voor volgers, toch? Maar goed, als je nu tóch eens wat anders in huis wil en je op zoek bent naar wat inspiratie…dan help ik je in deze editie van Work Art | Play Art graag op weg met drie opties. Enne…natuurlijk deel ik ook een paar handige tips over hoe je de juiste kunst bij de juiste muurkleur zoekt.

Door: Patrick Kooiman (Interiorator)

Wil jij twee van de belangrijkste trendkleuren van dit jaar in het echt zien? In samenwerking met Little Greene verfde Kunstuitleen Rotterdam twee wanden in de kleuren van nu en koos er wat prachtige werken bij.

Allereerst…warme kleuren zijn hot. Je hoeft geen expert te zijn om die trend aan te zien komen. Voor de kenners trap ik nu een open deur in, maar ga in april naar Milaan en je weet direct wat ‘de’ kleuren voor twee jaar later zijn. Elk jaar wordt namelijk in deze Italiaanse stad de Salone del Mobile gehouden, zeg maar De Moeder Aller Interieurbeurzen. En als er dan één plek is waar tutto Milano naar kijkt, dan is het de showroom van de ontwerpers van Dimorestudio.


De foto links maakte ik in 2017 bij Dimorestudio in Milaan…en twee jaar later zie je dezelfde warme tinten overal terug op de vtwonen & designbeurs in Amsterdam!

Zij gingen in 2017 al voor warme kleuren, dus de rest van de wereld nu ook. Een mooie bevestiging kreeg ik dit najaar op de vt wonen&designbeurs in Amsterdam, waar zo’n beetje in elke stand aardetinten de boventoon voerden. Ik gaf er trouwens een presentatie over mijn interieurboek VOLUME – en natuurlijk vertelde ik ook iedereen hoe handig het is om kunst te lenen. In Rotterdam zou ik trouwens zeker eens kijken bij het nieuwe hotel Supernova aan de ’s-Gravendijkwal. Daar is de hele bar in een diep donkerrode tint geverfd. Wist je trouwens dat boutique hotels altijd vooroplopen met interieurtrends?


Het nieuwe hotel Supernova aan de ’s-Gravendijkwal combineerde dieprood met heel smaakvol met zwart-witfoto’s. Daar heeft Kunstuitleen Rotterdam er ook genoeg van!

Ook bij de verffabrikanten is deze warmekleurentrend niet onopgemerkt gebleven. Zo voegde Little Greene, de huisleverancier van Kunstuitleen Rotterdam, onlangs de tint Baked Cherry toe aan het assortiment. Deze dieprode kleur is door het vleugje blauw dat erin zit weer nét even anders dan de kant-en-klaar gemengde verf die je in de schappen van de bouwmarkt ziet. Maar hoe pas je zo’n gewaagde tint nu toe in huis? Veel mensen durven niet verder dan één enkele wand en verven de rest heel veilig in oerdegelijk RAL 9010-wit. Niet doen! Het contrast tussen donker en licht is dan véél te groot. Je kunt veel beter de hele kamer verven in dezelfde kleur. En dan neem je als het even kan ook de witte deuren en de ramen mee, toch? Probeer bij het kiezen van kunst eens een wand te maken met meerdere kunstwerken. Altijd leuk om te zien wat die verschillende werken dan met elkaar ‘doen’. Als je een beetje handig bent met Photoshop, maak je heel makkelijk een wandje in de juiste kleur en kun je naar hartenlust combineren voordat je een definitieve keuze maakt. Om je een beetje op weg te helpen, maakte ik zelf een selectie van werken waarin de roodttint van Baked Cherry voorkwam. Startpunt was een schilderij van Johan van Oord, die ooit voor Boijmans de wanden van de espressobar in een soortgelijk patroon verfde.  Jammer dat het weg inmiddels weg is! Een uitzondering maakte ik voor een werk van Joop van ’t Hoenderdaal, waarin een geel kleurpotlood en een oranje viltstift voor een verrassende oppepper zorgen.


Met de klok mee:
Zonder titel van Johan van Oord, Nr. 213 van Ditty Ketting, Societies van Stacii Samidin, Swiss Miss van Erik Kampman, Zonder Titel van Joop van ’t Hoenderdaal.

Is het diepe rood van Baked Cherry nu nét een tikkeltje te veel voor je, dan heb ik nog een tweede trendkleur voor je. Eentje die iets minder heftig is, maar nog steeds heel mooi. Dock Blue is namelijk een donkerblauwe tint die even subtiel is als grijs, maar toch wel veel spannender is.


Donkerblauw is spannend maar niet té – en is ook prima te combineren met kunst.

Ik heb trouwens door schade en schande geleerd dat je donkere wanden beter niet leeg kunt laten. Je moet daar flink uitpakken met veel kunst en goede spotverlichting, anders kijk je al snel naar een zwart gat. En dat is natuurlijk niet wat we willen! Ik houd wel van een statement, dus kies al snel voor bijvoorbeeld Montañas con flores van Dora Dolz.


Met
Montañas con flores van Dora Dolz geef je zo’n subtiele donkerblauwe wand net even wat meer smoel.

De derde kleur die ik met jullie deel is niet zozeer een trendkleur als meer een insider tip van iemand die er écht verstand van heeft. Eerder dit jaar ging ik namelijk samen met een goede vriendin op de koffie bij licht- en interieurontwerper en levende legende René Houben in het Noord-Brabantse Oisterwijk. Ze had een prachtige lampenkap bij hem besteld en terwijl we zo zaten te praten, vertelde René over een heel zeldzame tint groen die hij weleens gebruikt. Hij lijkt op malachiet – je weet wel, van de edelsteen – maar is nog nét een tikje dieper en matter. Interieurwaaghals die ze is, bestelde mijn vriendin ter plekke een paar blikken. Haar woonkamer en keuken hebben inmiddels een makeover gekregen en ik moet zeggen dat ik het prachtig vind. Sterker nog, ik zie groen van jaloezie! De fabrikant van de verf heet Couleurs de Provence, op de bus staat een adres in Tilburg, maar op internet is er niks over te vinden. Het is allemaal vreselijk underground, maar als je deze verf écht wil, raad ik je aan om contact op te nemen met René Houben zelf.


Deze foto stuurde mijn vriendin me van haar keukenwand in malachietgroen.

Zelf zit ik inmiddels ook een beetje te broeden op wat ik hier in huis ga doen. Een tijdje overwoog ik lila of violet – dat worden hippe kleuren, let maar op! – maar ik fantaseer ook al een tijdje over matte lichtbeige verf met hoogglans felgroene strepen. Wat het ook wordt en welke kleur jij ook gaat kiezen in huis, het is een fijne gedachte dat je in een mum van tijd alles weer hebt overgeverfd. En andere kunst hebt uitgezocht!

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op zaterdag 2 november staat de jaarlijkse Dag van de Kunstuitleen weer op het programma. In onze expo is het de hele dag feest. Met kunst, muziek, workshops, hapjes en drankjes. Iedereen is welkom.

Lid worden op de Dag van de Kunstuitleen heeft aantrekkelijke voordelen:
– je hoeft geen lidmaatschap te betalen tot het einde van het jaar;
– de eerste maand leen je een kunstwerk gratis

Van 11.00 – 15.00 uur kun je een Workshop ‘Kunst bekijk het maar’ volgen onder leiding van Sanne Hoogeveen. Leer eens verder kijken naar kunst dan je eigen beeldvorming. Door het toepassen van nieuwe technieken leer je je eigen kunstsmaak beter kennen.
Duur van de workshop: 30 minuten. De workshop is op inloop.

Om 15.30 uur hebben we een optreden van singer songwriter Scott & Young. Dit optreden organiseren we in samenwerking met de Popronde Rotterdam.

Graag tot dan!

FacebookFacebook
instagraminstagram

Verbinden – dat is hét sleutelwoord bij Rotterdam The Hague Airport. Want vandaag de dag zorgt het vliegveld er niet alleen meer voor dat passagiers van A naar B kunnen vliegen. Onze regionale luchthaven brengt sinds kort ook actief bedrijven bij elkaar en stimuleert de broodnodige vernieuwing in de vliegwereld. Mooie ontwikkelingen waarbij de medewerkers niet zijn vergeten. Die leren elkaar namelijk op een nieuwe manier kennen – door kunst van Kunstuitleen Rotterdam! Eén van de aanjagers van al deze vernieuwingen is Carlijn van der Wild. En speciaal voor Work Art | Play Art ging Patrick Kooiman eens achter de schermen kijken hoe deze innovation leadeen frisse wind door ons ‘Zestienhoven’ laat waaien.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Heel spannend om eens een kijkje in de keuken te mogen nemen! Hoe zit het met al die ontwikkelingen bij Rotterdam The Hague Airport?
Er gebeurt de laatste jaren echt enorm veel bij ons. In 2017 hebben we een nieuwe strategie voor ons vliegveld vastgesteld. Dat deden we niet alleen, alle betrokkenen hebben een steentje bijgedragen: medewerkers van de luchthaven, plaatselijke ambtenaren en politici en last but not least de bewoners en bedrijven in de nabije omgeving. Het was ontzettend mooi om de verhalen te horen die iedereen te vertellen had, of die nu positief of negatief waren. We hebben er veel van geleerd en alle input is gebruikt om onze vier strategische pijlers te omschrijven. Allereerst willen we de ultieme passagiersbeleving bieden. We zijn en blijven een vliegveld, per slot van rekening. Daarnaast willen we verduurzamen, de verbinding zoeken met de regio en onszelf ontwikkelen tot innovatiepartner.

Dat klinkt heel mooi, maar waar moet ik concreet aan denken?
Er lopen een paar spannende projecten. Zo testen we op dit moment in onze bagagehal een nieuw sorteersysteem met zelfrijdende karretjes. Het systeem is heel flexibel, je kunt het aantal karretjes makkelijk uitbreiden of inkrimpen. Dat is ideaal, want het is hier in de zomer heel druk, maar bijvoorbeeld in november weer een stuk rustiger. Verder gaan we het grootste zonnepark van de regio aanleggen op ons terrein – en natuurlijk hebben we hiervoor de nodige veiligheidsonderzoeken doorgelopen. Tenslotte zijn we bezig met een haalbaarheidsonderzoek naar synthetische kerosine. Je vangt lucht op, haalt de CO2 eruit en voegt elektriciteit en waterstof toe. Dat heeft wel de toekomst, het is helemaal circulair. Rotterdam The Hague Airport is onderdeel van de Royal Schiphol Group. Op Schiphol zelf is het te druk voor al die verschillende proeven, maar de regionale luchthavens zijn juist perfect als proeftuin.

  

Klinkt goed! Nu ben ik ook wel benieuwd naar een voorbeeld hoe onze luchthaven samenwerkt met de regio.
Kijk, we willen de luchthaven graag een andere betekenis geven in de omgeving en ze meer betrekken bij de ontwikkelingen. Een mooi voorbeeld is de hospitality campus die het Albeda Collega op ons terrein gaat bouwen. In het hoogseizoen kunnen de 700 studenten Luchtvaartdienstverlening bij ons gelijk in de praktijk toepassen wat ze hebben geleerd.

En welke rol speelt kunst bij Rotterdam The Hague Airport?
Die rol wordt steeds groter. Voor werksessies kregen we begeleiding van Yeds, een Rotterdamse organisatie die niet alleen helpt met brainstormsessies, maar ook kunst koppelt aan bedrijven. Samen bedachten we dat we ons personeel een nieuw gevoel wilden geven door een bijzonder kleinigheidje toe te voegen aan het kerstpakket. Dat werd een Correctbook, een notitieboekje met wisbare pagina’s. Voor de cover schakelden we samen met Yeds de Rotterdamse kunstenaar Michael van Kekem in. Hij maakte een prachtig ontwerp waarin elementen uit zowel Rotterdam als Den Haag zaten. Dat viel echt in de smaak bij iedereen. Op dit moment zijn we aan het kijken of we nog meer ontwerpen van Michael kunnen laten zien op ons voorterrein. Zo wordt het ook daar weer een beetje levendiger.

  

Hier op kantoor is het ook een ander gezicht met zoveel werken van Kunstuitleen Rotterdam. Hoe hebben jullie ze uitgezocht?
We vonden het belangrijk dat er iets Rotterdams in elk werk zit, of dat nu het onderwerp is of de kunstenaar die het maakte. Kunstuitleen Rotterdam heeft op basis van die criteria een voorselectie gemaakt. ‘’Kies maar wat je leuk vindt’’, zeiden ze. Soms was het in één keer raak, maar andere keren kwamen we erachter dat het best wel wat heftiger en excentrieker mocht. Zo’n oppepper kan ons kantoor best wel gebruiken, zonder kunst is het hier niet bepaald sexy. De selectie heb ik samen met een collega gemaakt. Gelukkig waren de reacties heel positief. Soms vroegen mensen zelfs of een kunstwerk bij hun in de buurt opgehangen kon worden, zodat ze er tijdens het werk naar konden kijken.  Zo leerden we elkaar op een nieuwe manier kennen. We kwamen er zelfs achter dat één van onze informatrices zelf kunstenaar is! Van haar hangen daarom nu ook een paar stukken op de gang. Al met al vindt iedereen het leuk om ook eens aan andere dingen dan werk te denken. Zelf heb ik nog geen kunst in huis – en dat terwijl ik toch echt in de buurt van Kunstuitleen Rotterdam woon. Ik zie nu wel dat kunst een ruimte echt tot leven kan brengen. Alleen daarom al denk ik er nu toch over na zelf wat kunst te gaan lenen. Je hoeft een werk ook niet te snappen, vind ik. Zo lang je het maar mooi vindt.

Heb je tot slot nog een mooie tip?
Samen bereik je meer. Kijk buiten de eigen muren en betrek de omgeving. Met elkaar bereik je uiteindelijk meer dan alleen. Ik denk dat wij hier nu mooie stappen in hebben gezet, maar dat we nog lang niet klaar zijn.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Doe mee aan onze workshops of laat je rondleiden door het kunstdepot. Het kan allemaal tijdens het Hoogkwartier Showkwartier.

 

Het Hoogkwartier Showkwartier is een nieuw multidisciplinair showcasefestival in het Hoogkwartier! Een up ‘n coming stadswijk in het centrum van Rotterdam die zich laat kenmerken door kwalitatieve, innovatieve, ambachtelijke en creatieve initiatieven. Twee dagen lang vieren we het Hoogkwartier en ontdekken we het beste dat de wijk te bieden heeft op het gebied van kunst, retail, sport, muziek, architectuur, food & drinks. Op vrijdag starten we met een knaller van een openingsfeest. Zaterdag staat in teken van de ontdekking van de wijk en de buurtborrel (ook voor niet bewoners:).

★ PROGRAMMA  KUNSTUITLEEN ROTTERDAM ★

    • Ontdek de kunstschatten van Kunstuitleen Rotterdam!
      Vanaf 12.00 uur geeft Merel Cruden ieder heel uur een rondleiding door ons depot (max 10 personen per rondleiding, kom op tijd vol = vol ).
      12:00 | 13:00 | 14:00 | 17:00 uur

      Leer verder kijken naar kunst dan je eigen beeldvorming!
      Doe mee aan de mini workshop ‘KUNST… Bekijk het maar!’ onder leiding van Sanne Hoogeveen.
      12:00 | 13:00 | 14:00 | 17:00 uur

★ DEELNAME ★ = gratis

★ LID WORDEN ★
Wil je lid worden van Kunstuitleen Rotterdam? Vul dan de ‘Zijn wij een match’ kaart in en ontvang van ons de eerste maand huur cadeau.

★ TOT 21 SEPTEMBER! ★

FacebookFacebook
instagraminstagram

Dit gevoel kennen we allemaal: je loopt in een museum en kunt jezelf nog maar net bedwingen om te ontdekken hoe dat ene kunstwerk nu écht voelt. Kunstenaar Jelmer Konjo kent dat gevoel. Sterker nog, hij nodigt je juist uit om iets met zijn kunstwerken te doen! Konjo maakt niet alleen heel lekkere illustraties waar de speelsheid vanaf spat. Tegenwoordig legt hij zich ook toe op sculpturen waar je als toeschouwer lekker zelf mee aan de slag kan. Bij Kunstuitleen Rotterdam zijn we fan van Konjo’s naïeve en kleurrijke stijl. En dus kochten we onlangs werk van hem aan dat binnenkort in de uitleencollectie komt. Speciaal voor Work Art | Play Art ging Patrick Kooiman naar de studio van Jelmer Konjo.

Wil jij Jelmer Konjo in het echt ontmoeten? Dat kan! Op zaterdag 14 september, vanaf 16.00 uur, is hij bij Kunstuitleen Rotterdam voor de finissage van de werken uit de zomertentoonstelling Art Playground. 

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Hier zit je dan, helemaal zelfstandig in je eigen studio! Wat maakt nu dat jij hier wel zit en andere voormalige kunstacademiestudenten niet?
Ik ben al heel vroeg begonnen om showtjes te regelen. Dat kwam omdat ik al goed wist wat ik interessant vond. Ik had ook al stage gelopen bij galeries en had goed zicht op hoe het wereldje in elkaar zit. Dat ondernemende heb ik nog steeds. Voor mij is dat een belangrijk onderdeel van mijn leven als kunstenaar. Als je verkoopbaar werk maakt zoals ik, moet je jezelf niet telkens subsidies laten toewerpen. En laten we eerlijk zijn, zo romantisch is het leven van een kunstenaar niet, hoor. Het is niet alsof ik hier zit te schilderen met een kaarslichtje en een fles rode wijn.

Wilde je als kind al graag kunstenaar worden?
Nee, totaal niet. Ik was altijd buiten, lekker aan het rauzen. Dat is het voordeel als je net als ik in Poortugaal opgroeide – een plek met veel bosjes, speeltuintjes en kinderen die je stuk voor stuk kent omdat je allemaal naar dezelfde twee basisscholen gaat. Ik was destijds heel ondeugend en had op school vaak gezeur omdat er dingen op een autoritaire manier werden opgelegd.

Maar was je toen al wel creatief bezig?
Met tekenen had ik heel weinig, totdat ik op mijn dertiende de graffiti inrolde. Je bent met maten dat is natuurlijk sowieso leuk. Daarnaast is het héél spannend om een treintje of metrootje te verven. Het is ook heel goed voor je ego. ‘Oh, heb jij dat gemaakt?’, vragen andere graffiti artists dan. Maar uiteindelijk koop je er niks voor. Je slooft je uit voor een kleine groep insiders en daar blijft het bij. Graffiti is ook best wel egoïstisch. Alsof je tegen de wereld zegt, ‘ik ga dit doen en jullie moeten er allemaal naar kijken’. Maar het heeft ook een positieve kant. Voor veel tieners is graffiti veel leuker en toegankelijker dan een museum. Als het creatieve vlammetje zo gaat branden, dan is het toch prima?

Gebeurde dat bij jou ook zo?
Ik besloot om naar het grafisch lyceum te gaan, voornamelijk omdat al mijn vrienden daar al op zaten. Lekker blowen op school, veel vrijheid…ik dacht, dat ga ik doen! Pas toen ik in het tweede jaar ging schilderen, realiseerde me dat ik nooit meer wat anders wilde doen. Ik leerde ook mensen kennen die al verder waren dan ik. Terwijl ik nog naar de Action moest voor verf en doeken, werkten zij met echte materialen en hadden ze vaak ook al een studio.  Zie je nou wel, dacht ik dan, het kan wel!

Ik zie een duidelijke link tussen graffiti en het werk dat je nu maakt. Heb je ook weleens heel andere dingen geprobeerd?
Ja, maar die vind ik niet zo interessant. Kijk, ik wist al vrij vroeg dat ik niet goed kon tekenen. Maar dat maakt me niet uit. Door humor te gebruiken til ik mijn werk naar een hoger niveau. Mensen kijken dan niet meer naar de techniek die erachter zit. Ze vinden het veel leuker om te denken wat het werk met hun doet. Voor mij is het maken van speels werk ook veel fijner dan heel hard bikkelen op een tekeningetje dat net echt is maar verder niks toevoegt. Petje af als je heel realistisch een bloem kunt tekenen, hoor. Maar die bloem heb ik al gezien. Mijn interesse wek je pas als je iets maakt waarbij mijn hersenen denken, wat is dit nu weer? Dan denk ik er veel langer aan.

Hoe ontwikkelt je werk zich?
De laatste jaren ben ik niet alleen meer een illustrator. Ik maak ook sculpturen en installaties. De basis is wel hetzelfde gebleven. Mijn werk is nog altijd naïef, kleurrijk en genuanceerd. Daarnaast kijk ik graag de relatie tussen kunstwerk en toeschouwer. Ik probeer mensen meer vrijheid en ontdekkingsdrang bij te brengen. Als kind ben je heel ongeremd, maar dan krijg je zo vaak ‘nee’ te horen dat je veel dingen gewoon maar niet meer doet. Maar juist het nemen van dat risicootje is iets waar je veel plezier aan kunt beleven. Aan mijn werk mag je dus gewoon zitten. Sterker nog, ik stimuleer dat. Als afstudeeropdracht maakte ik al een installatie over taboes in musea. Daar mag je nooit iets aanraken als bezoeker. En de luchtvochtigheid en de temperatuur zijn tot twee cijfers achter de komma ingesteld. Maar wat als je nu kunst pas kan ervaren als je daarmee gaat spelen? Met die vraag in het achterhoofd schilderde ik één van mijn schilderijen met verf die pas zichtbaar werd wanneer je er water overheen gooide. Daarmee verras je mensen! Voor de laatste editie van Object Rotterdam maakte ik een serie sculpturen uit losse onderdelen. Die konden bezoekers dan combineren hoe ze dat zelf wilden. Zo’n ervaring heeft toch veel meer waarde dan naar een plaatje op Instagram kijken?

Wat wil je nog bereiken?
Ik kreeg veel opdrachten uit Object Rotterdam, dus ik ga absoluut vaker aan beurzen meedoen. Maar mijn echte stip op de horizon is een speeltuin ontwerpen. Als je kijkt naar de speelobjecten van nu, dan zijn ze niet veel anders dan de wipkip uit de jaren ’80. En dat terwijl je in onze tijd wel moet opboksen tegen iPads en alles wat kinderen daarmee op internet kunnen vinden. Voor hun moet spelen interessanter worden dan wat de digitale wereld te bieden heeft. Hoe mijn ideale speeltuin eruit gaat zien, weet ik nog niet. Helemaal ingekaderd wordt het sowieso niet.  Als kind ga je toch veel liever de hort op en naar spannende plekken waar je niet mag komen?

De keuze van…
Benieuwd wat de kunstsmaak van Konjo is buiten zijn eigen kunst om? Hij koos voor ons ook drie werken uit die hij graag zou willen lenen. Achtereenvolgens zijn dat:

Will Rockx – Pa slacht de haring (50 euro p/m)
HET IS FEEST VANDAAG! Als ik dit werk thuis zou hebben zou het inderdaad altijd feest zijn. Het is zo’n heerlijk nutteloze grappige en zinloze boodschap. Waarom is het feest, omdat er een klein visje ligt? We zullen het nooit weten en daarom kan je er elke keer een eigen verhaal bij verzinnen.

Otto Snoek – Hometown (14 euro p/m)
Hoe Rotterdams kan je het hebben, nou veel Rotterdamser dan dit vind je het niet snel. Dat is precies de reden waarom dit beeld bij mij veel los maakt. Er zit veel humor in, saamhorigheid en compleet lak hebben aan wat andere mensen vinden.

A. Croon – Stilleven (24 euro p/m)
Dit werk is in het echt veel indrukwekkender als op een foto, kom het bekijken zou ik zeggen. Waarom? Omdat het kleur gebruik, de vormen en gelaagdheid iets zijn waar ik erg van kan genieten.

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Heb je onze zomertentoonstelling Art Playground by Jelmer Konjo al bezocht? Op zaterdag 14 september a.s. organiseren we een Finissage met een meet en greet en een borrel. Wil je liever in een kleine setting kennismaken met kunstenaar Jelmer Konjo, dan kun je je ook inschrijven voor de tour door Art Playground op vrijdagmiddag 30 augustus.

De Rotterdamse kunstenaar Konjo (1993) maakt naïef, speels en kleurrijk werk waarbij hij gebruik maakt van gelaagdheid, compositie, zijn wereldvisie en een flinke dosis humor. De werken zijn te huur en te koop en t/m 14 september exclusief te zien in onze expo.

Konjo maakt beelden waarin hij op een luchtige manier voor hem belangrijke onderwerpen aankaart. Dit gaat vaak gemixt met een drang naar interactie, tactiliteit en de verhouding tussen toeschouwer en kunstwerk. Waar haalt hij nu eigenlijk zijn inspiratie vandaan? Konjo nodigt je uit om in plaats van alleen te kijken ook te voelen, te bouwen en te tekenen met vormen.

Tour door Jelmer Konjo
Vrijdag 30 augustus 2019
16.00 – 17.00 uur
Na afloop drinken we een borrel

Finissage Jelmer Konjo
Zaterdag 14 september 2019
16.00 – 17.30 uur
Inclusief hapje en drankjes

Aanmelden
Wil je deelnemen aan de tour of ben je graag aanwezig bij de finissage. Laat het ons weten via info@kunstuitleenrotterdam.nl 

Onze expo is geopend op donderdag, vrijdag, zaterdag en op afspraak.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op woensdag 11 september a.s. krijg je de kans om je objecten te laten taxeren tijdens Fake or Fortune, een Taxatiedag georganiseerd door Vendu Rotterdam en Kunstuitleen Rotterdam.

Altijd al willen weten wat die bijzondere antieke klok waard is, of de herkomst van dat mooie schilderij dat je nog van opa en oma hebt geërfd? Kom langs! De taxateurs van Vendu Rotterdam zitten klaar om met hun expertise jouw objecten te bekijken en weten er ongetwijfeld een mooi verhaal over te vertellen. Per persoon kun je max. 4 objecten laten taxeren.

Twee jaar geleden organiseerden we ook een taxatiedag met Vendu Rotterdam. Dit was een groot succes. We verwachten dit jaar ook weer veel belangstelling, dus wacht niet te lang met aanmelden.

Fake or Fortune
Woensdag 11 september
13.00 – 16.00 uur
max. 4 objecten per persoon

Aanmelden
Wil je langskomen? Meld je dan voor 8 september a.s. aan via taxatiedag@vendurotterdam.nl. Je ontvangt een bevestiging van je aanmelding met daarin een tijdsslot waarbinnen jouw object getaxeerd kan worden.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Hoe ziet jouw werkplek er eigenlijk uit? Lijkt je kantoor op Debiteuren, Crediteuren? Is het er zó grijs en beige dat je niet kunt wachten tot je om 17.00 uur de boel kunt afsluiten? Zo ja, dan weten Marco van ’t Geloof en zijn collega’s van EMHA wel raad! Deze organisatie leent namelijk kunst voor op kantoor. Geen schilderijen van de Rotterdamse haven, want die hangen al bij elke concurrent. Nee, EMHA gaat voor groots en kleurrijk. Speciaal voor Work Art | Play Art stapt Patrick Kooiman op de waterbus naar Hendrik-Ido-Ambacht om dat eens met zijn eigen ogen te bekijken.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Wat ik me nou vaak afvraag, Marco: hoe is het om directeur te zijn?
“Wanneer je goede mensen om je heen hebt, dan is het een stuk makkelijker dan je denkt. Er werken 80 mensen in dienst – en dus voel ik me ook verantwoordelijk voor 80 gezinnen. Wij hebben een platte organisatiestructuur, waarbij titels minder belangrijk zijn. In Duitsland is dat wel anders, daar hebben we ook ongeveer 5 mensen aan de slag. Daar houden ze minder van dat laagdrempelige. Het enige waar het uiteindelijk om gaat, is dat je als bedrijf serieus bent, dat je goed voor je mensen zorgt, dat je een perfect product levert en dat je met een kritische blik naar jezelf blijft kijken.”

Hoe ben je ooit begonnen bij EMHA?
“Toen ik nog op de middelbare school zat, was scheepsbouw eigenlijk het laatste wat ik wilde doen. Dan hoorde ik elke dag om 16.00 uur de toeter en gingen er werklui over de dijk naar huis. Dat ga ik mooi niet doen, dacht ik vaak bij mezelf. Maar nog geen maand nadat ik was afgestudeerd, zei mijn moeder dat ze mensen zochten bij EMHA. Zij maakte vroeger kantoren schoon, ook bij EMHA. Ik begon als werkvoorbereider – ook al had ik geen idee wat voor werk ik dan moest voorbereiden.”

Eerlijk gezegd snap ik ook niet helemaal wat jullie doen!
“In één zin zijn we een ingenieurs- en servicebureau op het gebied van rotatingen propulsion.Wij berekenen bijvoorbeeld of het haalbaar is om bepaalde motoren in een schip te plaatsen. En onze service-afdeling bouwt ze vervolgens ook in.”

Wanneer ik aan scheepsbouwers denk, dan zie ik mannen in een keet op een werf voor me – en niet een strak pand vol met moderne kunst. Hoe zit dat?
“Een paar jaar geleden werd het tijd voor een nieuw pand. Daar hebben we toen zelf de eerste schetsen voor gemaakt, omdat het gebouw net zo transparant moest worden als wij zelf zijn. De kantoren in onze branche lijken allemaal wel op elkaar. Dan zie ik van die posters uit de VOC-tijd en dan denk ik bij mezelf, wat moet ik daar nu mee?  Voor EMHA wilden wij iets totaal anders. Voor ons geen olieverfschilderijen van Rotterdamse schepen aan de muur. Wij willen kunst waar je heel de dag naar kunt kijken.”

Als ik zo om me heen kijk, dan zie ik heel bijzondere werken hangen. Hoe hebben jullie de kunstwerken uitgekozen?
“Twee collega’s, Natascha Ipskamp en Mirjam Nooijen, hebben samen de voorselectie gemaakt bij Kunstuitleen Rotterdam. Ze hebben daarbij goed gekeken naar het kantoor waar de schilderijen komen te hangen en de mensen die daar werken. De uiteindelijke selectie is gemaakt door onze financiële man, Marco Hoogland en mij. Eén werk met roze balletdansers viel uiteindelijk af – die was wat te zoetsappig. Gelukkig hadden we ook genoeg alternatieven. Ik heb zelf ook een aantal werken thuis hangen.”

Wat voegt kunst toe aan jullie kantoor?
“Ik vind het heerlijk om door ons pand te lopen en telkens weer verrast te worden door al die mooie stukken. Daarnaast wil ik ook wel laten zien dat er meer is op de wereld dan alleen werk. Klanten reageren heel positief, ook als ze weinig in aanraking zijn gekomen met kunst.  Maar geloof me, zelf ben ik helemaal geen kunstkenner. Vraag me niet welke stijl een schilderij is, of wie het heeft gemaakt. Je vindt het mooi of je vindt het niet mooi – dat is uiteindelijk waar het om gaat.”       

 
“Dit booreiland bij onze receptie is al gelijk mijn favoriete werk van Kunstuitleen Rotterdam.”

 
”In ons kantoor maken we waar mogelijk gebruik van milieuvriendelijke materialen. Het past perfect bij dit schilderij van een strand achter mijn werkplek.”

 
”Dit werk hing eerst bij mij thuis. Je moet wel een beetje uitpakken met de grootte op kantoor. De kleuren vind ik ook helemaal goed.”


”Het kobaltblauw van dit schilderij vind ik perfect. Theo de Kok was heel enthousiast over dit werk. Het doek was wel beschadigd, maar Kunstuitleen Rotterdam heeft het mooi gerestaureerd.”


“De meeste werken in ons kantoor zijn abstract. Ze zijn opvallend, maar ook weer niet té. Je moet er toch acht uur per dag naar kunnen kijken.”


“We zitten in een heerlijk pand hier in Hendrik-Ido-Ambacht. Maar zonder kunst op kantoor zou het er best wel leeg uit zien.”


“Deze schilderijen zijn van verschillende kunstenaars en toch versterken ze elkaar. Als je goed kijkt, hangen ze nét niet op dezelfde hoogte. We hebben ze gemiddeld, want dan is het net alsof je in het perspectief weg kijkt.”


“Naar dit werk kun je op verschillende manieren kijken. Het lijkt op het eerste gezicht op een bloem, maar als je goed kijkt dan zie je ook de voeten van een karateka. Een heel krachtig beeld, maar zeker niet agressief.”


“In al zijn eenvoud blijft deze zwart-witfoto in onze vergaderkamer prachtig om naar te kijken. Mooi he?”


“Met dit stuk van Boris van Berkum is niet iedereen op kantoor blij. Maar kunst blijft een kwestie van smaak. Het is een tekening gemaakt van keramiek, een heel mooi stuk.”


“Kijk, dat is een schip van een klant van ons! Dit is een kleine verwijzing naar Rotterdam op kantoor. Het perspectief van de collage klopt natuurlijk niet maar ik begrijp het gevoel dat het oproept.”

Tot slot geeft Marco aan: “Wij zijn heel blij met de Kunstuitleen Rotterdam. Ze denken wel echt met je mee. Er zou veel meer aandacht moeten zijn voor kunst op kantoor of in huis. Als je het leent, is het voor iedereen betaalbaar.”

Ook zakelijk kunst lenen?
Heeft jouw organisatie wel eens gedacht aan kunst lenen? Het is eenvoudig, flexibel en hoeft niet duur te zijn. Bekijk hier eens onze mogelijkheden.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Vanaf deze week is de zomertentoonstelling Art Playground by Jelmer Konjo te zien in onze expo. De Rotterdamse kunstenaar Konjo (1993) maakt naïef, speels en kleurrijk werk waarbij hij gebruik maakt van gelaagdheid, compositie, zijn wereldvisie en een flinke dosis humor. De werken zijn te huur en te koop en exclusief te zien in onze expo. Op zaterdag 14 september organiseren we een finnisage met een meet en greet en een borrel.

Konjo maakt beelden waarin hij op een luchtige manier voor hem belangrijke onderwerpen aankaart. Dit gaat vaak gemixt met een drang naar interactie, tactiliteit en de verhouding tussen toeschouwer en kunstwerk. Hij speelt met verwachtingen binnen een museale setting.

Over de tentoonstelling Art Playground
Als kind teken je of bouw je hele installaties met blokken, klei en andere materialen. Enkel omdat het goed voelt en het je plezier geeft. Je bent constant creatief, vrij en onbegrensd in wat je doet en dat maakt je gelukkig. Als je ouder wordt verdwijnt dit vaak en moet alles waar je veel tijd aan besteed een functie hebben.

Je bent in het midden van je jaar op de werkvloer alweer zo moe dat je droomt van de zomervakantie. Deze zomervakantie wordt dan gezien als de dagen waar je ‘het’ voor doet. Dan voel je jezelf pas weer gelukkig en beloof je jezelf geen stress te hebben. Behalve die twee dagen in de week die wij ‘weekend’ of vrije tijd noemen waar je even uit kan puffen. En voor je het weet zit je alweer op kantoor. 

Jelmer Konjo nodigt je uit om in plaats van alleen te kijken ook te voelen, te bouwen en te tekenen met vormen. Ga zelf eens spelen, zodat je deze zomer toch weer een beetje kan ervaren wat je in je kindertijd misschien bent kwijtgeraakt. 

Onze expo is geopend op donderdag, vrijdag, zaterdag en op afspraak.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Hoeveel mensen kunnen zeggen dat ze een kunstwerk van zichzelf hebben? Line Klomberg en Jonas Liekens – allebei 22 jaar oud – poseerden als kind voor een fotografisch tweeluik. Jarenlang had Kunstuitleen Rotterdam alleen het portret van Jonas in de collectie, totdat kunstenaar Diederik Klomberg enkele maanden terug het portret van Line, zijn dochter, aan ons schonk.  Toen we de twee foto’s voor het eerst samen zagen, vroegen we ons ineens af: wat is er na al die jaren van die kinderen geworden? We vonden we ze terug – en speciaal voor Work Art | Play Art interviewde Patrick Kooiman de inmiddels volwassen Line en Jonas.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)


SHE – Diederik Klomberg (14 euro p/m)    HE – Diederik Klomberg (14 euro p/m)  

Niet elk kind wordt het onderwerp van een kunstwerk! Hoe liep dat zo bij jullie, Line?
“Voor mij was het niet zo moeilijk. Mijn vader is namelijk de maker ervan. Heel eerlijk gezegd kan ik me er niet veel van herinneren. Ik weet nog wel dat ik niet zoveel zin had om ervoor te poseren. Dat was ook wel logisch, ik was net wakker. Wanneer mensen de foto nu zien, vragen ze me altijd hetzelfde: was je hier stoned of zo? Dat was ik natuurlijk niet, maar mijn vader had wel bedacht dat hij me zou fotograferen nadat ik net uit bed was gekomen.”

Blijkbaar vond je het niet zo spannend dus?
“Nee, niet echt hoor. Ik wist ook niet zo goed wat het zou worden. Het was in de werkkamer thuis en het was zo gebeurd. Ik hoefde volgens mij ook niet heel veel verschillende dingen te doen.”

 
Line (2019)                                                         Jonas (2019)

En hoe liep dat bij jou, Jonas?
“Line en ik zaten bij elkaar op de basisschool. We waren vanaf groep 1 al goede vrienden. Elk jaar stonden we naast elkaar op de klassenfoto. Daarnaast kwamen onze ouders lange tijd bij elkaar over de vloer. Mijn moeder, Katinka Lampe, is ook kunstenaar. Dat schept wel een band. Ik heb vroeger vaak voor haar model gestaan dus heel eerlijk was het voor mij ook niet zo spannend om bij de vader van Line voor een foto te poseren. Ik weet nog wel dat toen we de foto’s voor het eerst zagen, Line het heel vervelend vond hoe ze erop stond. Dat zei ze gelijk. Mijn eigen foto vond ik wel leuk. Wat het bijzonder maakt, is dat de foto’s bewegen als je erlangs loopt.”

Is het net zoals bij zo’n lenticulaire ansichtkaart?
“Dat is het, alleen zijn onze foto’s veel groter natuurlijk! Ik vond mezelf er als een heel stoer jongetje uitzien wanneer ik zo boos keek. Maar door de beweging in de foto sta ik er ook lachend op. Dan zie je heel goed dat ik aan het wisselen was en geen voortanden had. Dat vond ik toen duidelijk minder. Ik kan me vooral de reacties van mensen herinneren die de foto voor het eerst zagen. Tot jaren erna hoorde ik hoe verbaasd iedereen was als ze doorkregen dat mijn foto bewoog.”

Line, wat denk je wanneer je je foto nu terugziet?
“Het doet me denken aan het huis waar ik opgroeide, ook al zie je dat niet op de foto. Ik heb daar goede herinneringen aan. De foto heeft jarenlang bij ons thuis gehangen ook. Later hij op het atelier van mijn vader. Uiteindelijk heeft hij het geschonken aan Kunstuitleen Rotterdam, samen met de foto van Jonas. Nu is het een tweeluik.”

Jouw gezicht heeft via Kunstuitleen Rotterdam inmiddels in veel huizen gehangen. Wat vind je daarvan, Jonas?
“Ik realiseerde me later pas dat er meerdere exemplaren van zijn gemaakt. Bij mijn ouders thuis hangt er nog altijd eentje. Ik hoop dat mensen het zien als een op zichzelf staand kunstwerk en niet als een foto van mij. Ik moet ook zeggen dat ik niet heel veel met kunst bezig ben. Eerder dit jaar rondde ik mijn bachelor Sociale Geografie af, iets heel anders dus.”

Line, wat zou je vader eigenlijk bedoeld hebben met de twee foto’s?
“Oei, dat vind ik moeilijk om in te vullen voor hem. Ik denk dat hij de foto’s maakte omdat kinderen een soort onschuld en eerlijkheid uitstralen. Jonas ziet er met zijn missende voortanden heel ontwapenend uit. Hoe dan ook, houd ik veel van hedendaagse kunst. Zeker als het je op een andere manier naar de wereld laat kijken. Misschien is dat ook wel waarom ik Kunst- en Cultuurwetenschappen heb gestudeerd.”

DE SELECTIE VAN LINE
Stacii Samidin – Societies

Stacii Samidin kende ik al en ik hou wel van zijn werk, vooral de kleuren in zijn foto’s spreken me erg aan. Het houdt mijn aandacht lang vast.

Sylvia B. – Jewel
Sylvia B. vind ik een bijzondere kunstenares. Ik heb vaker werk van haar gezien en het verrast me vrijwel altijd. Het portret van dit meisje vind ik bijzonder omdat het zo fijn getekend is.

Maurice Meewisse en Casper Rila – De Houtwerken
Wat ik grappig vind aan dit werk is dat je in eerste instantie zou denken dat het een schilderij is, maar ik zie dat de techniekgroep fotografie is. Ik vind het een goede foto, omdat ik bijna het bos kan ruiken en voelen als ik er naar kijk.

DE SELECTIE VAN JONAS
Esther Kokmeijer – Mali (Huisje met golfplaatdak) 

Ik vind deze foto interessant door het contrast tussen de felle en vrolijke (rode en gele)kleuren en het ineengezakte en kleurloze dak. Daarnaast lijkt het huis net een puzzel die niet helemaal goed is gelukt.

W.J. Wilschut – Deconstruction
Ik heb dit werk gekozen omdat ik al lange tijd het werk van Hans Wilschut bewonder. Hij heeft hele mooie surrealistische foto’s gemaakt door de jaren heen van gekke plekken. De foto zelf vind ik vooral mooi omdat het iets beangstigends heeft, maar ook een moderne urban belichting herbergt aan de bovenkant van het werk.

Stacii Samidin – Societies
Dit werk vind ik mooi omdat de kinderen iets ontwapenends in zich heeft, waarbij ze ontzettend lijken te genieten van het feit dat er een (stoere) foto van ze wordt gemaakt. Normaal gesproken zou ik niet zo snel iets thuis ophangen waarbij een persoon je direct aankijkt, maar bij deze foto vind ik dat juist heel mooi.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op zondag 30 juni organiseerden we een Food Kunstsalon met Chefkok London Loy. Er werd gesmuld, gelachen en natuurlijk veel gepraat over kunst. Wij vroegen Loy of hij als gastcurator een minitentoonstelling voor ons wilde maken. De Chefkok van Ballroom zei ‘ja’ en dook ons kunstdepot in. We voelden hem ook nog even aan de tand over kunst. Zijn Keuze van… is vanaf nu te zien in onze expo en het interview kun je hier lezen.

Jij bent gastcurator van Kunstuitleen Rotterdam en je gaat koken in onze Kunstsalon waarvoor je je favoriete kunstwerken uit onze collectie mocht selecteren. Waarom heb je ja gezegd?
Ik ben gek op kunst, het geeft mijn inspiratie. Het voelt als een soort droom/gedachtenwereld als ik naar kunst kijk. Zelf heb ik verschillende kunstwerken in huis.

Was het lastig om een keuze te maken?
Nee zeker niet, ik heb de keuze echt op gevoel gedaan en heb uitgezocht wat ik echt interessant en mooi vind.

Hoe vond je het om door de collectie te spitten?
Dat was echt zo leuk, nog nooit gedaan natuurlijk, er was echt heel wat moois daar zeg, kon wel uren rondkijken in jullie depot.

Kun je wat vertellen over je keuze?
Scherp-rood, gangster stoer en streetart for life!

Heb je zelf ook kunst in huis? Wat heb je hangen/staan?
Er hangt heel wat van Nadia van Luijk. Een van mijn favoriete werken is een muurschildering van een vliegende hamburger (Skyburger).

Van welke kunst hou je?
Ik hou van kunst die mij laat denken. Dat kan een foto zijn of schilderij.

En wat vind je helemaal niks?
Een extreem druk gekladder werk.

Wat vind je eigenlijk van Kunstuitleen Rotterdam als concept?
Ik vind het een heel leuk concept, als je een werk zat bent kun je het weer inleveren en dan leen je weer wat ander moois. Je leent eigenlijk iets waar je pet naar staat. Smaak verandert dus dan is zo’n Kunstuitleen super interessant en handig.

Tot slot: waar ben je op dit moment mee bezig?
Ik ben bezig met twee kookboeken. Daarnaast maak ik content (filmpjes) en ga ik leuke workshops geven. Ook staat er een heel mooie ambassadeurschap voor de deur dat in september bekend wordt gemaakt. Verder natuurlijk een nieuw seizoen koffietijd en leuke gerechten maken voor Restaurant Ballroom in Rotterdam, dus druk genoeg… hahahahaah ;))

FacebookFacebook
instagraminstagram