Auteursarchief: Danielle Huisman

“Jeroen ging er altijd vol voor. Hij was enorm gedreven, in zijn werk en in het leven. Zijn werk was zijn leven. Hij was energiek, avontuurlijk en ondernemend en zat altijd vol nieuwe plannen. Jeroen was stoer, gul en lief. Een gentleman en een charmeur, die nergens voor terugdeinsde.” Dat is wat Sandor Naus me schrijft over Jeroen Bodewits, de Rotterdamse kunstenaar die in 2014 om het leven komt bij een auto-ongeluk. Tijdens ons eerdere telefoongesprek had Sandor er moeite mee zijn dierbare vriend te omschrijven. Hij zweeg een tijdje en zei uiteindelijk: “Er schiet zoveel door me heen en het is allemaal niet genoeg.”

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)


Jeroen Bodewits

Ik denk terug aan het interview met Sandor wanneer ik de dag erna ik in de Gouvernestraat stil sta voor een werk van Jeroen Bodewits. Twee gele panelen met gedichten aan weerszijden van een elektriciteitsinstallatie. Jarenlang liep ik er als buurtbewoner achteloos langs, maar dit keer kijk ik heel bewust. Wat is nu toch het verhaal erachter? Op aanraden van Kunstuitleen Rotterdam bel ik erover met Sandra Smets. Deze kunsthistoricus werkte voor de Erasmus Universiteit samen met Carmen Heijmerink, die bij Jeroen in de auto zat en samen met hem om het leven kwam. “Jeroen kende ik slechts zijdelings, maar zijn werk in de Gouvernestraat vind ik echt uniek. Aan de ene kant is het heel clean en grafisch. Op het harde af zelfs. Maar tegelijkertijd heeft het ook een soort romantiek. Dat contrast vind je vaker terug bij Jeroen omdat hij werkte met referenties uit heel verschillende tijden. Het ziet er heel modern uit, terwijl het ook zomaar een ode kan zijn aan de dada-poëzie van honderd jaar geleden. Hoe vreemd het ook klinkt, dit werk hoort echt thuis in de straat. Als je goed kijkt, zie je dat Jeroen die suffe muur eromheen onderdeel heeft gemaakt van zijn werk.”


Het werk van Jeroen Bodewits aan de Gouvernestraat in Rotterdam-West.

Terwijl ik verder loop naar het Hilton hotel, kijk ik op mijn telefoon op de website van Kunstuitleen Rotterdam. Daar staat weer totaal ander werk van Jeroen Bodewits: een gek zelfportret en een serie van drie Russische huisjes, dachas. “Rusland was een thema in zijn werk,” legt galeriehouder Renee van Staveren me uit aan de telefoon. “Hij liep ooit zomaar binnen bij mijn XX Multiple, mijn galerie aan de Witte de Withstraat. Of we hem wilden helpen met het publiceren van een boekje met zijn werk. Dat was typisch Jeroen. Hij was heel ondernemend, stapte heel makkelijk op mensen af. We werden vrienden en organiseerden samen tentoonstellingen.


De drie dachas van Jeroen Bodewits zijn te leen bij Kunstuitleen Rotterdam (12 euro per maand)

Ik denk nog graag terug aan de keer dat we samen helemaal naar New York gingen. We hadden er een huis in Brooklyn gehuurd en stonden op een kunstbeurs, waar we aardig wat werk van Jeroen verkochten. In dat opzicht was hij echt ambitieus, ook al kon hij onder ons gezegd ook wel eens een kort lontje hebben. Al met al heb ik warme herinneringen aan die reis. Het was een vreselijk moment toen zijn partner Hana me later belde om te zeggen dat Jeroen om het leven was gekomen.”


The Gardeners van Jeroen Bodewits is nog even te zien op de 1e verdieping van het Hilton Hotel Rotterdam.

Zo’n zelfde telefoontje kreeg ook Sandor Naus. “Ik zat met mijn gezin aan de ontbijttafel, in onze dagelijkse routine. Ik barstte in tranen uit. De kinderen schrokken daar enorm van. Jeroen en ik waren al meer dan 20 jaar hechte vrienden. We leerden elkaar kennen toen we als eerstejaars aan de kunstacademie in Breda samen een appartement betrokken. Het is voor mij dan ook een bijzondere ervaring om nu een tentoonstelling met het werk van Jeroen mede te organiseren. De ouders van Jeroen willen zijn werk een nieuw leven geven. Dat is hun uitdrukkelijke wens. Daarom is al het beschikbare werk nu te zien en te koop bij het Hilton Art Lab, in de foyer van het naastgelegen Hilton Hotel en in. de expo van Kunstuitleen Rotterdam. Zo komt er hopelijk ook een mooi plekje voor The Gardeners, een gigantische triptiek, een zeefdruk in drie delen die Jeroen maakte in de Grafische Werkplaats in Eindhoven. Ze hebben me daar toegefluisterd dat Jeroen technisch de beste zeefdrukker was die ze ooit over de vloer hebben gehad. Op elk vel van The Gardeners zitten minimaal 30 drukgangen. Het is echt een uniek stuk.” Tot slot vraag ik Sandor wat zijn mooiste herinnering is aan zijn bijzondere vriend. Het blijft stil aan de telefoon, totdat hij zegt: “Er komt van alles in me op maar het schiet allemaal tekort.”

We spreken af dat hij erover nadenkt en me er een e-mail over stuurt. De volgende dag open ik mijn inbox en lees ik zijn antwoord. “Herinneringen die ik koester zijn die aan het laatste weekend dat we samen doorbrachten, voor zijn ongeval op donderdag. Toevallig waren onze beider partners weg van huis en hadden we de kans om nog eens een paar dagen bij elkaar te zijn. Dat gebeurde eigenlijk nooit meer. Op zaterdag, in zijn atelier aan de Bloklandstraat, sleutelden we aan onze motorfietsen. Al was dat slechts de aanleiding tot iets veel belangrijkers: we hadden nog eens tijd om bij te praten over de laatste ontwikkelingen in ons leven. Een moment van ontspanning in onze drukke carrières dat we afsloten met een diner in een nabijgelegen restaurant. Op zondag bezochten we samen een expositie. Aan het einde van die dag wandelde hij weg door het park voor ons huis, het zou mijn laatste beeld van hem worden.”

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op zaterdag 26 september a.s. opent de duo expo ‘Jeroen Bodewits: Hear no evil, See no evil, Speak no evil’, een tentoonstelling op twee locaties in Rotterdam: het Hilton Art Lab en Kunstuitleen Rotterdam. Bijzonder aan deze duo expo is dat alle werken te huur en/of te koop zijn. Een unieke kans om in het bezit te komen van een kunstwerk gemaakt door de in 2014 overleden beeldend kunstenaar Jeroen Bodewits (1971-2014). 


Meisje en soldaat – Jeroen Bodewits

Het werk van Bodewits is een tijdlang zorgvuldig opgeslagen geweest en ziet na jaren weer het daglicht. De erfgenamen voelen nu, na een proces van afscheid, de sterke behoefte om het werk een volgend leven te geven, zodat het een plek krijgt waar het gezien wordt. Thuis, in een verzameling of op een publieke locatie.

Bodewits had een grote affiniteit met Rusland, het land waar hij vanaf 2005 bijna jaarlijks naar toe reisde. De tegenstellingen die hij er aantrof inspireerden een groot deel van zijn werk. Bodewits heeft zich tijdens zijn plotseling beëindigde carrière overtuigend bewezen en exposeerde in binnen- en buitenland. Zijn werk was te zien bij galerie Bob Smit, galerie XX Multiple en galerie Ron Mandos, onder andere tijdens de KunstRai, Raw Art Fair, Manchester Contemporary en E/AB Fair te New York.

De duo expo is te zien in het Hilton Art Lab en Kunstuitleen Rotterdam en bestaat uit 24 diverse sculpturen van installaties tot kleinere objecten en ruim 25 screenprints variërend van 100 x 70 cm tot 200 x 340cm. De screenprints zijn verkrijgbaar in een oplage van 3 tot 10 stuks.

————————————————————————————————————————

Huur, koop of kunstkoop
Ben je geïnteresseerd in het werk van Bodewits, dan kun je dit kopen of huren via Kunstuitleen Rotterdam. Het is ook mogelijk een werk aan te kopen via de kunstkoopregeling van Kunstuitleen Rotterdam. De werken zijn te koop vanaf 600 euro.

De duo expo is drie weken lang te bezoeken van 26 september t/m 11 oktober 2020. In het Hilton Art Lab van woensdag – zondag tussen 13.00 – 17.00 uur. In Kunstuitleen Rotterdam van donderdag – zaterdag van 11.00 – 18.00 uur.

Veilig en verantwoord bezoek
Wil je een bezoek brengen aan de tentoonstelling in het Hilton Art Lab of in de expo van Kunstuitleen Rotterdam, maak dan hier een afspraak. Een afspraak maken via Facebook kan ook. Wij houden ons aan de richtlijnen van het RIVM en nemen de maatregelen in acht om een prettig en veilig bezoek te organiseren. De regionale richtlijnen omtrent het coronavirus van de gemeente Rotterdam zijn hierin leidend.

————————————————————————————————————————
Zaterdag 26 september 2020
Officiële opening Jeroen Bodewits: Hear no evil, See no evil, Speak no evil’
13.00 – 17.00 uur
Hilton Art Lab
Weena-Zuid 16

Parallel openingsprogramma Jeroen Bodewits: Hear no evil, See no evil, Speak no evil’
11.00 – 18.00 uur
Kunstuitleen Rotterdam
Goudsesingel 268
Iedereen is welkom

————————————————————————————————————————
Over Jeroen Bodewits
Beeldend kunstenaar Jeroen Bodewits (1971-2014) maakte ruimtelijk werk en zeefdrukken. In 1997 behaalde hij zijn Master Fine Arts aan het Piet Zwart Institute in Rotterdam, na zijn bachelor aan AKV St. Joost in Breda te hebben afgerond.

Bodewits heeft zich tijdens zijn plotseling beëindigde carrière overtuigend bewezen en exposeerde in binnen- en buitenland. Zijn werk was te zien bij galerie Bob Smit, galerie XX Multiple en galerie Ron Mandos, onder andere tijdens de KunstRai, Raw Art Fair, Manchester Contemporary en E/AB Fair te New York.

Zijn ruimtelijk werk verrast, door de speelse manier waarop bestaande voorwerpen met nieuwe beeldende onderdelen worden samengesmolten tot prikkelende sculpturen. Zijn zeefdrukken zijn virtuoze reproducties waarin gefotografeerde beelden worden gecombineerd met typische grafische elementen en -technieken. Bodewits had een grote affiniteit met Rusland, het land waar hij vanaf 2005 bijna jaarlijks naar toe reisde. De tegenstellingen die hij er aantrof inspireerden een groot deel van zijn werk. Jeroen Bodewits kwam in 2014 plotseling te overlijden bij een verkeersongeval.

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Ken je dat gevoel? Je hebt een waanzinnig mooie tentoonstelling in een museum gezien en loopt met een visuele high weer naar buiten. Je hoofd zit vol ideeën en inspiratie. Zo wil ik het ook thuis, zeg je nog net niet hardop tegen jezelf. Dat alles overkwam Patrick Kooiman toen hij als een van de eerste bezoekers naar de nieuwe Remix Rotterdam tentoonstelling in het Wereldmuseum ging. In deze editie van Work Art | Play Art legt hij je uit hoe ook jij kunst in huis kunt remixen. 

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)


Remix Rotterdam combineert werken van Museum Boijmans van Beuningen en het Wereldmuseum en rangschikt ze in herkenbare thema’s.

Het was even wachten, maar dan héb je ook wat. Want het volledig gerenoveerde Wereldmuseum is om door een ringetje te halen. En dat is maar goed ook, want laten we eerlijk zijn: artistiek bijten we op een houtje in het jaar waarin Boijmans dicht is en het Depot nog net niet af. Sowieso heb je in het Wereldmuseum nog tot het eind van het jaar om Dossier Indië te zien, de indrukwekkende expositie met daarin werk van Stacii Samidin – de fotograaf die ik ooit voor Kunstuitleen Rotterdam interviewde en die jij met een paar klikken in huis kunt halen. Maar dat terzijde! Want Remix Rotterdam is dit seizoen de nieuwe must-see tentoonstelling. Waarom? Nou, omdat Museum Boijmans van Beuningen en het Wereldmuseum hun collecties eens lekker door elkaar husselden en er verrassende nieuwe combinaties mee maakten. Natuurlijk is daar wel goed over nagedacht. Het meeste denkwerk kwam van de Dordtse kunstenaar Paul van der Eerden, die uit alle hoeken en gaten van beide museumcollecties werkelijk prachtige werken tevoorschijn toverde. Hij rangschikte ze in herkenbare thema’s als moeder en kind, liefde en haat, onze blik op het oneindige – allemaal onderwerpen waar mensen uit alle landen en van alle tijden ieder op hun eigen manier door gefascineerd waren.

Dus stel je voor, dacht ik toen ik eenmaal weer buiten stond, dat ik zelf een paar combinaties ga maken rond thema’s die net zo herkenbaar zijn als bij Remix Rotterdam en daar werken van Kunstuitleen Rotterdam voor gebruik? Thuis ging ik er eens goed voor zitten en ging ik alle 98 pagina’s van de uitleencollectie door. Dat klinkt als een enorme klus, maar geloof me: na een uurtje klikken ben je er doorheen en heb je een goed beeld wat je in huis kunt halen. Als eerste heb ik puur op gevoel een paar werken gekozen. Gewoon, omdat ik ze mooi vond. Daarna ging ik kijken ik er andere schilderijen of objecten bij kon vinden die een overeenkomst hadden. En dit zijn de remixes die ik maakte.

Remix 1: kinderen
Kinderen zijn van alle tijden en zijn een perfect thema voor een remix. En kunstenaars hebben ze op alle mogelijke manieren vereeuwigd. Het was dan ook geen enorme uitdaging om een remix te maken rond het thema kinderen. Ik vond werken uit de jaren ‘50 tot nu – een mooie blik op hoe we in de loop van de afgelopen decennia naar kinderen hebben gekeken.


Met de klok mee vanaf linksboven: Kijk naar je eigen van C.J.C. Lampe, Playtime van R.M.M. Campman-Schuur, Kind in Stiermarken van C. Oorthuys, Zonder Titel van J.W. Mulder, Ballet van Yamandu Roos, Zonder Titel van Ester Kroon, Kopje van C.J. van der Laan.     

Remix 2: huizen
Denk je aan een huis, dan denk je als eerste aan de manier waarop je er een als kind tekende: een rechthoek met een driehoek als dak. Die basisvorm is dan ook in veel werken terug te vinden. Ik had binnen no time een aardige remix bij elkaar die je zo in huis kunt halen.


Met de klok mee vanaf linksboven: Zonder Titel van K.C. de Groot, Hermitage (het atelier) van J.H. Zevenbergen, Het Ambacht van Hoogvliet van J. Wouda, Dacha van J.V. Bodewits, Chorsabad van R. Kooman, African Tower van H.Z. Gerritz, Zonder Titel van J.M. Schepers.

Wil je zelf aan de slag en met de online catalogus van Kunstuitleen Rotterdam een eigen remix maken? Je kunt tot maximaal 5 werken online reserveren. En maak je geen zorgen over het formaat. Grote werken bezorgen we graag tegen een kleine vergoeding. Veel plezier met remixen!

FacebookFacebook
instagraminstagram

Onlangs lanceerden wij een groeiende online tentoonstelling op Instagram @mondkappenou. Met #mondkappenou roept Kunstuitleen Rotterdam iedereen op een mondkapje naar eigen inzicht te bewerken. Het mondkapje dat wij hiervoor verkopen wordt gemaakt door een aantal thuiswerkers van Rotterdams Handwerk. Mensen die noodgedwongen thuiszitten, en met een laag inkomen moeten rondkomen. Wij waren benieuwd naar de persoon achter Rotterdams Handwerk, Henny Wilting. Daarom vroegen we haar om als gastcurator een minitentoonstelling voor ons te maken. We stelden haar gelijk een paar vragen. Haar Keuze van… is vanaf nu te zien in onze expo!

Jij bent gastcurator van Kunstuitleen Rotterdam waarvoor je je favoriete kunstwerken uit onze collectie mocht selecteren. Waarom heb je ja gezegd?
Een mooie uitdaging om een persoonlijke keuze te maken voor kunstwerken die iets met je doen, je verrassen, inspireren en je scherp doen kijken.

Was het lastig om een keuze te maken?
Voor mij is het helder waar mijn voorkeur naar uitgaat, daar hoef ik niet lang over na te denken, een kunstwerk raakt je of raakt je niet.

Hoe vond je het om door de collectie te spitten?
Het was een mooie wandeling tussen de vele uiteenlopende kunstwerken.

Kun je wat vertellen over je keuze?
Mijn keuze bestaat uit een aantal werken met een verschillende gelaagdheid, soms letterlijk zoals twee materialen over elkaar, zoals het reliëf van Ton Kints of het schilderij van Jan Grolleman. Andere met meerdere verwijzingen zoals het landschap met amorfe vormen zoals het werk van Toon Verhoef of de verschillende werelden gecombineerd in het werk van Piet Warffemius. En een andere, de binnenste buiten gekeerde vormen in het werk van David van de Kop, zichtbaar het werk van een beeldhouwer.

Heb je zelf ook kunst in huis?
In mijn huis heb ik een aantal kunstwerken hangen; een tekening en een schilderij van Piet Rogie, twee schilderijen van de Zuid-Afrikaanse schilder George Meijer, een tekening van Toine Horvers en grafisch werk van Wouter Valentijn en David Paans. Recent aangekocht is een houten wandobject van de Japanse kunstenaar Sho Ota, functionerend als een huisaltaar waarop we afwisselend een foto of een boek plaatsen.

Van welke kunst hou je?
Ik houd van kunst met heldere composities en een zekere mate van abstractie. Kunst dat zichzelf toont en zonder verhaal overeind blijft. Ik heb een passie voor Outsider Art, kunst dat buiten de kaders van de reguliere kunst valt.

En wat vind je helemaal niks?
‘Slechte kunst’

Wat vind je eigenlijk van Kunstuitleen Rotterdam als concept?
Het is goed om kunst voor een breder publiek toegankelijk te maken. Wel jammer dat ik niet zo veel geschikt recent werk in de collectie kon vinden.

Tot slot: waar ben je op dit moment mee bezig? 
Op dit moment ben ik organisator en ontwerper van het sociaal designlabel Rotterdams Handwerk. Het label biedt zinvol werk aan mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.  Onze collectie valt zeker op door de inzet van Outsider Art. Toekomstplannen zitten zeker in de groei van Rotterdams Handwerk. Maar ik acht het niet uitgesloten zelf weer actief te worden als beeldend kunstenaar.

Een mondkapje bestellen
Kunstuitleen Rotterdam biedt mondkapjes van Rotterdams Handwerk te koop aan voor 6 euro per stuk. Het bedrag van het mondklapje komt voor 50% ten goede aan Rotterdams Handwerk en 50% aan het Rode Kruis. De mondkapjes kunnen in de expo aan de Goudsesingel gekocht worden of online via info@kunstuitleenrotterdam.nl.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opruimen, weggooien, klussen in huis…het zijn maar enkele voorbeelden van wat we de afgelopen maanden in en om huis hebben gedaan om al die extra Corona-tijd zo nuttig mogelijk te besteden. Ook kunstenaars die ooit werk verkochten aan Kunstuitleen Rotterdam, hebben niet stilgezeten. Zo restaureerden ze onlangs met liefde en toewijding enkele stukken die nog altijd in de uitleencollectie zitten. De restauratie bracht veel herinneringen naar boven en leidde soms zelfs tot vernieuwd werk. In deze editie van Work Art | Play Art vraagt Patrick Kooiman hoe alles in zijn werk ging.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

“We kijken wel, maar zien niet.”


Links: Stiltegebied, rechts: Eric Jan van de Geer

Eric Jan van de Geer nam zijn werk Stiltegebied uit 2004 eens goed onder handen. “Het uitgangspunt in mijn werk is altijd een foto. Ik weet nog precies waar ik destijds van Stiltegebied de foto maakte, ook al ga ik het je nu niet zeggen. Het doet er niet toe. Ik wil je juist uitdagen opnieuw te kijken naar de dingen om je heen. Of dat je je vragen gaat stellen over de simpele dingen in je omgeving waar je normaal gesproken geen aandacht aan besteed. We kijken wel, maar we het zien niet. Dat is wat ik wil meegeven aan de volgende lener van mijn werk. Je moet het werk trouwens wel in het echt zien, op een scherm van een computer of een telefoon zie je niet hoe gelaagd het is. Stiltegebied is een grote lichtbak van 1.40 breed waar niet alleen de oorspronkelijke foto in zit, maar ook gezeefdrukte lagen op transparante sheets. Ik heb er een paar van gerestaureerd en ik heb twee van de lampen vervangen. In de tijd dat ik het werk maakte, had het onderwerp nog vaak betrekking op mijn eigen leven of mijn ervaring van een bepaalde plek. Tegenwoordig start ik juist met een foto die zo betekenisloos mogelijk is. Dat is een hele uitdaging, want hoe vind je onderwerpen die ontdaan zijn van betekenis maar waar je als kunstenaar nog wel wat mee kunt doen? Op dit moment ben ik bezig met goudkleurige verpakkingen van chocolaatjes. Ik heb ze jarenlang gespaard, eigenlijk zonder te weten wat ik ermee moest. Mijn plan is om de foto die ik ervan maakte, te tekenen met aquarelpotlood. Als je nu al wat van mijn werk wil zien, dan raad ik je aan eens naar Charlois te gaan. Daar heb ik voor Charlois Speciaal twee reclamezuilen met mijn werk beplakt.”

“Je verwonderen met kleur.”


Links: Zonder Titel, rechts: Ditty Ketting

Kleuren in strenge aandoende blokken – of vroeger ook verticale strepen. Dat typeert het unieke werk van kunstenaar Ditty Ketting. “Ik laat graag zien wat kleuren in combinatie met elkaar doen en hoe ze samen een ruimtelijk effect creëren. Toen Kunstuitleen Rotterdam mij een werk uit 1996 terug gaf om te restaureren, was ik eerlijk gezegd een beetje verbaasd. Het leek wel of ik een voor mij onbekend kleurenpalet had gebruikt. Het was veel terughoudender dan hoe mijn werk van nu eruit ziet. En dat terwijl ik laatst een ander werk van mezelf uit de jaren ‘80 terug vond dat er nog net zo fris uitzag als de dag waarop ik het maakte. Dus ik dacht, ik kan het nu wel restaureren, maar dat gaat onmogelijk in de vale kleuren die het werk heeft. Daarom heb ik toestemming gevraagd om het werk over te schilderen in het palet dat ik nu gebruik. Ik vond het heel fijn om te doen, het werk is nu veel levendiger. En dat is precies wat ik de kijker wil meegeven: je verwonderen over kleur en je laten zien hoe in de loop van de dag het licht alles in mijn werk verandert. Ik noemde mijn vroegere werk daarom weleens regenboogdoekjes. Rond het jaar 2000 is mijn werk radicaal veranderd. Ik ben toen ook horizontale lijnen gaan gebruiken. Dat geeft een heel ander beeld. Nu werk ik in vierkante vormen waarvan de kleuren in een golfbeweging in elkaar over gaan. Mocht je de komende tijd in Londen zijn, dan kun je mijn werk zien bij de Rocket Gallery. En in september doe ik bij Galerie Ursula Walter in Dresden mee aan een gezamenlijke tentoonstelling van Duitse en Nederlandse kunstenaars. Gelukkig ligt dus niet alles stil!”

“Ik maak je nieuwsgierig, maar geef je ook een dreun om de oren.”


Links: Hundchen, rechts: Mariette van der Ven

Als je onlangs bij Kunstuitleen Rotterdam was, heb je één specifiek werk van beeldhouwer Mariëtte van der Ven ongetwijfeld in de etalage zien staan: een zwart beeld van een meisje dat op de grond zit en uitdagend haar tong naar je uitsteekt. “Ik wil dat mijn werk betekenis krijgt door een houding of een bepaalde uitdrukking. Dat heb ik mezelf eigen moeten maken omdat klassiek portret- en modelboetseren geen onderdeel was van de beeldhouwopleiding die ik volgde. Oorspronkelijk maakte ik mensfiguren uit chamotteklei, een zachte klei die ik met glazuur afwerkte. Omdat die enorme glanslaag voor mijn gevoel teveel afstand gaf, ben ik overgestapt op porseleinklei. Dat ziet eruit als marmer en is al mooi van zichzelf. Nu moet ik wel zeggen dat het beeld van Kunstuitleen Rotterdam heel oneerbiedig met zwarte lak heb overspoten. Van de porseleinklei zie je dus weinig, maar het is wel een beeld dat veel mensen bijblijft. Het meisje kijkt je ook zo provocerend aan. Met mijn werk maak ik je nieuwsgierig, maar geef ik je ook een dreun om de oren: kijk nou eens goed wat er aan de hand is! Dat bereik je alleen door iets te maken waar mensen graag naar kijken. Voor de restauratie heb ik het hele beeld uit elkaar gehaald. Alles is opnieuw gespoten en bevestigd. Ook naaide ik een nieuw pakje. Destijds gebruikte ik zo’n pakje zodat ik losse koppen, handen en voeten tot een groter werk kon combineren. Tegenwoordig maak ik alles uit klei. Door de Corona-crisis ben ik engelen gaan maken. Ze drongen zich op aan me. Ook experimenteer ik met andere kleisoorten. In alle opzichten is het dus een spannende tijd. Ik hoop dat in oktober de Kunstrai alsnog doorgaat. Daar sta ik met Galerie Project 2.0. En anders kun je vanaf september bij Galerie DNK in Dorst ook nieuw werk van mijn hand zien.”

“Ik vind het leuk mijn werk naar de mensen toe te brengen.”

Links: Hersenslang, rechts Olaf Mooij, Braincar

Voor Olaf Mooij voelde het heel vertrouwd om zijn Hersenslang uit 1984 weer onder handen te nemen. “Ik wist nog precies hoe ik het gemaakt had – ook al maak ik tegenwoordig totaal ander werk. Hersenslang is bijna drie meter lang. Voor de restauratie kon je het eigenlijk alleen op de grond leggen. Maar nu ik er een ophangsysteem aan heb toegevoegd, is het ook heel geschikt voor bijvoorbeeld een muur in een trappenhuis. Het werk komt uit een tijd waarin ik veel wapenachtige objecten maakte. Eén ervan is een dolk met met lagen glas. Ook die kun je lenen bij Kunstuitleen Rotterdam. Mijn werk draaide om goed en slecht, denk maar aan de slang die Adam en Eva verleidde. Ik werkte ook veel met organische vormen in de tijd. Maar op een gegeven moment zag ik dat niet meer zitten en ging ik abstracter werken en stapels maken. Een mooi voorbeeld is het werk met de twee gestapelde badkuipen, dat zit trouwens ook nog altijd in de uitleencollectie. In dezelfde tijd begon ik mijn werk op aanhangwagens in de open ruimte te zetten. Ik vind het leuk om mijn werk naar de mensen toe te brengen. Dan reed ik met een aanhanger met stapel emmers en wasmanden die ik had gemaakt over de snelweg en had ik meer bekijks dan eenmaal aangekomen in een galerie. Toen ik mijn werk later een keer op het dak van mijn auto vervoerde, kwam ik op een heel ander idee. Ik ging auto’s verbouwen tot kunstwerken. Zo maakte ik verschillende modellen met gigantische luidsprekers aan de achterkant. Die soundauto’s deden het heel goed op Lowlands. Dit jaar zitten er geen festivals in, maar het zal ooit wel weer op gang komen. Nieuw werk van mijn hand kun je binnenkort zien bij De Molens in Schiedam. Er komt een groot keverei dat ligt in een nest gemaakt van motorkappen van Kevers. Dat moet je dus komen zien!”

“In mijn werk kun je je jarenlang verliezen.”


Links: Splash, rechts: Geert Mul (foto: Koos Breukel)

Geert Mul staat tegenwoordig bekend als een succesvol media-kunstenaar. In 2003 maakte hij Splash, een bijzondere print die Kunstuitleen Rotterdam met liefde in de uitleencollectie opnam. “Splash was zijn tijd ver vooruit. Het is een digitaal kunstwerk dat bestaat uit honderdduizenden willekeurige afbeeldingen die ik met behulp van een zelf ontwikkeld algoritme rangschikte op kleur. Een filmmaker bedenkt eerst het verhaal en gaat daar dan de beelden bij maken en in een bepaalde volgorde rangschikken. Maar ik benader het precies andersom. Ik experimenteer met verschillende combinaties en rangschikkingen van beelden. De inhoud die daaruit ontstaat, is dan een verrassing. Als je Splash in huis haalt, dan wil ik graag dat je er op verschillende manieren naar kunt kijken. Omdat je daar aandacht voor nodig hebt, dwingt het een bepaalde rust af. Van een afstand is één groot beeld, Maar wanneer je dichtbij staat, zie je allemaal kleine beelden die zijn gerangschikt op structuur, contrast en kleur. Al die losse beelden hebben hun eigen betekenis en afkomst. In mijn werk kun je je jarenlang verliezen. Het Kröller Müller Museum heeft onlangs een werk van me aangekocht. Je kunt het vanaf oktober in een nieuwe tentoonstelling gaan bekijken.”

FacebookFacebook
instagraminstagram

Zeg het nou maar eerlijk. Je mag dan wel schelden op alle mensen die in deze roerige tijden in de rij voor de bouwmarkt staan, maar zelf zou je toch ook een paar klusjes willen doen in huis. Misschien heb je ergens nog een houten kast staan die nog wel een likje verf kan gebruiken. Of misschien ben je toe aan een nieuwe kleur op de muur – en moet er dan niet ook wat nieuwe kunst bij komen? Volgens kenners is de kleurenkaart van het Engelse verfmerk Little Greene de allermooiste. Ik liet er onlangs eentje met de post bezorgen en keek welke kleuren én kunstwerken het best aansluiten bij dit seizoen. En geloof het of niet, maar precies terwijl ik deze inleiding schrijf, kiest het algoritme van Spotify speciaal voor mij – en jou – een nummer van Nina Simone: Color Is a Beautiful Thing. En dat is het!

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)


Nieuwe kleuren Lemon Tree en Kitchen Green van Little Greene in onze expo

Kwamen de muren afgelopen periode op je af? Ik begrijp wel waarom! De laatste maanden heb ik een paar keer per dag videogesprekken met collega’s die ik normaal gesproken alleen op kantoor spreek. Maar nu zie ik ze zitten in hun eigen huis. Fascinerend om nu eindelijk te zien hoe iedereen woont! Wat me het meest opvalt – sorry, collega’s! – is hoe leeg jullie muren zijn. Natuurlijk zeg ik er niks van, maar mijn handen jeuken als ik bedenk wat jullie met een beetje fantasie van je interieur kan maken. Mijn gratis tip voor jullie? Leer jezelf wat basisdingetjes in Photoshop aan, kies een muurkleur als achtergrond en plaats er één of meerdere werken van Kunstuitleen Rotterdam als laagjes bovenop. Zo zie je direct hoe alles bij elkaar staat, superhandig toch? De hamvraag is natuurlijk welke kleur je gaat kiezen dit voorjaar. Wordt het wit, vergrijsd pastel of iets gewaagds met strepen?

TREND 1 – FIFTY SHADES OF WHITE
Ok, dus wat ga jij nu écht anders doen wanneer alles straks achter de rug is? In deze tijd van bezinning is het de vraag die ik het meest voorbij zie komen op Facebook. Het eerste wat bij mezelf opkomt is een gevoel van opluchting – hoe vreselijk het natuurlijk ook is wat er allemaal gebeurt. Wat een fijn gevoel moet het straks om niet meer in de verleiding te komen constant ‘troepiedoepies’ te kopen, zoals mijn schoonzus die noemt. Geen slecht gemaakte spulletjes uit China meer, we gooien alle ballast overboord en beginnen met een schone lei. En wie kan ons dan beter op weg helpen in de brave new world waar we na de crisis in gaan stappen? Kim Kardashian en Kanye West, verrassend genoeg! Al een half jaar geleden verbanden ze op advies van met de Belgische interieurontwerper Axel Vervoordt alle overbodige spullen en kleuren uit hun Californische huis. Het resultaat? Een minimalistische tabula rasa uitgevoerd in louter wittonen. De foto’s kan ik hier vanwege copyrightbeperkingen niet delen, maar je moet het zeker eens online gaan bekijken. Wat je er van het huis van ‘Kimye’ ook mag vinden, saai is het zeker niet. Sterker nog, er zijn meer dan genoeg stukken die uitnodigen tot aanraken. Ik kan me trouwens zomaar voorstellen dat we daar straks enorm veel behoefte aan hebben – en niet alleen omdat Lidewij Edelkoort dat laatst zei in Tegenlicht. Kunstuitleen Rotterdam heeft meer dan genoeg witte en transparante abstracte werken die je met een paar simpele muisklikken kunt reserveren. Het zijn er zelfs zo veel dat we er misschien nog wel een filmpje van gaan maken! Je kunt ze combineren met elke kleur, zolang het maar wit is. Mijn tip: voer al die verschillende tinten wit dan wel consequent door zodat het een écht statement wordt.


Links: Met de klok mee Een lichtobject van Mathieu Ficheroux, een plexiglas zuil van H.P. Kuipers, een prachtig blok van A. Timmermans, Kompositie van P.A. van Stuivenberg en een vierdelig werk van A. Timmermans. Rechts: vier van de vele wittinten uit de kleurenkaart van Little Greene.

TREND 2: PASTEL EN CHIQUE
Vind je al dat wit een beetje te extreem maar wil je straks toch schoon schip maken in huis? Dan zou ik zeker kiezen voor kleuren die zacht zijn, maar niet té pastelachtig. Met vergrijsde pastels houd je je huis toch nog chique. Persoonlijk zou ik er niet bang voor zijn om er meerdere met elkaar te combineren. Maar laat je vooral niet door mij leiden – ik ga al snel over the top. Wist je trouwens dat Kunstuitleen Rotterdam de kleuren Lemon Tree en Kitchen Green gekozen heeft voor de expositieruimte? Kom gerust langs! Om je wat meer opties te geven, heb ik de kleuren Brighton en Hortense toegevoegd. Een prachtige combinatie met de werken die ik in de uitleencollectie vond. Dit kan niet anders dan prachtig staan in huis!

Links: met de klok mee Rekstok van C. Spermon, Illusion Room van Hans Andringa, Mimicry van Yvonne van de Griendt en Landschap van Trees Suringh. Rechts: vier zachte kleuren uit de Little Greene kleurenkaart.

TREND 3: STREPEN
Elke trend heeft een tegentrend, leerde ik ooit. Terwijl veel mensen in alle opzichten gaan minderen, heb je er straks ongetwijfeld ook die denken: je leeft maar één keer, dus laat ik er buiten en binnen het beste van maken. Zo’n mens ben ik nou! De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het weinig met kleurentrends te maken heeft. Ik doe gewoon wat ik wil. En dat kun jij ook. Al een tijdje fantaseer ik erover om mijn slaapkamer in strepen te verven. Niet alleen op de muren, maar ook op het plafond en de vloer. Nu ben ik er mee bezig, maar man, man, man, wat heb ik lang zitten te dubben over de kleuren! Een slaapkamer moet rust en geborgenheid uitstralen, maar het moet ook niet slaapverwekkend worden. Daar is je bed voor, toch? Uiteindelijk ging ik voor een kalme, maar originele combinatie van huidskleur en inktblauw, oftewel Blush en Smalt. Als finishing touch heb ik het blauw in hoogglans laten mengen, heel benieuwd hoe dat gaat staan. Het resultaat zal ik delen op mijn blog Interiorator.com. Voor nu heb ik met behulp van Photoshop een kleine sfeerimpressie gemaakt. Ik heb er zin in!


Impressie

Kunstuitleen Rotterdam werkt graag met Little Greene. Maak een afspraak om onze nieuwe kleuren Lemon Tree en Kitchen Green in de expo te bekijken.

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Kunstuitleen Rotterdam lanceert een groeiende online tentoonstelling op Instagram @mondkappenou. Hiermee wil Kunstuitleen Rotterdam met elkaar een positieve blijvende herinnering creëren aan deze coronatijd. Mode- en kostuumontwerper Berend Brus, stadsdichter Dean Bowen en ontwerpstudio Vormlust namen het voortouw met een selfie met #mondkappenou. Deel ook jouw selfie met mondkapje met #mondkappenou!! 

Met #mondkappenou roept Kunstuitleen Rotterdam iedereen op een mondkapje naar eigen inzicht te bewerken. Met textielstift, naald en draad of iets anders creatiefs. Een uniek mondkapje voor eigen bescherming, maar ook voor die van anderen. Iedereen die een selfie plaatst met mondkapje en #mondkappenou gebruikt, kan geselecteerd worden voor de online tentoonstelling.

Berend Brus is een mode- en kostuumontwerper die geïnspireerd raakt door mensen die hun eigen realiteit creëren. Zijn drive om maatschappelijke onderwerpen bespreekbaar te maken gebruikt hij in zijn ontwerpen. Ook al kiest hij vaak voor serieuze thematiek, al heeft zijn werk een lichte noot en een knipoog. “Toen ik gevraagd werd om voor #mondkappenou een uniek mondkapje te maken wilde ik iets doen met het surrealistische gevoel van deze crisis. Aangezien ik geen zin had om mijn horloge te smelten heb ik ervoor gekozen om the man himself te verbeelden.”

  
Salvador Dali                                                        Berend Brus

Ontwerpstudio Vormlust maakte een smiley op het mondkapje als vervolg van hun poster project, dat nu te zien is in de straten van Rotterdam. In tijden van corona wilden ze een positieve boodschap verspreiden door Rotterdam. Dus werden er onlangs twee smiley posters ontworpen die lachend naar elkaar kijken als je ze naast elkaar plakt. ”Met een bak behanglijm, een stapel posters en het catchy deuntje van de Beegees in ons hoofd zijn we de straat opgegaan. En daar hebben we op zoveel mogelijk plekken de straten van Rotterdam aangekleed! Als je samen het smiley mondkapje draagt ben je nooit alleen en loop je altijd rond met een glimlach.” Ah Ah Ah Ah – Staying Alive! 


Ontwerpstudio Vormlust


Posteractie Vormlust

Stadsdichter Dean Bowen pakte het nog anders aan. Als schrijver is hij vooral bezig de dynamiek van de samengestelde identiteit te onderzoeken en hoe deze zich verhoudt ten opzichte van zowel een politieke als een maatschappelijke positionering. Hiervoor zet hij het gedicht in als instrument en als een democratische ruimte om die meerstemmigheid te kunnen vangen. Hij borduurde de tekst in zijn eigen handschrift:

de afstand tussen ons…
…zegt hoeveel ik van je hou.


Dean Bowen

Rotterdams Handwerk
Het mondkapje wordt gemaakt door een aantal thuiswerkers van Rotterdams Handwerk. Mensen die noodgedwongen thuiszitten, en met een laag inkomen moeten rondkomen. Deze mensen ontvangen voor hun werk een eerlijke vergoeding.

Een mondkapje bestellen
Kunstuitleen Rotterdam biedt mondkapjes te koop aan voor 6 euro per stuk met een maximum van 4 mondkapjes per persoon. Het bedrag van het mondklapje komt voor 50% ten goede aan Rotterdams Handwerk en 50% aan het Rode Kruis. De mondkapjes kunnen in de expo aan de Goudsesingel gekocht worden of online via info@kunstuitleenrotterdam.nl.

Gebruiksaanwijzing mondkapje
Maak het mondkapje op maat door het elastiek los te knopen, de juiste afstand te meten tot je oren en opnieuw een knoop te maken. Plaats tussen de twee lagen stof een filter (een papieren zakdoek of keukenpapier). Wij adviseren je om dit filter na 4 uur gebruik te vervangen. Het mondkapje is op 60 graden wasbaar.

Deel jouw selfie met mondkapje met #mondkappenou
Volg ons op @mondkappenou

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Hieronder lees je welke veiligheidsmaatregelen wij getroffen hebben en welke speciale regels er gelden. Deze maatregelen en regels zijn conform het Protocol Verantwoord Winkelen van de Rijksoverheid.

  • – Kom het liefst alleen naar de winkel en als het niet anders kan met max. 2 personen.
  • – Er kunnen max. 5 x 2 personen in onze expo terecht.
  • – Wij stellen het op prijs als je vooraf een afspraak maakt via info@kunstuitleenrotterdam.nl of binnenkort op onze website
  • – Spontaan langskomen is nog steeds mogelijk, mits er niet meer dan 5x 2 personen (m.u.v. het personeel) bij ons binnen zijn.
  • – Houd ten minste 1,5 m afstand van elkaar, ook van onze medewerkers.
  • – Raak producten niet onnodig met je handen aan.
  • – Op diverse plekken in de winkel staat een desinfecterend middel voor de handen en bieden we beschermende handschoenen aan.
  • – We hebben beschermende materialen aangebracht bij o.a. onze balie.
  • – Betaal met pin of contactloos.
  • – Onze winkel wordt elke dag grondig schoongemaakt.
  • – Onze medewerkers zien toe op naleving van bovenstaande regels. Volg hun aanwijzingen.

Heb je verkoudheids- of griepverschijnselen, volg dan het advies van het RIVM en blijf thuis. In onze catalogus kun je veilig vanuit huis bij ons de collectie bekijken en reserveren.

Door naleving van bovenstaande regels is het weer mogelijk om langs te komen en onze prachtige kunstcollectie te bekijken. Wij staan voor je klaar!

Fijn je weer te zien en bedankt voor het vertrouwen in ons.

Team Kunstuitleen Rotterdam

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Je kunt je moeder nu niet zien, maar Moederdag vieren op afstand kan zeker. Daarom hebben wij een moederdag actie bedacht, zodat je toch een geslaagde moederdag kunt vieren. En je moeder na moederdag ook nog kan genieten van deze verrassing. Leen nu een kunstwerk voor je moeder en laat deze gratis door ons thuis bezorgen op zaterdag 9 mei.*

Dit is hoe het werkt: Zoek een kunstwerk op in onze online catalogus, noteer de code van het kunstwerk en stuur ons een e-mail naar info@kunstuitleenrotterdam.nl met de NAW- gegevens van jouw moeder en het kunstwerk van jouw keuze. Ook hebben we jouw rekeningnummer nodig, waarvoor we ter verificatie 0,01 euro zullen afschrijven.

Wij zorgen ervoor dat het kunstwerk ingepakt wordt en je moeder een jaar lang lid is van Kunstuitleen Rotterdam. Op zaterdag 9 mei komt onze koerier langs en brengt jouw moeder het door jou gekozen kunstwerk uit onze collectie. Toevoegen van een persoonlijke boodschap is uiteraard mogelijk. Dan doen we er een knuffel-ansichtkaartje bij.

Geef je moeder dit jaar een cadeau waar ze lange tijd van kan genieten. Kunst, ja toch?!

Wil jij je moeder een kunstwerk cadeau doen? Wil je meer weten over de actie of wil je wat advies?Mail ons op info@kunstuitleenrotterdam.nl

*we bezorgen alleen gratis in Rotterdam

FacebookFacebook
instagraminstagram

In deze coronatijd schonen wij ons depot op en doen wij een aantal kunstwerken in de verkoop om ruimte te maken voor nieuw werk. Afgelopen weken hebben we ruim 50% van de te koop staande werken via social media verkocht. Speciaal voor Koningsdag / Woningsdag hebben we een overzicht  gemaakt van een aantal werken die nog geen nieuwe eigenaar hebben gevonden. 

Heb je interesse in een werk? Stuur ons dan een e-mail via info@kunstuitleerotterdam.nl. Bekijk hier onze virtuele vrijmarkt:


1. v/d Pol ‘Zonder titel’
Zeefdruk
€75,- (niet ingelijst)


2. Gust Romijn
‘Kompositie’
Grafische techniek
€125,- (77 x 56 cm)

3. Borger ‘Geen titel’
Tekening
€100,- (53 x 78 cm)


++SOLD++ 4. De Ruiter ‘Florence’
Aquarelle


5.  Dora Dolz ‘Zonder titel’ (vlinder)
Zeefdruk
€75,-


6. Gesina Boevé ‘Groep’
Schilderij
€100,-


7. Han Kuiper ‘Kleur en vormcontrast’
Object
€150,- (45 x 43 cm)


8. Jongenelis ‘De zaak oude Pekela’
Zeefdruk
€75,-

9. Den Engelsen ‘’Turpin dans son laboratoir’
Houtdruk
€100,-  (70 x 85 cm)

10. Marie-Louise Elshout ‘Zonder titel’
Fotografie
€50,- (60 x 50 cm)

11. Max Buys ‘Het Meclemburgse paard’
€50,- (65 x 55 cm)⠀

12. Guadron Morales ‘La llegada del almirante’
Schilderij
€100,- (81 x 121 cm)

13. Gijs van Bommel ‘Bokaal’
€50,- (40×30, geen lijst licht beschadigd)

FacebookFacebook
instagraminstagram

Wie dit jaar bij Object Rotterdam was, zal het zeker bevestigen. Het werk van kunstenaar en modeontwerper Bas Kosters is niet te vermijden. Met zijn opvallende stijl heeft hij in zijn inmiddels twintigjarige carrière een unieke plaats weten te veroveren in ons culturele landschap – of dat nu gaat om zijn baanbrekende modecollecties of de prints die hij ontwierp voor merken als Bugaboo en Wehkamp. Kunstuitleen Rotterdam heeft onlangs werk van Bas Kosters aangekocht voor de uitleencollectie. En dat heuglijke feit was voor Patrick Kooiman de perfecte gelegenheid om hem eens te interviewen.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)


Foto: Marc Deurloo

Je werk is zo vrolijk en herkenbaar, ik ben echt een fan van je! Maar ik kan me ook wel voorstellen dat veel mensen je werk nu voor het eerst zien. Hoe zou je jezelf aan die mensen voorstellen?
Beste lezers van dit interview, zou ik dan zeggen. Ik ben een kunstenaar en modeontwerper uit Amsterdam. Ik maak werk over mijn ideeën bij de maatschappij. In de essentie draait het bij mij om communicatie, of het nu gaat om een modecollectie of een wandkleed. Mijn werk komt met veel daadkracht en output tot stand. Het heeft veel uitgesproken gebaren en is, zoals je al zei, heel herkenbaar.

Zo’n totaal eigen visie komt niet uit de lucht gevallen, lijkt me!
Nee, het is niet zo dat ik op een gegeven moment dacht: kom, laat ik eens kunstenaar worden. Ik had niks anders willen worden, of überhaupt kunnen worden. Het was onvermijdelijk. Hoe ik ben als kunstenaar, is ook hoe ik altijd als mens geweest ben. Als kind knutselde ik, verkleedde en schminkte me, en maakte ik een kraam met verschillende poppen en pluchen beesten. Het zijn allemaal dingen in mijn werk als kunstenaar ook heb gedaan. Nu ik wat ouder word, snap ik dat pas goed. Toen ik net van de kunstacademie kwam, deed ik de dingen heel intuïtief. Maar met de twintig jaar ervaring die ik inmiddels heb, kan ik mijn werk veel meer sturen. Ik kan veel meer verbanden leggen tussen de dingen.


Tower built for find soul – Bas Kosters

Hoe hebben die nieuwe inzichten je werk beïnvloed?
Ik heb de laatste jaren veel nagedacht over alles wat met gender te maken heeft. Zo had ik in 2016 een overzichtstentoonstelling van mijn werk in het Museum Arnhem. Ik liet er niet alleen mijn modewerk zien, maar maakte ook speciaal voor de gelegenheid een paar op zichzelf staande kunstwerken. Op basis van een serie olieverfschilderijen die ik in mijn studio had gemaakt, heb ik samen met de Glasblazerij in Leerdam een serie glasobjecten laten blazen. Twee ervan zijn vanaf nu te leen bij Kunstuitleen Rotterdam. Het zijn roze, doorzichtige figuren met sensuele donutmonden erop. Ik zie ze als mijn kunstenaarsmuzen, alleen in mijn geval zijn het geen vrouwen maar een soort genderfluïde roze kauwgumblobs.


Glass selection Bas Kosters – Foto: Eva Broekema

Wat maakt dat je zo’n onderwerp als kunstenaarsmuzen aan de kaak wil stellen?
Het is zeker niet negatief bedoeld, hoor. Ik bedoel het meer speels. Het gaat mij erom dat het begrip ‘muze’ heel heteronormatief is. Een muze is per definitie een vrouw. En ik realiseer me dat ik in al mijn modeshows heb meegewerkt aan die beeldvorming. De muzen die ik nu voor mezelf heb ontworpen, stonden in het museum op een schouw waar schilderijen omheen hingen. Zo’n setting is er ook typisch één waar heteroseksuele mannen altijd trots voor poseren. Dat realiseerde ik me toen ik tijdens mijn onderzoek een oude foto vond van een rijke herenboer die zittend in een fauteuil voor zijn kunstcollectie poseerde. Voor mij gaat het niet om iets aan de kaak stellen. Maar ik wil je wel op een andere manier na laten denken. Ik wil je loswrikken van begrippen als mannelijkheid en vrouwelijkheid. Zo’n onderwerp is met name van belang voor mensen die bezig zijn met hun genderidentificatie. Als ik er door mijn bijdrage voor kan zorgen dat we allemaal anders gaan nadenken over gender, dan komt dat juist hun ten goede. En dat vind ik fijn.

Heeft je uitstapje naar glas ook weer je werk als modeontwerper beïnvloed?
De laatste jaren wil ik sowieso steeds vaker de boel open gooien. Ik ben minder bezig met mode, maar juist meer met wandkleden en nieuwe materialen. Met het Glasmuseum in Leerdam heb ik ook een serie glazen penissen gemaakt. Dat was een welkome afwisseling. Door met glas te werken, ben ik ook tot nieuwe inzichten gekomen. Zo bleek het bij de objecten die Kunstuitleen Rotterdam heeft gekocht, niet haalbaar te zijn om er glazen ogen op te plaatsen. En dat terwijl ogen tot nu toe juist een heel prominente rol speelden in mijn werk. Nu ik zie dat het ook zonder kan, durf ik meer te gaan experimenteren met hoe ik vind dat een gezicht eruit hoort te zien.

  
Sadness Fatness – Bas Kosters                             Beaming and streaming – Bas Kosters

Ik ben tot slot nog wel benieuwd wat voor kunst je zelf in huis hebt!
Mijn huis is klein en vol. Ik verzamel van alles, zoals speelgoed, mascottes en Afrikaanse maskers. Ik houd vooral van antropomorfische ontwerpen, dus voorwerpen die van zichzelf niet menselijk zijn maar wel menselijke eigenschappen hebben gekregen. Ook zijn er door de jaren heen in de media veel mooie portretfoto’s van me verschenen. Ze hangen bij mij aan de muur en laten me terugdenken aan de verschillende fases van mijn leven. Ik heb zelfs een olieverfschilderij van mezelf en een geborduurd portret gemaakt door mijn goede vriendin Preta Wolzak. Maar weet je? Goede kunst hoeft helemaal niet duur te zijn. Ik koop soms ook een schilderij van tien euro op het Waterlooplein. Laatst kocht ik op de rommelmarkt in Apeldoorn een zelfportret van een heel mannelijk uitziende vrouw. Daar ben ik heel content mee. Ik kan me voorstellen dat voor veel mensen kunst lenen een uitkomst is. Maar zelf ben ik meer een spullenmens. Ik wil dingen bezitten. Het is maar goed dat we niet allemaal hetzelfde zijn, toch?

Kunstuitleen Rotterdam heeft twee werken van Bas Kosters aangekocht naar aanleiding van zijn expositie op Object Rotterdam. Deze zijn binnenkort beschikbaar. Heb je interesse? Stuur dan een e-mail naar info@kunstuitleenrotterdam.nl

Klik hier voor meer info over Bas Kosters.

 

 

 

 

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Wie ben ik en wat wil ik in het leven? Het zijn de Grote Vragen waar we allemaal weleens mee worstelen. Zo ook Frank Stok – alias Franky Sticks. Want moet hij nu dj worden of toch kunstenaar? En waarom kan het potverdorie niet gewoon allebei? Voor het antwoord op deze en andere vragen ging Patrick Kooiman naar het atelier van de bescheiden alleskunner die met beide benen op de grond alle ballen in de lucht houdt.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Een dubbelleven als succesvol dj en student aan de kunstacademie – ik word al moe als ik eraan denk!
Het is ook veel, hoor. Er zit maar 24 uur in een dag. Met het dj’en ging het op een gegeven moment best goed. Ik was ook veel aan het draaien, gaf les aan het Hiphophuis en zat ook nog eens bij het Re:Freshed Orchestra. Die combinatie maakte het extra lastig om genoeg aandacht te besteden aan mijn studie aan de Willem de Kooning Academie. De andere studenten leken maar met één ding tegelijk bezig terwijl ik het gevoel had dat ik losse flodders aan het schieten was. De ene keer maakte ik iets abstracts, de andere keer schilderde ik iets realistisch. Ik kreeg de behoefte een eigen stijl te vinden, iets waardoor mensen specifiek naar mij zouden komen.

Daar lijk je nu helemaal in geslaagd! Hoe heb je je eigen stijl uiteindelijk gevonden?
Vreemd genoeg door een pauze in mijn studie te nemen. In het laatste semester kregen we een vrije opdracht. Ik begon een onderzoek naar de anatomie van het menselijk lichaam, een onderwerp dat natuurlijk veel te breed is om helemaal te onderzoeken. Uiteindelijk besloot ik me te beperken tot handen. Dat was al interessant genoeg. Handen zijn rare dingen. Je manipuleert je omgeving ermee. En met gebaren kun je er heel veel mee zeggen. In de kunstgeschiedenis zijn handen best wel een onderbelicht onderwerp. Ze zijn ook nooit fijn om te tekenen. Tussendoor ging ik een paar dagen naar mijn vader, die in Parijs woont. En heel toevallig zag ik er in een metrostation een billboard van twee handen met benen eraan gephotoshopt. Daar moet ik mannetjes van gaan maken, realiseerde ik me gelijk. Ik besloot me te beperken tot zwarte lijnen en primaire kleuren. Het voelde eerst een beetje geforceerd. Maar ik dacht bij mezelf: als je dit nu niet doet, dan gaat het ook weer voorbij. Ik denk dat ik in de twee jaar erna meer dan drieduizend handmannetjes heb getekend om op dit punt te komen.

Er is wel veel toewijding voor nodig om drieduizend keer hetzelfde te tekenen!
Ja, maar het zorgde wel voor een solide basis. Ik kon bijvoorbeeld gaan bedenken hoe ik een boom er in dezelfde stijl als mijn handmannetjes uit kon laten zien. Het laatste deel van het experiment was om mijn eigen woonkamer met al mijn spullen erin te schilderen: lampen, een plant, een basketbal – alledaagse dingen dus. Mijn beeldtaal is inmiddels enorm uitgebreid, maar nog steeds gekaderd. In dat opzicht lijkt het ook wel op hiphop. Daar creëer je ook telkens iets nieuws vanuit een beperking.


Franky Sticks (momenteel uitgeleend)

En hoe zit het met al die uitgesproken kleuren in je werk?
Ik houd van een hard kleurcontrast, een beetje pop art. Voor inspiratie kijk ik graag in graffitiboeken. Daarin zie je meteen welke kleurcombinaties het meest knallen. Die liefde voor graffiti zat er al vroeg in. Op de lagere school in Middelburg moest ik ooit graffiti ontwerpen op een uitgeprinte tekening van een metrostel. Dat vond ik zo cool! Muziek vond ik ook interessant. Dan ging ik tussen de middag thuis lunchen en nam ik alle toffe nummers van de TV op. Ik legde een hele muziekcatalogus aan. Bij elk nummer had ik een ander gevoel. Pas toen ik op mijn 18e genoeg had gespaard om een draaitafel te kopen, ging ik ook dj’en.

Vertel eens over de eerste keer dat je optrad als dj?
Dat was in een bruine kroeg in Middelburg. Ik had mijn debuut maandenlang gepland. Een paar plaatjes had ik maar. En dus had ik voor mijn optreden een enorme hoeveelheid nieuwe platen besteld op internet. Natuurlijk werd alles pas een paar uur ervoor bezorgd. Een drama, want ik kende veel nummers maar half! Daar stond ik dan, heel driftig te draaien en te luisteren tegelijk. Het ging niet allemaal van een leien dakje, maar gelukkig reageerde iedereen in de kroeg wel goed. Ik denk dat ik hier in Rotterdam zou zijn uitgejoeld!


Franky Sticks 

Wat tof dat je nu ook opdrachten doet voor grote bedrijven als Footlocker en Mini!
Ja, vorig jaar was een goed jaar. Voor de wereldpremière van de Mini Electric auto Mini Cooper maakte ik een installatie met geleidende verf. Als je dan bijvoorbeeld een deel aanraakte, ging er een beamer aan en verscheen er rook. Natuurlijk smaakt het naar meer om je werk in zo’n andere dimensie te zien.

Maar laat ik eerst maar eens de kunstacademie alsnog afmaken. Ik hoop in juli af te gaan studeren. Mijn terugkeer voelt als een verrijking. Ik denk veel na over wat ik nu echt doe, zeker wanneer een docent weer eens met een paar porretjes een heel andere lade in mijn hoofd weet open te trekken. Af en toe is dat wel nodig. Ik ben iemand die snel ideeën afkapt in zijn hoofd. Als ik nieuw werk heb gemaakt, ben ik er één dag tevreden mee. Dan is het wel weer genoeg.

Wat voor werk kunnen mensen nu via Kunstuitleen Rotterdam van je lenen?
Het is afgeleid van een serie schetsen die ik in Parijs maakte. Toen ik na een huisfeestje om half vier ‘s ochtends in de bus zat, ben ik de gebouwen, metro’s en lichten die ik door het raam zag, gaan tekenen. Het ging allemaal heel snel, waardoor de perspectieven vervormd zijn. Ik heb echt een fascinatie voor de grote stad en alle gekte die daarbij hoort. Maar het Zeeuwse platteland kan ook nog steeds heel relaxt zijn, hoor!


Franky Sticks – Midnight in Paris (in uitleencollectie)

FacebookFacebook
instagraminstagram