Auteursarchief: Danielle Huisman

Opruimen, weggooien, klussen in huis…het zijn maar enkele voorbeelden van wat we de afgelopen maanden in en om huis hebben gedaan om al die extra Corona-tijd zo nuttig mogelijk te besteden. Ook kunstenaars die ooit werk verkochten aan Kunstuitleen Rotterdam, hebben niet stilgezeten. Zo restaureerden ze onlangs met liefde en toewijding enkele stukken die nog altijd in de uitleencollectie zitten. De restauratie bracht veel herinneringen naar boven en leidde soms zelfs tot vernieuwd werk. In deze editie van Work Art | Play Art vraagt Patrick Kooiman hoe alles in zijn werk ging.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

“We kijken wel, maar zien niet.”


Links: Stiltegebied, rechts: Eric Jan van de Geer

Eric Jan van de Geer nam zijn werk Stiltegebied uit 2004 eens goed onder handen. “Het uitgangspunt in mijn werk is altijd een foto. Ik weet nog precies waar ik destijds van Stiltegebied de foto maakte, ook al ga ik het je nu niet zeggen. Het doet er niet toe. Ik wil je juist uitdagen opnieuw te kijken naar de dingen om je heen. Of dat je je vragen gaat stellen over de simpele dingen in je omgeving waar je normaal gesproken geen aandacht aan besteed. We kijken wel, maar we het zien niet. Dat is wat ik wil meegeven aan de volgende lener van mijn werk. Je moet het werk trouwens wel in het echt zien, op een scherm van een computer of een telefoon zie je niet hoe gelaagd het is. Stiltegebied is een grote lichtbak van 1.40 breed waar niet alleen de oorspronkelijke foto in zit, maar ook gezeefdrukte lagen op transparante sheets. Ik heb er een paar van gerestaureerd en ik heb twee van de lampen vervangen. In de tijd dat ik het werk maakte, had het onderwerp nog vaak betrekking op mijn eigen leven of mijn ervaring van een bepaalde plek. Tegenwoordig start ik juist met een foto die zo betekenisloos mogelijk is. Dat is een hele uitdaging, want hoe vind je onderwerpen die ontdaan zijn van betekenis maar waar je als kunstenaar nog wel wat mee kunt doen? Op dit moment ben ik bezig met goudkleurige verpakkingen van chocolaatjes. Ik heb ze jarenlang gespaard, eigenlijk zonder te weten wat ik ermee moest. Mijn plan is om de foto die ik ervan maakte, te tekenen met aquarelpotlood. Als je nu al wat van mijn werk wil zien, dan raad ik je aan eens naar Charlois te gaan. Daar heb ik voor Charlois Speciaal twee reclamezuilen met mijn werk beplakt.”

“Je verwonderen met kleur.”


Links: Zonder Titel, rechts: Ditty Ketting

Kleuren in strenge aandoende blokken – of vroeger ook verticale strepen. Dat typeert het unieke werk van kunstenaar Ditty Ketting. “Ik laat graag zien wat kleuren in combinatie met elkaar doen en hoe ze samen een ruimtelijk effect creëren. Toen Kunstuitleen Rotterdam mij een werk uit 1996 terug gaf om te restaureren, was ik eerlijk gezegd een beetje verbaasd. Het leek wel of ik een voor mij onbekend kleurenpalet had gebruikt. Het was veel terughoudender dan hoe mijn werk van nu eruit ziet. En dat terwijl ik laatst een ander werk van mezelf uit de jaren ‘80 terug vond dat er nog net zo fris uitzag als de dag waarop ik het maakte. Dus ik dacht, ik kan het nu wel restaureren, maar dat gaat onmogelijk in de vale kleuren die het werk heeft. Daarom heb ik toestemming gevraagd om het werk over te schilderen in het palet dat ik nu gebruik. Ik vond het heel fijn om te doen, het werk is nu veel levendiger. En dat is precies wat ik de kijker wil meegeven: je verwonderen over kleur en je laten zien hoe in de loop van de dag het licht alles in mijn werk verandert. Ik noemde mijn vroegere werk daarom weleens regenboogdoekjes. Rond het jaar 2000 is mijn werk radicaal veranderd. Ik ben toen ook horizontale lijnen gaan gebruiken. Dat geeft een heel ander beeld. Nu werk ik in vierkante vormen waarvan de kleuren in een golfbeweging in elkaar over gaan. Mocht je de komende tijd in Londen zijn, dan kun je mijn werk zien bij de Rocket Gallery. En in september doe ik bij Galerie Ursula Walter in Dresden mee aan een gezamenlijke tentoonstelling van Duitse en Nederlandse kunstenaars. Gelukkig ligt dus niet alles stil!”

“Ik maak je nieuwsgierig, maar geef je ook een dreun om de oren.”


Links: Hundchen, rechts: Mariette van der Ven

Als je onlangs bij Kunstuitleen Rotterdam was, heb je één specifiek werk van beeldhouwer Mariëtte van der Ven ongetwijfeld in de etalage zien staan: een zwart beeld van een meisje dat op de grond zit en uitdagend haar tong naar je uitsteekt. “Ik wil dat mijn werk betekenis krijgt door een houding of een bepaalde uitdrukking. Dat heb ik mezelf eigen moeten maken omdat klassiek portret- en modelboetseren geen onderdeel was van de beeldhouwopleiding die ik volgde. Oorspronkelijk maakte ik mensfiguren uit chamotteklei, een zachte klei die ik met glazuur afwerkte. Omdat die enorme glanslaag voor mijn gevoel teveel afstand gaf, ben ik overgestapt op porseleinklei. Dat ziet eruit als marmer en is al mooi van zichzelf. Nu moet ik wel zeggen dat het beeld van Kunstuitleen Rotterdam heel oneerbiedig met zwarte lak heb overspoten. Van de porseleinklei zie je dus weinig, maar het is wel een beeld dat veel mensen bijblijft. Het meisje kijkt je ook zo provocerend aan. Met mijn werk maak ik je nieuwsgierig, maar geef ik je ook een dreun om de oren: kijk nou eens goed wat er aan de hand is! Dat bereik je alleen door iets te maken waar mensen graag naar kijken. Voor de restauratie heb ik het hele beeld uit elkaar gehaald. Alles is opnieuw gespoten en bevestigd. Ook naaide ik een nieuw pakje. Destijds gebruikte ik zo’n pakje zodat ik losse koppen, handen en voeten tot een groter werk kon combineren. Tegenwoordig maak ik alles uit klei. Door de Corona-crisis ben ik engelen gaan maken. Ze drongen zich op aan me. Ook experimenteer ik met andere kleisoorten. In alle opzichten is het dus een spannende tijd. Ik hoop dat in oktober de Kunstrai alsnog doorgaat. Daar sta ik met Galerie Project 2.0. En anders kun je vanaf september bij Galerie DNK in Dorst ook nieuw werk van mijn hand zien.”

“Ik vind het leuk mijn werk naar de mensen toe te brengen.”

Links: Hersenslang, rechts Olaf Mooij, Braincar

Voor Olaf Mooij voelde het heel vertrouwd om zijn Hersenslang uit 1984 weer onder handen te nemen. “Ik wist nog precies hoe ik het gemaakt had – ook al maak ik tegenwoordig totaal ander werk. Hersenslang is bijna drie meter lang. Voor de restauratie kon je het eigenlijk alleen op de grond leggen. Maar nu ik er een ophangsysteem aan heb toegevoegd, is het ook heel geschikt voor bijvoorbeeld een muur in een trappenhuis. Het werk komt uit een tijd waarin ik veel wapenachtige objecten maakte. Eén ervan is een dolk met met lagen glas. Ook die kun je lenen bij Kunstuitleen Rotterdam. Mijn werk draaide om goed en slecht, denk maar aan de slang die Adam en Eva verleidde. Ik werkte ook veel met organische vormen in de tijd. Maar op een gegeven moment zag ik dat niet meer zitten en ging ik abstracter werken en stapels maken. Een mooi voorbeeld is het werk met de twee gestapelde badkuipen, dat zit trouwens ook nog altijd in de uitleencollectie. In dezelfde tijd begon ik mijn werk op aanhangwagens in de open ruimte te zetten. Ik vind het leuk om mijn werk naar de mensen toe te brengen. Dan reed ik met een aanhanger met stapel emmers en wasmanden die ik had gemaakt over de snelweg en had ik meer bekijks dan eenmaal aangekomen in een galerie. Toen ik mijn werk later een keer op het dak van mijn auto vervoerde, kwam ik op een heel ander idee. Ik ging auto’s verbouwen tot kunstwerken. Zo maakte ik verschillende modellen met gigantische luidsprekers aan de achterkant. Die soundauto’s deden het heel goed op Lowlands. Dit jaar zitten er geen festivals in, maar het zal ooit wel weer op gang komen. Nieuw werk van mijn hand kun je binnenkort zien bij De Molens in Schiedam. Er komt een groot keverei dat ligt in een nest gemaakt van motorkappen van Kevers. Dat moet je dus komen zien!”

“In mijn werk kun je je jarenlang verliezen.”


Links: Splash, rechts: Geert Mul (foto: Koos Breukel)

Geert Mul staat tegenwoordig bekend als een succesvol media-kunstenaar. In 2003 maakte hij Splash, een bijzondere print die Kunstuitleen Rotterdam met liefde in de uitleencollectie opnam. “Splash was zijn tijd ver vooruit. Het is een digitaal kunstwerk dat bestaat uit honderdduizenden willekeurige afbeeldingen die ik met behulp van een zelf ontwikkeld algoritme rangschikte op kleur. Een filmmaker bedenkt eerst het verhaal en gaat daar dan de beelden bij maken en in een bepaalde volgorde rangschikken. Maar ik benader het precies andersom. Ik experimenteer met verschillende combinaties en rangschikkingen van beelden. De inhoud die daaruit ontstaat, is dan een verrassing. Als je Splash in huis haalt, dan wil ik graag dat je er op verschillende manieren naar kunt kijken. Omdat je daar aandacht voor nodig hebt, dwingt het een bepaalde rust af. Van een afstand is één groot beeld, Maar wanneer je dichtbij staat, zie je allemaal kleine beelden die zijn gerangschikt op structuur, contrast en kleur. Al die losse beelden hebben hun eigen betekenis en afkomst. In mijn werk kun je je jarenlang verliezen. Het Kröller Müller Museum heeft onlangs een werk van me aangekocht. Je kunt het vanaf oktober in een nieuwe tentoonstelling gaan bekijken.”

FacebookFacebook
instagraminstagram

Zeg het nou maar eerlijk. Je mag dan wel schelden op alle mensen die in deze roerige tijden in de rij voor de bouwmarkt staan, maar zelf zou je toch ook een paar klusjes willen doen in huis. Misschien heb je ergens nog een houten kast staan die nog wel een likje verf kan gebruiken. Of misschien ben je toe aan een nieuwe kleur op de muur – en moet er dan niet ook wat nieuwe kunst bij komen? Volgens kenners is de kleurenkaart van het Engelse verfmerk Little Greene de allermooiste. Ik liet er onlangs eentje met de post bezorgen en keek welke kleuren én kunstwerken het best aansluiten bij dit seizoen. En geloof het of niet, maar precies terwijl ik deze inleiding schrijf, kiest het algoritme van Spotify speciaal voor mij – en jou – een nummer van Nina Simone: Color Is a Beautiful Thing. En dat is het!

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)


Nieuwe kleuren Lemon Tree en Kitchen Green van Little Greene in onze expo

Kwamen de muren afgelopen periode op je af? Ik begrijp wel waarom! De laatste maanden heb ik een paar keer per dag videogesprekken met collega’s die ik normaal gesproken alleen op kantoor spreek. Maar nu zie ik ze zitten in hun eigen huis. Fascinerend om nu eindelijk te zien hoe iedereen woont! Wat me het meest opvalt – sorry, collega’s! – is hoe leeg jullie muren zijn. Natuurlijk zeg ik er niks van, maar mijn handen jeuken als ik bedenk wat jullie met een beetje fantasie van je interieur kan maken. Mijn gratis tip voor jullie? Leer jezelf wat basisdingetjes in Photoshop aan, kies een muurkleur als achtergrond en plaats er één of meerdere werken van Kunstuitleen Rotterdam als laagjes bovenop. Zo zie je direct hoe alles bij elkaar staat, superhandig toch? De hamvraag is natuurlijk welke kleur je gaat kiezen dit voorjaar. Wordt het wit, vergrijsd pastel of iets gewaagds met strepen?

TREND 1 – FIFTY SHADES OF WHITE
Ok, dus wat ga jij nu écht anders doen wanneer alles straks achter de rug is? In deze tijd van bezinning is het de vraag die ik het meest voorbij zie komen op Facebook. Het eerste wat bij mezelf opkomt is een gevoel van opluchting – hoe vreselijk het natuurlijk ook is wat er allemaal gebeurt. Wat een fijn gevoel moet het straks om niet meer in de verleiding te komen constant ‘troepiedoepies’ te kopen, zoals mijn schoonzus die noemt. Geen slecht gemaakte spulletjes uit China meer, we gooien alle ballast overboord en beginnen met een schone lei. En wie kan ons dan beter op weg helpen in de brave new world waar we na de crisis in gaan stappen? Kim Kardashian en Kanye West, verrassend genoeg! Al een half jaar geleden verbanden ze op advies van met de Belgische interieurontwerper Axel Vervoordt alle overbodige spullen en kleuren uit hun Californische huis. Het resultaat? Een minimalistische tabula rasa uitgevoerd in louter wittonen. De foto’s kan ik hier vanwege copyrightbeperkingen niet delen, maar je moet het zeker eens online gaan bekijken. Wat je er van het huis van ‘Kimye’ ook mag vinden, saai is het zeker niet. Sterker nog, er zijn meer dan genoeg stukken die uitnodigen tot aanraken. Ik kan me trouwens zomaar voorstellen dat we daar straks enorm veel behoefte aan hebben – en niet alleen omdat Lidewij Edelkoort dat laatst zei in Tegenlicht. Kunstuitleen Rotterdam heeft meer dan genoeg witte en transparante abstracte werken die je met een paar simpele muisklikken kunt reserveren. Het zijn er zelfs zo veel dat we er misschien nog wel een filmpje van gaan maken! Je kunt ze combineren met elke kleur, zolang het maar wit is. Mijn tip: voer al die verschillende tinten wit dan wel consequent door zodat het een écht statement wordt.


Links: Met de klok mee Een lichtobject van Mathieu Ficheroux, een plexiglas zuil van H.P. Kuipers, een prachtig blok van A. Timmermans, Kompositie van P.A. van Stuivenberg en een vierdelig werk van A. Timmermans. Rechts: vier van de vele wittinten uit de kleurenkaart van Little Greene.

TREND 2: PASTEL EN CHIQUE
Vind je al dat wit een beetje te extreem maar wil je straks toch schoon schip maken in huis? Dan zou ik zeker kiezen voor kleuren die zacht zijn, maar niet té pastelachtig. Met vergrijsde pastels houd je je huis toch nog chique. Persoonlijk zou ik er niet bang voor zijn om er meerdere met elkaar te combineren. Maar laat je vooral niet door mij leiden – ik ga al snel over the top. Wist je trouwens dat Kunstuitleen Rotterdam de kleuren Lemon Tree en Kitchen Green gekozen heeft voor de expositieruimte? Kom gerust langs! Om je wat meer opties te geven, heb ik de kleuren Brighton en Hortense toegevoegd. Een prachtige combinatie met de werken die ik in de uitleencollectie vond. Dit kan niet anders dan prachtig staan in huis!

Links: met de klok mee Rekstok van C. Spermon, Illusion Room van Hans Andringa, Mimicry van Yvonne van de Griendt en Landschap van Trees Suringh. Rechts: vier zachte kleuren uit de Little Greene kleurenkaart.

TREND 3: STREPEN
Elke trend heeft een tegentrend, leerde ik ooit. Terwijl veel mensen in alle opzichten gaan minderen, heb je er straks ongetwijfeld ook die denken: je leeft maar één keer, dus laat ik er buiten en binnen het beste van maken. Zo’n mens ben ik nou! De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het weinig met kleurentrends te maken heeft. Ik doe gewoon wat ik wil. En dat kun jij ook. Al een tijdje fantaseer ik erover om mijn slaapkamer in strepen te verven. Niet alleen op de muren, maar ook op het plafond en de vloer. Nu ben ik er mee bezig, maar man, man, man, wat heb ik lang zitten te dubben over de kleuren! Een slaapkamer moet rust en geborgenheid uitstralen, maar het moet ook niet slaapverwekkend worden. Daar is je bed voor, toch? Uiteindelijk ging ik voor een kalme, maar originele combinatie van huidskleur en inktblauw, oftewel Blush en Smalt. Als finishing touch heb ik het blauw in hoogglans laten mengen, heel benieuwd hoe dat gaat staan. Het resultaat zal ik delen op mijn blog Interiorator.com. Voor nu heb ik met behulp van Photoshop een kleine sfeerimpressie gemaakt. Ik heb er zin in!


Impressie

Kunstuitleen Rotterdam werkt graag met Little Greene. Maak een afspraak om onze nieuwe kleuren Lemon Tree en Kitchen Green in de expo te bekijken.

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Kunstuitleen Rotterdam lanceert een groeiende online tentoonstelling op Instagram @mondkappenou. Hiermee wil Kunstuitleen Rotterdam met elkaar een positieve blijvende herinnering creëren aan deze coronatijd. Mode- en kostuumontwerper Berend Brus, stadsdichter Dean Bowen en ontwerpstudio Vormlust namen het voortouw met een selfie met #mondkappenou. Deel ook jouw selfie met mondkapje met #mondkappenou!! 

Met #mondkappenou roept Kunstuitleen Rotterdam iedereen op een mondkapje naar eigen inzicht te bewerken. Met textielstift, naald en draad of iets anders creatiefs. Een uniek mondkapje voor eigen bescherming, maar ook voor die van anderen. Iedereen die een selfie plaatst met mondkapje en #mondkappenou gebruikt, kan geselecteerd worden voor de online tentoonstelling.

Berend Brus is een mode- en kostuumontwerper die geïnspireerd raakt door mensen die hun eigen realiteit creëren. Zijn drive om maatschappelijke onderwerpen bespreekbaar te maken gebruikt hij in zijn ontwerpen. Ook al kiest hij vaak voor serieuze thematiek, al heeft zijn werk een lichte noot en een knipoog. “Toen ik gevraagd werd om voor #mondkappenou een uniek mondkapje te maken wilde ik iets doen met het surrealistische gevoel van deze crisis. Aangezien ik geen zin had om mijn horloge te smelten heb ik ervoor gekozen om the man himself te verbeelden.”

  
Salvador Dali                                                        Berend Brus

Ontwerpstudio Vormlust maakte een smiley op het mondkapje als vervolg van hun poster project, dat nu te zien is in de straten van Rotterdam. In tijden van corona wilden ze een positieve boodschap verspreiden door Rotterdam. Dus werden er onlangs twee smiley posters ontworpen die lachend naar elkaar kijken als je ze naast elkaar plakt. ”Met een bak behanglijm, een stapel posters en het catchy deuntje van de Beegees in ons hoofd zijn we de straat opgegaan. En daar hebben we op zoveel mogelijk plekken de straten van Rotterdam aangekleed! Als je samen het smiley mondkapje draagt ben je nooit alleen en loop je altijd rond met een glimlach.” Ah Ah Ah Ah – Staying Alive! 


Ontwerpstudio Vormlust


Posteractie Vormlust

Stadsdichter Dean Bowen pakte het nog anders aan. Als schrijver is hij vooral bezig de dynamiek van de samengestelde identiteit te onderzoeken en hoe deze zich verhoudt ten opzichte van zowel een politieke als een maatschappelijke positionering. Hiervoor zet hij het gedicht in als instrument en als een democratische ruimte om die meerstemmigheid te kunnen vangen. Hij borduurde de tekst in zijn eigen handschrift:

de afstand tussen ons…
…zegt hoeveel ik van je hou.


Dean Bowen

Rotterdams Handwerk
Het mondkapje wordt gemaakt door een aantal thuiswerkers van Rotterdams Handwerk. Mensen die noodgedwongen thuiszitten, en met een laag inkomen moeten rondkomen. Deze mensen ontvangen voor hun werk een eerlijke vergoeding.

Een mondkapje bestellen
Kunstuitleen Rotterdam biedt mondkapjes te koop aan voor 6 euro per stuk met een maximum van 4 mondkapjes per persoon. Het bedrag van het mondklapje komt voor 50% ten goede aan Rotterdams Handwerk en 50% aan het Rode Kruis. De mondkapjes kunnen in de expo aan de Goudsesingel gekocht worden of online via info@kunstuitleenrotterdam.nl.

Gebruiksaanwijzing mondkapje
Maak het mondkapje op maat door het elastiek los te knopen, de juiste afstand te meten tot je oren en opnieuw een knoop te maken. Plaats tussen de twee lagen stof een filter (een papieren zakdoek of keukenpapier). Wij adviseren je om dit filter na 4 uur gebruik te vervangen. Het mondkapje is op 60 graden wasbaar.

Deel jouw selfie met mondkapje met #mondkappenou
Volg ons op @mondkappenou

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Hieronder lees je welke veiligheidsmaatregelen wij getroffen hebben en welke speciale regels er gelden. Deze maatregelen en regels zijn conform het Protocol Verantwoord Winkelen van de Rijksoverheid.

  • – Kom het liefst alleen naar de winkel en als het niet anders kan met max. 2 personen.
  • – Er kunnen max. 5 x 2 personen in onze expo terecht.
  • – Wij stellen het op prijs als je vooraf een afspraak maakt via info@kunstuitleenrotterdam.nl of binnenkort op onze website
  • – Spontaan langskomen is nog steeds mogelijk, mits er niet meer dan 5x 2 personen (m.u.v. het personeel) bij ons binnen zijn.
  • – Houd ten minste 1,5 m afstand van elkaar, ook van onze medewerkers.
  • – Raak producten niet onnodig met je handen aan.
  • – Op diverse plekken in de winkel staat een desinfecterend middel voor de handen en bieden we beschermende handschoenen aan.
  • – We hebben beschermende materialen aangebracht bij o.a. onze balie.
  • – Betaal met pin of contactloos.
  • – Onze winkel wordt elke dag grondig schoongemaakt.
  • – Onze medewerkers zien toe op naleving van bovenstaande regels. Volg hun aanwijzingen.

Heb je verkoudheids- of griepverschijnselen, volg dan het advies van het RIVM en blijf thuis. In onze catalogus kun je veilig vanuit huis bij ons de collectie bekijken en reserveren.

Door naleving van bovenstaande regels is het weer mogelijk om langs te komen en onze prachtige kunstcollectie te bekijken. Wij staan voor je klaar!

Fijn je weer te zien en bedankt voor het vertrouwen in ons.

Team Kunstuitleen Rotterdam

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Je kunt je moeder nu niet zien, maar Moederdag vieren op afstand kan zeker. Daarom hebben wij een moederdag actie bedacht, zodat je toch een geslaagde moederdag kunt vieren. En je moeder na moederdag ook nog kan genieten van deze verrassing. Leen nu een kunstwerk voor je moeder en laat deze gratis door ons thuis bezorgen op zaterdag 9 mei.*

Dit is hoe het werkt: Zoek een kunstwerk op in onze online catalogus, noteer de code van het kunstwerk en stuur ons een e-mail naar info@kunstuitleenrotterdam.nl met de NAW- gegevens van jouw moeder en het kunstwerk van jouw keuze. Ook hebben we jouw rekeningnummer nodig, waarvoor we ter verificatie 0,01 euro zullen afschrijven.

Wij zorgen ervoor dat het kunstwerk ingepakt wordt en je moeder een jaar lang lid is van Kunstuitleen Rotterdam. Op zaterdag 9 mei komt onze koerier langs en brengt jouw moeder het door jou gekozen kunstwerk uit onze collectie. Toevoegen van een persoonlijke boodschap is uiteraard mogelijk. Dan doen we er een knuffel-ansichtkaartje bij.

Geef je moeder dit jaar een cadeau waar ze lange tijd van kan genieten. Kunst, ja toch?!

Wil jij je moeder een kunstwerk cadeau doen? Wil je meer weten over de actie of wil je wat advies?Mail ons op info@kunstuitleenrotterdam.nl

*we bezorgen alleen gratis in Rotterdam

FacebookFacebook
instagraminstagram

In deze coronatijd schonen wij ons depot op en doen wij een aantal kunstwerken in de verkoop om ruimte te maken voor nieuw werk. Afgelopen weken hebben we ruim 50% van de te koop staande werken via social media verkocht. Speciaal voor Koningsdag / Woningsdag hebben we een overzicht  gemaakt van een aantal werken die nog geen nieuwe eigenaar hebben gevonden. 

Heb je interesse in een werk? Stuur ons dan een e-mail via info@kunstuitleerotterdam.nl. Bekijk hier onze virtuele vrijmarkt:


1. v/d Pol ‘Zonder titel’
Zeefdruk
€75,- (niet ingelijst)


2. Gust Romijn
‘Kompositie’
Grafische techniek
€125,- (77 x 56 cm)

3. Borger ‘Geen titel’
Tekening
€100,- (53 x 78 cm)


++SOLD++ 4. De Ruiter ‘Florence’
Aquarelle


5.  Dora Dolz ‘Zonder titel’ (vlinder)
Zeefdruk
€75,-


6. Gesina Boevé ‘Groep’
Schilderij
€100,-


7. Han Kuiper ‘Kleur en vormcontrast’
Object
€150,- (45 x 43 cm)


8. Jongenelis ‘De zaak oude Pekela’
Zeefdruk
€75,-

9. Den Engelsen ‘’Turpin dans son laboratoir’
Houtdruk
€100,-  (70 x 85 cm)

10. Marie-Louise Elshout ‘Zonder titel’
Fotografie
€50,- (60 x 50 cm)

11. Max Buys ‘Het Meclemburgse paard’
€50,- (65 x 55 cm)⠀

12. Guadron Morales ‘La llegada del almirante’
Schilderij
€100,- (81 x 121 cm)

13. Gijs van Bommel ‘Bokaal’
€50,- (40×30, geen lijst licht beschadigd)

FacebookFacebook
instagraminstagram

Wie dit jaar bij Object Rotterdam was, zal het zeker bevestigen. Het werk van kunstenaar en modeontwerper Bas Kosters is niet te vermijden. Met zijn opvallende stijl heeft hij in zijn inmiddels twintigjarige carrière een unieke plaats weten te veroveren in ons culturele landschap – of dat nu gaat om zijn baanbrekende modecollecties of de prints die hij ontwierp voor merken als Bugaboo en Wehkamp. Kunstuitleen Rotterdam heeft onlangs werk van Bas Kosters aangekocht voor de uitleencollectie. En dat heuglijke feit was voor Patrick Kooiman de perfecte gelegenheid om hem eens te interviewen.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)


Foto: Marc Deurloo

Je werk is zo vrolijk en herkenbaar, ik ben echt een fan van je! Maar ik kan me ook wel voorstellen dat veel mensen je werk nu voor het eerst zien. Hoe zou je jezelf aan die mensen voorstellen?
Beste lezers van dit interview, zou ik dan zeggen. Ik ben een kunstenaar en modeontwerper uit Amsterdam. Ik maak werk over mijn ideeën bij de maatschappij. In de essentie draait het bij mij om communicatie, of het nu gaat om een modecollectie of een wandkleed. Mijn werk komt met veel daadkracht en output tot stand. Het heeft veel uitgesproken gebaren en is, zoals je al zei, heel herkenbaar.

Zo’n totaal eigen visie komt niet uit de lucht gevallen, lijkt me!
Nee, het is niet zo dat ik op een gegeven moment dacht: kom, laat ik eens kunstenaar worden. Ik had niks anders willen worden, of überhaupt kunnen worden. Het was onvermijdelijk. Hoe ik ben als kunstenaar, is ook hoe ik altijd als mens geweest ben. Als kind knutselde ik, verkleedde en schminkte me, en maakte ik een kraam met verschillende poppen en pluchen beesten. Het zijn allemaal dingen in mijn werk als kunstenaar ook heb gedaan. Nu ik wat ouder word, snap ik dat pas goed. Toen ik net van de kunstacademie kwam, deed ik de dingen heel intuïtief. Maar met de twintig jaar ervaring die ik inmiddels heb, kan ik mijn werk veel meer sturen. Ik kan veel meer verbanden leggen tussen de dingen.


Tower built for find soul – Bas Kosters

Hoe hebben die nieuwe inzichten je werk beïnvloed?
Ik heb de laatste jaren veel nagedacht over alles wat met gender te maken heeft. Zo had ik in 2016 een overzichtstentoonstelling van mijn werk in het Museum Arnhem. Ik liet er niet alleen mijn modewerk zien, maar maakte ook speciaal voor de gelegenheid een paar op zichzelf staande kunstwerken. Op basis van een serie olieverfschilderijen die ik in mijn studio had gemaakt, heb ik samen met de Glasblazerij in Leerdam een serie glasobjecten laten blazen. Twee ervan zijn vanaf nu te leen bij Kunstuitleen Rotterdam. Het zijn roze, doorzichtige figuren met sensuele donutmonden erop. Ik zie ze als mijn kunstenaarsmuzen, alleen in mijn geval zijn het geen vrouwen maar een soort genderfluïde roze kauwgumblobs.


Glass selection Bas Kosters – Foto: Eva Broekema

Wat maakt dat je zo’n onderwerp als kunstenaarsmuzen aan de kaak wil stellen?
Het is zeker niet negatief bedoeld, hoor. Ik bedoel het meer speels. Het gaat mij erom dat het begrip ‘muze’ heel heteronormatief is. Een muze is per definitie een vrouw. En ik realiseer me dat ik in al mijn modeshows heb meegewerkt aan die beeldvorming. De muzen die ik nu voor mezelf heb ontworpen, stonden in het museum op een schouw waar schilderijen omheen hingen. Zo’n setting is er ook typisch één waar heteroseksuele mannen altijd trots voor poseren. Dat realiseerde ik me toen ik tijdens mijn onderzoek een oude foto vond van een rijke herenboer die zittend in een fauteuil voor zijn kunstcollectie poseerde. Voor mij gaat het niet om iets aan de kaak stellen. Maar ik wil je wel op een andere manier na laten denken. Ik wil je loswrikken van begrippen als mannelijkheid en vrouwelijkheid. Zo’n onderwerp is met name van belang voor mensen die bezig zijn met hun genderidentificatie. Als ik er door mijn bijdrage voor kan zorgen dat we allemaal anders gaan nadenken over gender, dan komt dat juist hun ten goede. En dat vind ik fijn.

Heeft je uitstapje naar glas ook weer je werk als modeontwerper beïnvloed?
De laatste jaren wil ik sowieso steeds vaker de boel open gooien. Ik ben minder bezig met mode, maar juist meer met wandkleden en nieuwe materialen. Met het Glasmuseum in Leerdam heb ik ook een serie glazen penissen gemaakt. Dat was een welkome afwisseling. Door met glas te werken, ben ik ook tot nieuwe inzichten gekomen. Zo bleek het bij de objecten die Kunstuitleen Rotterdam heeft gekocht, niet haalbaar te zijn om er glazen ogen op te plaatsen. En dat terwijl ogen tot nu toe juist een heel prominente rol speelden in mijn werk. Nu ik zie dat het ook zonder kan, durf ik meer te gaan experimenteren met hoe ik vind dat een gezicht eruit hoort te zien.

  
Sadness Fatness – Bas Kosters                             Beaming and streaming – Bas Kosters

Ik ben tot slot nog wel benieuwd wat voor kunst je zelf in huis hebt!
Mijn huis is klein en vol. Ik verzamel van alles, zoals speelgoed, mascottes en Afrikaanse maskers. Ik houd vooral van antropomorfische ontwerpen, dus voorwerpen die van zichzelf niet menselijk zijn maar wel menselijke eigenschappen hebben gekregen. Ook zijn er door de jaren heen in de media veel mooie portretfoto’s van me verschenen. Ze hangen bij mij aan de muur en laten me terugdenken aan de verschillende fases van mijn leven. Ik heb zelfs een olieverfschilderij van mezelf en een geborduurd portret gemaakt door mijn goede vriendin Preta Wolzak. Maar weet je? Goede kunst hoeft helemaal niet duur te zijn. Ik koop soms ook een schilderij van tien euro op het Waterlooplein. Laatst kocht ik op de rommelmarkt in Apeldoorn een zelfportret van een heel mannelijk uitziende vrouw. Daar ben ik heel content mee. Ik kan me voorstellen dat voor veel mensen kunst lenen een uitkomst is. Maar zelf ben ik meer een spullenmens. Ik wil dingen bezitten. Het is maar goed dat we niet allemaal hetzelfde zijn, toch?

Kunstuitleen Rotterdam heeft twee werken van Bas Kosters aangekocht naar aanleiding van zijn expositie op Object Rotterdam. Deze zijn binnenkort beschikbaar. Heb je interesse? Stuur dan een e-mail naar info@kunstuitleenrotterdam.nl

Klik hier voor meer info over Bas Kosters.

 

 

 

 

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Wie ben ik en wat wil ik in het leven? Het zijn de Grote Vragen waar we allemaal weleens mee worstelen. Zo ook Frank Stok – alias Franky Sticks. Want moet hij nu dj worden of toch kunstenaar? En waarom kan het potverdorie niet gewoon allebei? Voor het antwoord op deze en andere vragen ging Patrick Kooiman naar het atelier van de bescheiden alleskunner die met beide benen op de grond alle ballen in de lucht houdt.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Een dubbelleven als succesvol dj en student aan de kunstacademie – ik word al moe als ik eraan denk!
Het is ook veel, hoor. Er zit maar 24 uur in een dag. Met het dj’en ging het op een gegeven moment best goed. Ik was ook veel aan het draaien, gaf les aan het Hiphophuis en zat ook nog eens bij het Re:Freshed Orchestra. Die combinatie maakte het extra lastig om genoeg aandacht te besteden aan mijn studie aan de Willem de Kooning Academie. De andere studenten leken maar met één ding tegelijk bezig terwijl ik het gevoel had dat ik losse flodders aan het schieten was. De ene keer maakte ik iets abstracts, de andere keer schilderde ik iets realistisch. Ik kreeg de behoefte een eigen stijl te vinden, iets waardoor mensen specifiek naar mij zouden komen.

Daar lijk je nu helemaal in geslaagd! Hoe heb je je eigen stijl uiteindelijk gevonden?
Vreemd genoeg door een pauze in mijn studie te nemen. In het laatste semester kregen we een vrije opdracht. Ik begon een onderzoek naar de anatomie van het menselijk lichaam, een onderwerp dat natuurlijk veel te breed is om helemaal te onderzoeken. Uiteindelijk besloot ik me te beperken tot handen. Dat was al interessant genoeg. Handen zijn rare dingen. Je manipuleert je omgeving ermee. En met gebaren kun je er heel veel mee zeggen. In de kunstgeschiedenis zijn handen best wel een onderbelicht onderwerp. Ze zijn ook nooit fijn om te tekenen. Tussendoor ging ik een paar dagen naar mijn vader, die in Parijs woont. En heel toevallig zag ik er in een metrostation een billboard van twee handen met benen eraan gephotoshopt. Daar moet ik mannetjes van gaan maken, realiseerde ik me gelijk. Ik besloot me te beperken tot zwarte lijnen en primaire kleuren. Het voelde eerst een beetje geforceerd. Maar ik dacht bij mezelf: als je dit nu niet doet, dan gaat het ook weer voorbij. Ik denk dat ik in de twee jaar erna meer dan drieduizend handmannetjes heb getekend om op dit punt te komen.

Er is wel veel toewijding voor nodig om drieduizend keer hetzelfde te tekenen!
Ja, maar het zorgde wel voor een solide basis. Ik kon bijvoorbeeld gaan bedenken hoe ik een boom er in dezelfde stijl als mijn handmannetjes uit kon laten zien. Het laatste deel van het experiment was om mijn eigen woonkamer met al mijn spullen erin te schilderen: lampen, een plant, een basketbal – alledaagse dingen dus. Mijn beeldtaal is inmiddels enorm uitgebreid, maar nog steeds gekaderd. In dat opzicht lijkt het ook wel op hiphop. Daar creëer je ook telkens iets nieuws vanuit een beperking.


Franky Sticks (momenteel uitgeleend)

En hoe zit het met al die uitgesproken kleuren in je werk?
Ik houd van een hard kleurcontrast, een beetje pop art. Voor inspiratie kijk ik graag in graffitiboeken. Daarin zie je meteen welke kleurcombinaties het meest knallen. Die liefde voor graffiti zat er al vroeg in. Op de lagere school in Middelburg moest ik ooit graffiti ontwerpen op een uitgeprinte tekening van een metrostel. Dat vond ik zo cool! Muziek vond ik ook interessant. Dan ging ik tussen de middag thuis lunchen en nam ik alle toffe nummers van de TV op. Ik legde een hele muziekcatalogus aan. Bij elk nummer had ik een ander gevoel. Pas toen ik op mijn 18e genoeg had gespaard om een draaitafel te kopen, ging ik ook dj’en.

Vertel eens over de eerste keer dat je optrad als dj?
Dat was in een bruine kroeg in Middelburg. Ik had mijn debuut maandenlang gepland. Een paar plaatjes had ik maar. En dus had ik voor mijn optreden een enorme hoeveelheid nieuwe platen besteld op internet. Natuurlijk werd alles pas een paar uur ervoor bezorgd. Een drama, want ik kende veel nummers maar half! Daar stond ik dan, heel driftig te draaien en te luisteren tegelijk. Het ging niet allemaal van een leien dakje, maar gelukkig reageerde iedereen in de kroeg wel goed. Ik denk dat ik hier in Rotterdam zou zijn uitgejoeld!


Franky Sticks 

Wat tof dat je nu ook opdrachten doet voor grote bedrijven als Footlocker en Mini!
Ja, vorig jaar was een goed jaar. Voor de wereldpremière van de Mini Electric auto Mini Cooper maakte ik een installatie met geleidende verf. Als je dan bijvoorbeeld een deel aanraakte, ging er een beamer aan en verscheen er rook. Natuurlijk smaakt het naar meer om je werk in zo’n andere dimensie te zien.

Maar laat ik eerst maar eens de kunstacademie alsnog afmaken. Ik hoop in juli af te gaan studeren. Mijn terugkeer voelt als een verrijking. Ik denk veel na over wat ik nu echt doe, zeker wanneer een docent weer eens met een paar porretjes een heel andere lade in mijn hoofd weet open te trekken. Af en toe is dat wel nodig. Ik ben iemand die snel ideeën afkapt in zijn hoofd. Als ik nieuw werk heb gemaakt, ben ik er één dag tevreden mee. Dan is het wel weer genoeg.

Wat voor werk kunnen mensen nu via Kunstuitleen Rotterdam van je lenen?
Het is afgeleid van een serie schetsen die ik in Parijs maakte. Toen ik na een huisfeestje om half vier ‘s ochtends in de bus zat, ben ik de gebouwen, metro’s en lichten die ik door het raam zag, gaan tekenen. Het ging allemaal heel snel, waardoor de perspectieven vervormd zijn. Ik heb echt een fascinatie voor de grote stad en alle gekte die daarbij hoort. Maar het Zeeuwse platteland kan ook nog steeds heel relaxt zijn, hoor!


Franky Sticks – Midnight in Paris (in uitleencollectie)

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op dit moment kunnen wij de veiligheid en de gezondheid van onze klanten en onze medewerkers niet voldoende garanderen. Wij vinden het belangrijk om onze verantwoordelijkheid daarin te nemen en volgen de richtlijnen van de RIVM. Daarom is onze Expo van 19 maart tot 1 juni 2020 gesloten.

Wel Bereikbaar
Wij werken van woensdag t/m vrijdag van 9.30 – 18.00 uur en zijn telefonisch bereikbaar op 010-3030240.

Maak gebruik van onze online catalogus om een kunstwerk uit te zoeken. Indien gewenst leveren we het kunstwerk ook thuis bij je af. (Bezorgkosten vanaf €18)

Wil je graag zelf een kunstwerk ophalen of inleveren? Dat kan. Je kunt hiervoor telefonisch een afspraak maken.

Kom je voor een afspraak? Dan verzoeken we je te houden aan de volgende regels:
– Wacht voor de deur. Wij laten niemand meer binnen komen.
– Indien gewenst kunnen we het werk eerst laten zien voor het raam.
– We zetten de werken klaar en geven deze af bij de deur.
– Bij de deur wordt tevens het uitleencontract ondertekend.

Wij hopen je snel in goede gezondheid weer te kunnen ontvangen in onze Expo.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Wij kijken terug op een geweldige uitverkochte Museumnacht met performance art van The Amazons, video art van Annabel Kanaar en light art van Stefan Leuchter. Hierbij de foto’s!

Fotografie: Suzan Geldhoff

       

FacebookFacebook
instagraminstagram

Was jij dit jaar op Art Rotterdam? Dan weet ik zeker dat één werk je met name is bijgebleven. Een werk met drie beeldschermen en twee verliefde kreeften. Maar wat betekent het nu eigenlijk? En wat is het verhaal van de kunstenaar die het maakte? Als jij je dat afvraagt, dan heb je geluk! Want tijdens de Museumnacht van volgend weekend kun je al die vragen persoonlijk vragen aan Annabel Kanaar. Haar werk, A Universal Love Story Between two Lobsters, is dan te zien bij Kunstuitleen Rotterdam – en Annabel is erbij! Om alvast in de stemming te komen, reisde Patrick Kooiman speciaal voor Work Art | Play Art naar de studio van Kanaar direct naast Artis in Amsterdam.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Hoe kom je op het idee om een video te maken over twee verliefde kreeften?
Ik droomde in een droom over twee kreeften die verliefd waren. Het was de ultieme liefde en er was niks mooiers en universeler dan wat deze twee kreeften met elkaar hadden. In de droom werd ik wakker en ging de mensen om mij heen vertellen dat ik zoiets moois had gedroomd en dat ik er een werk over ging maken. Maar iedereen zei, doe dat nou maar niet. Je kunt je er niet mee identificeren, dus blijf maar gewoon doen wat je nu doet. Toen ik de volgende ochtend wakker werd, ging ik een paar weken naar Amerika voor mijn eerste tentoonstelling. Eenmaal daar zag ik al snel een pet met kreeften, heel ongebruikelijk natuurlijk, maar voor mij een teken dat ik de video daar echt moest gaan maken. Ik vind het banaal om het zo te vertellen. Alsof je tegen je publiek zegt: nou ja, dit is wat ik heb gedroomd, dus betaal er maar voor.


Kreeftenliefde – Annabel Kanaar

De liefde is wel een onderwerp waar iedereen mee uit de voeten kan!
Precies! Ik maak daar performance art over, kunst in de vorm van een optreden. Maar ik maak ook video’s en schrijf teksten. Belangrijke thema’s zijn voor mij het moederschap, radicale openheid en ongewenste gedachten. Die zijn natuurlijk niet zomaar uit de lucht komen vallen. Ik kampte lange tijd met depressie, als kind zelfs al. Toen leerde ik, net als elk kind, om de wereld te zien in goed en slecht, veilig en niet veilig. Nu ik volwassen ben, denk ik eigenlijk nog steeds zo zwart-wit. Terwijl van kunstenaars toch wordt verwacht dat zij in nuances denken. Maar ik vraag me juist af in hoeverre een moreel kompas nog is bij te sturen. Dat soort persoonlijke vragen deel ik met mijn publiek. Ik ga het gesprek aan over wat ik als individu meemaak en welke onderdelen daarvan gemeenschappelijk zijn. Op een bepaald niveau maken we toch allemaal dezelfde dingen mee. Van kunstenaars wordt tegenwoordig verwacht dat ze moderne ontdekkingsreizigers voor de rest van de maatschappij zijn. Maar voor mij gaat dat helemaal niet op. Ik kom zoveel dingen tegen waar ik helemaal niks mee kan of een reactie op heb die ik helemaal niet wil hebben. Dat soort gedachten mogen er bij mij zijn, ook als ze misschien politiek correct of uncultured overkomen. Met die kwetsbaarheid hoop ik iets aan te raken bij andere mensen. Misschien denk je wel: kots! Maar goed, dat kan.

 

Welk van je werken vind je daar nu een goed voorbeeld van?
Dat vind ik een moeilijke vraag, zeg. Veel van mijn werk dat ik vroeger heb gemaakt, vind ik nu niet meer relevant. Wanneer ik voor een publiek een tekst voorlees die ik heb geschreven, dan gebeurt er iets met de groep wat ik niet meer kan reproduceren. Dat is inherent aan performance art. Mijn teksten zijn de laatste tijd ook heel persoonlijk geworden. Ze gaan over dingen waar ik me onzeker over voel en mijn twijfels over het moederschap. Doodeng vind ik dat. Maar in het moederschap zit een enorme kennis. Daar heb je ook als man of als vrouw zonder kind of kinderwens wat aan. Als individu hebben we allemaal ervaringen waar iedereen mee uit de voeten kan.

Zelfs twee verliefde kreeften dus. Ik ben nu ook wel benieuwd naar ‘the making of’!
Ik kan je verklappen dat ik zelf één van de twee kreeften ben. De andere is een Amerikaanse kunstenaar met wie ik werkte toen ik in Minneapolis was. Ik had hem terloops verteld over mijn droom en voor ik het wist, wilde iedereen mij helpen. Binnen de kortste keren hadden ze een studio en een grote rol rood papier voor me geregeld. Die Amerikaanse werkethiek vond ik zo’n verademing. Schouders eronder, niks is te veel. Voor mij was het een verwarrende ervaring. Ik was in Minneapolis ook los van alle tijd die ik besteed aan de dagelijkse dingen hier in Nederland. In Amerika kon ik werken in een tempo dat ik niet gewend was. Dat voelde heel bevrijdend.

En hoe kwam je video terecht bij Art Rotterdam?
Elke kunstenaar die een werkbijdrage Jong Talent van het Mondriaan Fonds, mag er werk laten zien. Voor bezoekers is Art Rotterdam een overweldigende omgeving. Met al die kunst om je heen krijg je zoveel prikkels. Daarom wilde ik er iets laten zien wat direct in het oog zou springen en je zelfs na een paar seconden bij zou blijven. Mijn video was dus ideaal.

Nu is je werk tijdens Museumnacht bij Kunstuitleen Rotterdam te zien!
Ja, dat is heel fijn. De kunstwereld kan heel overspannen en gewichtig zijn. Maar bij Kunstuitleen Rotterdam is iedereen heel ontspannen. Toen ik er op bezoek ging, mocht ik zelfs in de kelder kijken naar de werken van Co Westerik. Dat is een kunstenaar die voor mij erg belangrijk is. Ik schreef mijn scriptie over het schilderij dat hij maakte over zijn overleden dochter Christine. Daar las ik ooit over in een tijdschrift. Ik scheurde de pagina uit en gebruikte het in mijn eigen werk. Zelf heb ik hem ontmoet toen hij al 92 jaar oud was. Na mijn ontmoeting heb ik nog wat werk van hem gekocht. Veel te duur natuurlijk, maar ik dacht: dit moment moet ik vastleggen. Co Westerik had zelfs op het laatst nog zoveel energie. Dat had ik nog nooit in iemand gezien. Zoiets kan ook alleen maar als je ervoor kiest om volledig voor het kunstenaarschap te gaan. Zelf ben ik productiever geworden juist omdat ik moeder werd en mijn tijd beter moest gaan indelen. Vroeger kon ik maanden zeuren over één enkel aspect, maar nu denk ik: het moet gewoon gebeuren. Klaar.

Tijdens de Museumnacht 010 is de video installatie van Annabel Kanaar te zien in de expo van Kunstuitleen Rotterdam. Bekijk het hele programma in ons Facebook event.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Winfried Baijens is presentator en programmamaker. Wie het NOS achtuurjournaal volgt, zal hem kennen als een van de nieuwspresentators. Wij vonden het hoog tijd om deze Rotterdammer eens als gastcurator te vragen voor onze tentoonstellingenreeks ‘De Keuze van…’  Baijens dook onze collectie in en maakte een bijzonder gevarieerde selectie die nu te zien is in onze expo. Lees hier het korte interview dat wij met hem hadden over zijn selectie.

Jij bent gastcurator van Kunstuitleen Rotterdam waarvoor je je favoriete kunstwerken uit onze collectie mocht selecteren. Waarom heb je ja gezegd? 
Omdat ik de zoektocht leuk vind. Ik mocht even struinen door het magazijn. Wat een snoepwinkel!

Was het lastig om een keuze te maken?
Niet echt dus, wel een monnikenwerk, want hoeveel hebben jullie staan/hangen? Ik heb geloof ik echt alles gezien.

Hoe vond je het om door de collectie te spitten?
Fascinerend en leerzaam. Er staat zoveel. Zoveel moois. Zoveel lelijks. En dat lelijke is net zo belangrijke als het mooie. Dat vind ik oprecht fascinerend. Dat je zo impulsief iets mooi en lelijk kan vinden. En ik zit soms ook te denken, bij een kunstwerk met alleen maar drie gekleurde lijnen bijvoorbeeld: zou hij/zij nou gelijk gedacht hebben 
‘Ja dit is het..?’. Of eerst veel meer lijnen hebben geschilderd en gedacht ‘nee, het moeten er drie zijn’.  Of spat het ineens zo het doek op, recht vanuit het hart? Echt boeiend. En ook jaloersmakend, de overtuiging die er vermoedelijk achter zit?


De wand van Winfried Baijens is nu te zien in onze expo

Kun je wat vertellen over je keuze? 
Ik heb er vooral zelf veel vragen bij, want van de meeste werken is nauwelijks informatie te vinden. Want wat is het idee van het schaapjes-wolken-schilderij? En wat stelt de – vermoed ik – erotische scene voor. Het idee achter de geprepareerde krant kan ik nog bedenken, maar zit vast ook meer achter. Zo ook de eend. En de Orang Oetang. Het is een vrolijk geheel al met al.

Heb je zelf ook kunst in huis? Wat heb je hangen/staan?
Ik verhuis vaak. Al denk ik dat ik nu wel blijf wonen waar ik nu woon. Daardoor heb ik ook heel veel kunst steeds weg gedaan, omdat het niet meer geschikt was voor een nieuw huis. Met kunst bedoel ik nu even alles wat ik aan de muur had hangen. Niet dat ik zo’n enorme verzamelaar ben, hoor. In mijn nieuwe huis is het nog redelijk maagdelijk. Een abstracte foto van een deel van de gevel van De Rotterdam, een abstract kunstwerk met allemaal roze stipjes en een zwart wit prent. Ja dit zegt allemaal weinig,

Van welke kunst hou je?
Abstract en verwarrend denk ik. Vreemd, humor, lomp, brutaal. Dat allemaal en meer, graag.

En wat vind je helemaal niks?
De Barok tot en met het Classicisme doet me weinig. Bewondering voor het vakmanschap uiteraard, maar ik voel er niet veel bij.

Wat vind je eigenlijk van Kunstuitleen Rotterdam als concept?
Heel goed. Ook omdat het Rotterdamse kunstenaars steunt. Volgens mij is het heel goed dat een Kunstuitleen interesse heeft in werk dat misschien niet direct de weg vindt naar de gallery’s. En ik heb al vaker naar kunst gekeken bij de Kunstuitleen die ik anders nooit had bekeken. Dus dat zijn allemaal kleine zaadjes die de Kunstuitleen plant in de hoofden van alle bezoekers en gebruikers.

Tot slot: waar ben je op dit moment mee bezig?
Leuk dat je het vraagt. Ik maak voor de NOS sinds kort een serie op Youtube, Achter de Headlines. Daar haal ik mijn hart aan op! We proberen voor niet-jongeren smakelijke reportages te maken, met achtergronden bij het nieuws en de persoonlijke mensen.

Bekijk hieronder een recente aflevering van Achter de Headlines.

FacebookFacebook
instagraminstagram