In het kader van het 50-jarig bestaan van Kunstuitleen Rotterdam geven we een kijkje achter de schermen. Dit keer praten we bij met twee van onze leners. Lucia en Emil (beiden 31) leerden elkaar kennen tijdens hun Masteropleidingen aan de TU Delft. Na hun verhuizing naar Rotterdam ontdekten ze dat Kunstuitleen Rotterdam perfect bij ze past.
Tekst: Fay van der Wall
Fotografie: Suzan Geldhoff
Hoe leerden jullie Kunstuitleen Rotterdam kennen?
Emil: “In mei 2020, precies in het begin van de coronaperiode, kwamen we vlak bij Kunstuitleen Rotterdam te wonen”
Lucia: “We wandelden toen vaak door de buurt, en kwamen er toen toevallig langs. We hielden al van kunst en hadden wel een paar posters in huis. Maar geen echte kunstwerken. We woonden in een appartement met hoge witte wanden en veel plek om iets op te hangen. Dus dachten we: laten we eens proberen om daar iets voor te lenen. We woonden zo dichtbij dat we de werken gewoon onder een arm mee konden nemen.”
Emil: “Kort daarvoor had ik overwogen om een poster die ik mooi vond in een nieuwe lijst te laten zetten. Maar dat kostte honderd euro. Hier ontdekte ik dat ik voor tien of twintig euro in de maand een kunstwerk van twee bij twee meter aan de muur kon hebben.”
Wat was het eerste werk dat jullie meenamen?
Emil: “Het was een heel zwaar werk, met een paars neonlicht en lichtblauwe vormen. We hebben daarvoor direct het ophangsysteem aangeschaft, met stalen kabels om dat werk op te kunnen hangen. Grappig genoeg hebben we die kabels daarna nooit meer nodig gehad.”
Lucia: “Het hing in de expositieruimte, zo zijn we erop gevallen.”
Emil: “Als ik het nu weer zie in de catalogus, vind ik het nog steeds erg tof!”
Lucia: “In de tijd dat we zo dichtbij woonden, wisselden we bijna elke maand wel van kunstwerk.”
Emil: “Nu hebben we nog steeds altijd twee werken in huis. We wisselen de werken ook nog in huis om van plek, zo hangt er altijd iets nieuws.
Lucia: “Maar nu we niet meer zo dichtbij wonen, wisselen we ongeveer om de drie maanden.”
Hoe kiezen jullie de werken uit die jullie lenen?
Lucia: “Ik vind het heel leuk om online in de database te zoeken. Daarvoor gebruik ik de filters. Ik zoek werken die niet meer dan twintig euro per maand kosten, en juist een groot formaat hebben. En dan ga ik scrollen door de resultaten. Als er iets voor mij naar voren springt, open ik het in een nieuw tabblad. Op die manier ga ik ongeveer zeven pagina’s van de zoekresultaten door, en dan heb ik meestal wel een mooie selectie gemaakt, van een werk of vijftien. Dan ga ik die nog eens in detail bekijken en zo verfijn ik steeds de keuze. Vervolgens laat ik een selectie van werken aan Emil zien. En dan maken we samen een keuze.”
Emil: “Eigenlijk is Lucia mijn persoonlijke curator.”
Zit er een bepaalde lijn in de werken die jullie selecteren?
Lucia: “We houden ervan om werken met een groot formaat te lenen.”
Emil: “We kiezen altijd voor schilderkunst, en meestal abstract en kleurrijk. Al passen we dat wel aan per seizoen. In de wintermaanden is het vaak iets grijzer of paarser, wat meer ingetogen.”
Lucia: “Maar we kiezen uiteindelijk op intuïtie en smaak, niet met een bepaald doel in ons achterhoofd.”
Emil: “Er is een werk dat we zo mooi vinden dat we die meerdere keren hebben geleend. Het heeft zo veel textuur, dat is echt te gek.”
Lucia: “We hebben geïnformeerd naar de prijs om het te kopen. Maar toch besloten om dat niet te doen.”
Emil: “We bedachten: wat zouden we er van vinden als het werk nu door iemand anders gekocht zou worden? Dat zouden we jammer vinden, maar ook weer niet het einde. Dat hielp bij die beslissing. En we vreesden we dat het na een tijdje zou wegvallen in de muur. Het is een sterk werk, maar na zes maanden zie je het misschien niet meer. Juist daarom is het kunnen ruilen voor ons zo waardevol.”
Hoe hebben jullie de plek in huis uitgekozen waar de werken hangen?
Lucia: “In ons huidige huis hebben we het hele interieur herontworpen en twee wanden specifiek voor kunst gemaakt. Een bij de eettafel en een in de slaapkamer.”
Emil: “Als er mensen komen eten, hebben we altijd een gesprek over het werk dat daar hangt. Dat komt ook doordat we het leuk vinden om uitgesproken werken uit te kiezen.”
Lucia: “Als onze vrienden langskomen, zijn ze altijd benieuwd wat er nu weer hangt.”
Hoe beslissen jullie dat het tijd is om te wisselen?
Lucia: “Na een paar maanden ben ik meestal vanzelf wel op een werk uitgekeken.”
Emil: “Op een bepaalde manier zie je het niet meer, het wordt dan te normaal om het werk te hebben”
Lucia: “We hebben veel planten in huis, die groeien en veranderen mee met het seizoen en dat doet onze kunst ook. We hebben daarin ongeveer hetzelfde ritme, al wil ik meestal een paar weken eerder wisselen dan Emil.”
Hebben jullie wel eens onenigheid over de keuze?
Lucia: “Niet echt, we hebben altijd twee werken in huis, dus als we het niet volledig eens zijn, kunnen we allebei een eigen favoriet kiezen.”
Emil: “En als ik op het eerste gezicht niet helemaal overtuigd ben van een werk, vind ik het ook niet zo erg om er drie maanden tegenaan te kijken. Maar zelfs als ik van tevoren denk ‘het zal wel’, vind ik het veel mooier als het eenmaal thuis hangt. Met de tijd ga ik het altijd meer waarderen.”
Gebeurt dat ook wel eens andersom? Dat je iets eerst prachtig vindt en dat het dan toch tegenvalt?
Emil: “Het is wel eens gebeurd dat we iets sneller zat waren dan verwacht. Dat werk was ook niet helemaal onze stijl, maar het was de tijd rond kerst, en het paste heel goed in die sfeer.”
Lucia: “Maar die vond ik fantastisch!”
Wat maakt Kunstuitleen Rotterdam zo passend voor jullie?
Lucia: “We houden ervan om ons huis aan te kleden. We werken beiden vanuit huis, dus dat maakt een fijn interieur extra belangrijk. Lenen bij de kunstuitleen is zo’n makkelijke manier om iets speciaals te hebben, zonder daar superveel voor te hoeven betalen.”
Emil: “Het is bijna alsof we een privécollectie hebben!”
Lees ook de andere interviews uit deze serie: met de directeur van Kunstuitleen Rotterdam Ellis van den Berg, kunstenaarsduo V&B, CBK-directeur Ove Lucas, en restaurator Pauline Marchand.
