Auteursarchief: Danielle Huisman

Ons plastic bubbeltjesfolie wordt vanaf vandaag vervangen door gerecyclede dekens. Op 10 oktober a.s. is het de Dag van de Duurzaamheid. Dat was voor ons een reden om eens kritisch naar het eigen plasticgebruik te kijken.

  

Iedere week worden er kunstwerken teruggebracht en uitgeleend. Om een kunstwerk veilig en beschermd te vervoeren wordt het verpakt in plastic folie. Dat moet anders vonden wij. Jaarlijks gaat er zo’n kilometer aan noppenfolie doorheen. We waren al een tijd op zoek naar een duurzame manier om onze kunst te vervoeren en die hebben we nu gevonden in deze gerecyclede deken.

Als klant betaal je vijf euro statiegeld voor de gecustomizede deken. Als de deken ingeleverd wordt krijg je je statiegeld terug. Plastic verpakken is nog wel mogelijk totdat de huidige voorraad op is. Je betaalt dan vijf euro per verpakt werk.

Het principe van kunst lenen, waarbij één kunstwerk rouleert langs verschillende liefhebbers past helemaal in de circulaire economie. De gerecyclede dekens zijn voor Kunstuitleen Rotterdam een volgende stap in het verduurzamen van de organisatie.

Minitentoonstelling door Foekje Fleur
De hele maand oktober staat bij ons in het teken van duurzaamheid. De Rotterdamse ontwerpster Foekje Fleur richt ter gelegenheid van dit thema als gastcurator een gedeelte van de expo in. Deze minitentoonstelling is vanaf 18 oktober a.s. te zien.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Marco Harreman is de eigenaar van Chocoholic, de lekkerste chocoladewinkel in Rotterdam als je het ons vraagt. Ieder evenement laten wij hem wel een lekker chocolaatje customizen om aan te bieden aan onze gasten. Hij heeft dan al heel wat kunstwerken van ons op zijn chocola geprint. Chocoladesmaak heeft hij wel. Hoog tijd om hem eens aan de tand te voelen wat zijn kunstsmaak nu eigenlijk is. Marco dook onze collectie in en selecteerde een prachtige wand die nu te zien is in onze expo.


Fotograaf: Aukje Simone

Jij bent gastcurator van Kunstuitleen Rotterdam en mag je favoriete kunstwerken uit onze collectie selecteren. Waarom heb je ja gezegd?
“Ik hou van allerlei soorten kunst, het fascineert me wel.”

Was het lastig om een keuze te maken?
“Ik vond het lastiger als dat ik dacht dat het zou zijn. Er is ook zoveel keus en in zoveel verschillende stijlen.”

Hoe vond je het om door de collectie te spitten?
“Erg leuk!!”

Kun je wat vertellen over je keuze?
“Het zijn vooral foto´s die ik heb uitgezocht, ik ben wel van de foto´s. Door het zoeken door jullie collectie merkte ik wel dat ik toch het meest gefascineerd was door zwart wit foto’s en werken. Misschien komt dit omdat ik kleurenblind ben. Ik ben niet depressief zover ik weet, maar ik vind dat over het algemeen het mooist om naar te kijken. Zelf maak ik ook het liefst zwart/wit foto´s.”

Heb je zelf ook kunst in huis?
Ik heb vooral oude zwart/wit foto´s en printen. En een serie insecten en vlinders in lijsten.

Van welke kunst hou je?
Van alles eigenlijk wel. Ik merkte vooral door jullie collectie, dat ik vooral gefascineerd raak door de kunstwerken waarbij je toch iets langer moet kijken om helemaal goed te zien wat het nu precies is, of wat de kunstenaar precies bedoelt.

En wat vind je helemaal niks?
Pastel tinten!!

Wat vind je eigenlijk van Kunstuitleen Rotterdam als concept?
Het concept is gewoon goed. Je kan hier allerlei soorten kunst bekijken en uiteindelijk thuis aan de muur hangen.

Tot slot: waar ben je op dit moment mee bezig?
We zijn ons met Chocoholic nu vooral aan het focussen op de feestdagen (Sint en Kerst). Daarnaast ben ik bezig om een vegan serie bonbons te ontwikkelen. Niet dat ik veganistisch ben, maar de vraag is er wel. We zijn ook druk bezig met de content van onze website/shop, die was nog niet helemaal compleet. Daarnaast zijn we ons aan het voorbereiden op een whisky beurs in de Maassilo, georganiseerd door Whiskybase. Ik heb er heel veel zin in om daar te staan. Whisky en pure chocolade gaan namelijk heel goed samen. Voor de rest blijven we gewoon leuke dingen doen!!

De winkel Chocoholic zit op de Goudsesingel 69, schuin tegenover onze expo!

FacebookFacebook
instagraminstagram

Met hun handbeschilderde behang veroveren Snijder&Co op dit moment heel Nederland. En niet voor niks! Want Marcelo Gimenes en zijn partner Jaap Snijder beoefenen hun ambacht met liefde en aandacht voor elk detail. Iets waar de heren ook heel goed in zijn, is praten. Heel veel praten. Daar kwam Patrick Kooiman achter, toen hij speciaal voor Work Art | Play Art langs ging in hun waanzinnig mooie nieuwe studio in een oud schoolgebouw in het Liskwartier. Wat een praatje moest zijn van – pak ‘m beet – een half uurtje, werd een heerlijk gesprek van meer dan twee uur over alles wat Jaap en Marcelo bezighoudt.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Wil jij Snijder&Co ontmoeten? Dat kan! Op zondag 30 september vertellen Jaap en Marcelo meer over hun werk bij de Kunstnijverheid Salon. Je kunt er ook één van hun werken bewonderen én een reproductie bestellen.

Wat een heerlijke ruimte hebben jullie hier zeg!
Marcelo: “Het feit dat we hier zitten, heeft ook een praktische reden. Voor sommige opdrachtgevers beschilderen we behang dat soms wel vijf meter hoog is. Alleen hier in een oud klaslokaal aan de Koningsveldestraat hebben we genoeg ruimte en kunnen we staan of zitten hoe we willen.”

Jullie beschilderen behang met de hand. Wat maakt dat je niet rechtstreeks op de muur schildert?Jaap: “Op locatie schilderen werkt niet lekker. Dat hebben we ooit aan den lijve ondervonden. Net als we lekker geconcentreerd bezig waren, liep er een kat langs of kwam de eigenaar van het huis vragen of we nog koffie wilden. Hier hebben we volledige focus op ons werk. En dat is ook wel nodig, want er zitten heel veel uren in één paneel. Daarnaast vinden we die naden van het behang juist heel fijn om te zien.”

Hoe gaan jullie te werk?
Jaap: “Natuurlijk gaan we eerst de ruimte bekijken en in gesprek met de opdrachtgever. Dat zal ongetwijfeld niet anders zijn dan toen ons ambacht in de 17eeeuw ontstond. Het is een echt Nederlands fenomeen dat ontstond toen mensen erachter kwamen dat handbeschilderd behang een veel goedkopere en leuke oplossing was dan al dure wandkleden. Bovendien blijkt uit onderzoek dat er tegen het einde van de Gouden Eeuw een dip in de kunstmarkt was en veel kunstschilders ander werk zochten. Op het hoogtepunt waren er in Nederland zo’n 17 werkplaatsen waar behang met de hand werd beschilderd. Je kunt wel zeggen dat dit de eerste massaproductie in Nederland was. In Amsterdam had bijna elk grachtenpand wel een kamer met beschilderde wandpanelen. Dat soort verhalen vinden we heerlijk.”

Kun je als opdrachtgever zelf bepalen wat er op je behang komt?
Jaap: “Vantevoren stemmen we alles tot in detail met elkaar af. We bespreken de familie, nemen planten mee die je uit het raam ziet en creëren zo samen een verhaal. Als eerste maken we een duidelijke tekening van de kamer met een grove opzet van wat we in gedachten hebben. We gebruiken daarbij min of meer dezelfde imponeertrucjes als vroeger. Zo maken we goed gebruik van perspectief en verdwijnpunten. Hierdoor wordt je oog net als vroeger van de ene hoek naar de andere geleid. Vaak zijn onze opdrachtgevers nog een beetje terughoudend in het begin, zeker als we zeggen dat ons werk alleen maar een achtergrond is waar nog meubels of schilderijen voor moeten komen.  Dan horen we vaak: “Niet te veel blaadjes hoor, anders wordt het zo donker!” Maar achteraf begrijpen klanten het wel en hadden ze zelfs nog meer gewild. We steken veel tijd in het daadwerkelijke schilderen. We beginnen ruw en maken het werk dan steeds verfijnder. Dat kost echt dagen. Het laatste wat je dan wil is dat iemand er halverwege ons werk een plant of een giraffe bij wil. Dan zeggen we ook echt ‘nee’, hoor!”

Jullie lijken zo goed op elkaar ingespeeld! Hoe zijn jullie eigenlijk begonnen?
Jaap: “Ik heb een achtergrond als graficus en heb dus altijd wel een goed oog gehad voor detail. In mijn vrije tijd raakte ik geïnteresseerd in schilderkunst uit de 17eeeuw. Ik las dan biografieën van kunstenaars uit die tijd en vond het heerlijk om me te verdiepen in alle verborgen betekenissen die ze in hun werk stopten. Toen ik op een gegeven moment zelf ging schilderen, kwam ik erachter dat door heel goed te kijken zelf als snel bijna fotorealistisch kon schilderen.”
Marcelo: “Zelf kom ik uit Brazilië. Ik ben al op mijn 18enaar Lissabon vertrokken, waar ik in contact kwam met de interieurwereld. Een kennis tipte mij toen over de kunstacademie in Rotterdam en dus ben ik naar Nederland verhuisd.”

Jaap: “Toen ik Marcelo leerde kennen, had mij me meteen door. Hij kon als geen ander de verborgen symboliek in mijn werk begrijpen. In die tijd schilderde ik veel schelpen, onbewust eigenlijk. Marcelo zei op een gegeven moment wat ik niet zag: ‘Schelpen weigeren al miljoenen jaren te evolueren. En als het moeilijk wordt, dan kruipen ze weg!’ Dat was precies hoe ik me voelde in die tijd.
Marcelo: “In Nederland ging ik verder met interieurontwerp. Ik reisde van hot naar her en werkte zelfs nog met trend forecaster Lidewij Edelkoort. Dat was een hectische tijd, zeker omdat ik een echte perfectionist ben en alles tot in de puntjes wil regelen. Kort nadat Jaap en ik elkaar leerden kennen, kreeg ik een hartinfarct. Dat was een duidelijk signaal dat ik het rustiger aan moest gaan doen. Ik ging schilderen, wel veel kleurrijker en minimalistischer dan Jaap. Kunst werd mijn manier om te reïntegreren.”

En hoe zijn jullie gaan samenwerken?
Jaap: “We kwamen erachter dat we het heel fijn vonden om op papier te werken. Zo gingen we behang maken voor de etalage van Depot, de woonwinkel in de Pannekoekstraat. Eerst deed ik dat nog op de computer. Het bijzondere aan ons behang was dat er geen herhalend patroon in zat. Per slot van rekening hoeft dat ook niet meer met de grafische techniek van tegenwoordig. Soms zaten er wel 300 verschillende insecten in een behang. Ik zat zoveel tijd achter de computer, dat we ons op een gegeven moment afvroegen of we het niet beter zelf konden gaan schilderen. We zijn ook voor onszelf begonnen, per slot van rekening zijn wij degenen die ons werk het beste kunnen uitleggen.”

Hoe vullen jullie elkaar aan tijdens het werk?
Jaap: “Als ik mijn zin krijg, krijgt alles veel krullen en wordt het een beetje kitscherig. Zet mij in een rococo-interieur en ik word gek. Terwijl Marcelo juist tranen in zijn ogen kan krijgen van een mooie Rothko of een werk van Jan Schoonhoven.”
Marcelo: “Jaap zet vaak de dingen op en dan ga ik ermee verder. We kunnen ook weleens ruzie over de details hebben, hoor. Ik kan een echte mierenneuker zijn.”

Mooi hoe jullie samenwerken, maar is het niet een risico dat je té afhankelijk van elkaar wordt?Marcelo: “Ik kan zo weer doodvallen hoor. Nu maak ik een grapje, maar toch! Een paar jaar geleden is het wel bijna een tweede keer gebeurd. Ik kreeg een herseninfarct waardoor ik nu met beide ogen alleen maar de rechterhelft kan zien. Daardoor moest ik een nog duidelijker keuze maken over wat ik in het leven wil doen. Geen wilde feesten of drukte meer voor mij! Tijdens het schilderen is die halve blindheid niet erg, je bent sowieso geconcentreerd bezig. Wel moet ik nu van rechts naar links werken, anders ga ik ongemerkt met mijn hand over iets wat nog nat is. Per slot van rekening werken we met muurverf op waterbasis.”

Zouden jullie met al je ervaring niet volledige interieurs willen doen?
Marcelo: “Dat vragen mensen wel vaak aan ons. Maar wat we nu doen is genoeg. Dat is ook waar we op worden afgerekend. We hebben geleerd om bij onszelf te blijven. En dan is het niet erg als de dingen dan maar wat langer duren. Het is tóch al leuk wat we doen, denken we dan bij onszelf. Authenticiteit wordt altijd beloond.”

Aanstaande zondag zien we elkaar bij de Kunstnijverheid Salon. Wat laten jullie daar zien?
Jaap: “We hebben een werk gemaakt dat weer heel eens wat anders is dan wat we normaal gesproken doen. Er zitten boomvarens in en ook veel vlinders en insecten. Bij Kunstuitleen Rotterdam gaan we het werk in losse banen ophangen. Je kunt er ook tegen een redelijke prijs een reproductie van kopen.”

Zondag 30 september
Kunstnijverheid Salon
Aanvang: 15.00 uur (inloop vanaf 14.30 uur)
Tickets: 7,50 euro en voor leden gratis.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op zondag 30 september organiseren we een Kunstsalon over kunst en nijverheid en hoe je dat toepast in je interieur. Het ambacht van kunst maken leggen we onder een vergrootglas met inspirerende talks van Snijder & Co, interieurstylist Patrick Kooiman en de artisan collectors Eterne. Uiteraard sluiten we de middag af met een goed glas wijn. Bent u erbij?

Snijder & Co
Jaap Snijder en Marcelo Gimenes zijn gespecialiseerd in handbeschilderd behang. Met hun onderneming Snijder & Co creëren zij de meest bijzondere behangselschilderijen. De vakkennis die benodigd is voor het beoefenen van dit specifieke ambacht is in de afgelopen 200 jaar haast verloren gegaan. Hoog tijd dus om een breder publiek kennis te laten maken met dit typisch, Nederlandse ambacht. Want onbekend maakt onbemind.

 

Patrick Kooiman
Hoe vertel je jouw levensverhaal in je interieur? Designschrijver en interieurstylist Patrick Kooiman ging twee jaar geleden op zoek naar het antwoord. Hij reisde van Stockholm tot Porto, interviewde de meest vooraanstaande stijlexperts van Europa en publiceerde het resultaat in zijn eerste internationale interieurboek, VOLUME.
Dat kunst in Patricks verhaal een belangrijke rol speelt, staat als een paal boven water. Daarnaast leent hij al jaren kunst van Kunstuitleen Rotterdam en weet hij hoe je de juiste werken selecteert, combineert en integreert in je interieur. Aan de hand van praktische stylingtips laat Patrick zien hoe ook jij je huis naar een hoger plan kunt tillen.

  

Eterne
Tot slot vertellen de oprichters van Eterne welke schatten zij allemaal tegenkomen op hun reizen. Eterne.co is een website waar bijzondere producten van ambachtslieden van over de hele wereld verkocht worden. De heren van Eterne vertellen waarom zij de website hebben opgericht en hoe ze te werk gaan met artisans. Ze stellen zich als doel om ‘s werelds beste lokale artisans te verbinden met mensen met een voorliefde voor kunst, ambacht, en cultuur zodat het cultureel erfgoed beschermd blijft. Eterne deelt deze middag graag hun visie op kunstnijverheid.

  

Reserveer uw tickets op tijd, want er zijn maar een beperkt aantal plaatsen beschikbaar!

Programma: De Kunstnijverheid Salon
Zondag 30 september 2018
Aanvang: 15.00 uur (inloop vanaf 14.30 uur)
Einde: 17.30 uur

Tickets voor leden zijn gratis
Deze kunt u reserveren door een e-mail te sturen naar danielle@kunstuitleenrotterdam.nl (max 2 tickets per lidmaatschap)

Geen lid? Reserveer uw tickets dan hier

FacebookFacebook
instagraminstagram

Toeval bestaat niet en al helemaal niet in Winti. En dus kwam kunstenaar Boris van Berkum wel op een heel bijzondere manier in aanraking met deze Surinaamse religie. Het combineert elementen uit Afrikaanse en Europese culturen – koren op de molen van een artistieke alleskunner die inmiddels ook internationaal bekend geworden is. Kunstuitleen Rotterdam kocht onlangs drie kunstwerken, waaronder twee porseleintekeningen, van Boris van Berkum en dus werd het hoog tijd voor een interview voor Work Art | Play Art. 

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

De laatste keer dat ik je zag, was je bezig met een levensgroot goudkleurig beeld van een Winti-priesteres. Hoe gaat het daar nu mee?
‘Na twee jaar hard werken zit ik nu eindelijk in de afrondende fase van Mama Aisa: tijd voor de productie dus. En dat is maar goed ook, want we willen het beeld al in 2019 presenteren in Amsterdam-Zuidoost. Het wordt een geweldig spektakel waarbij we de Surinaamse cultuur op een serieuze maar ook speelse manier op de kaart gaan zetten. Mama Aisa is een combinatie van 3d-scans van het lichaam van Winti-priesteres Marian Markelo en het hoofd en de voeten van een negentiende-eeuws Congolees beeldje uit het Wereldmuseum. De Mona Lisa van de Afrika-collectie wordt het ook weleens genoemd, omdat het een prachtige glimlach heeft. Nu moet je niet denken dat je zo’n beeld in een middagje op de computer ontwerpt. Het kostte me met name veel tijd om het 3d-modelleerprogramma Zbrush te leren en de dessins van de verschillende stoffen precies goed erin te drukken. De draperie op de stoel is een batikstof, die staat voor het koloniale verleden van Suriname. Voor de jurk gebruikte ik een patroon van Vlisco, een Nederlandse fabrikant van stoffen die erg populair zijn in Afrika. Het dessin dat ik koos heet Fleurs de Mariage,maar het is beter bekend als Rolls Royce. Dat vond ik wel passend voor een godin! De schouderdoek van Mama Aisa is een weefsel van het Ashanti-volk in Ghana. Net als het beeld van Mama Aisa is de Surinaamse Winti een prachtige combinatie van meerdere religies, tradities en volken’.

  
Mama Aisa

Is die mengelmoes de reden waarom je Winti zo interessant vindt?
‘Ik ben echt een neo-kunstenaar, wat inhoudt dat ik me laat beïnvloeden door heel uiteenlopende stijlen en vormen uit de kunstgeschiedenis. Ik kijk daarbij ook naar andere culturen. Daarmee ben ik niet de eerste. Denk maar aan Chinoiserie of aan de Amsterdamse School – die verwerkte elementen uit Indonesië in onze architectuur. Hoe dan ook gebruik ik als neo-kunstenaar bouwstenen uit het verleden en maak ik een vertaling naar wat er nu nodig is in de wereld. In onze huidige globale samenleving komen alle culturen nu bij elkaar. Dat is iets om in volle glorie te vieren, vind ik. Als kunstenaar moet je zo’n fantastische ontwikkelingen omarmen’.

Hoe kwam je in aanraking met Winti?
‘Toen ik in 2011 nog mijn atelier op het Eiland Van Brienenoord had, werd ik benaderd door een jonge Surinaamse man die er een driedaags Winti-feest wilde organiseren. Het eiland is groen en het ligt in een rivier, een bijzondere combinatie waar sommige Surinamers goddelijke eigenschappen aan toedichten. Ik stemde toe en vond het heel bijzonder om zo’n Winti-predansritueel mee te maken. Mensen gingen in trance, het was net alsof ik niet meer in Rotterdam was. Na afloop vroeg priesteres Marian Markelo me of ik voor de Winti kunst wilde gaan maken. Pas later vertelde ze me waarom ze uitgerekend mij daarvoor vroeg. Marian staat namelijk in contact met haar overleden grootmoeder, haar bigi sma. Zij is de voorouder die haar helpt in het leven. Tijdens een reis naar de beruchte Slave Riverin Ghana kreeg Marian een ingeving: nu ze haar voorouders had teruggebracht naar de plek waar de slaven nog één keer werden gewassen voordat ze naar Zuid-Amerika werden verscheept, was het moment gekomen om de wereld te vertellen wat Winti is. Haar grootmoeder droeg haar ook op om kunst in de Winti te gaan brengen. “Als je de juiste kunstenaar tegenkomt, geef ik je een seintje,” vertrouwde ze haar kleindochter toe. Toeval bestaat niet, ook niet in Winti. Toen Marian me daarom voor het eerst een hand gaf, hoorde ze haar grootmoeder zeggen: “Dit is die man.”

Heeft Winti dan geen beelden, net zoals bij veel Afrikaanse religies?
‘Onder druk van de protestantse Nederlanders in Suriname is dat element destijds overboord gegooid. Nu is het moment om Winti weer maskers, beelden en altaren te geven. Dat spreekt me enorm aan. Ik houd sowieso van het magische denken, dat zijn we in onze maatschappij totaal kwijtgeraakt. Tegenwoordig draait het vaak alleen maar om cijfertjes en geld. Hoe gelukkig worden we daar nou uiteindelijk van? Er zijn concepten in de Winti die echt heel interessant zijn, ook als je er niet in gelooft. In het Christendom moet je de doden met rust laten. Maar bij Winti zijn je voorouders er altijd voor je. Het is ook een heel geruststellende gedachte dat je na eigen dood ook zo’n voorouder wordt. En wat dacht je de Puru Blaka? Het is een ritueel waarbij een jaar na de dood van een familielid iedereen samen komt om de rouwperiode af te sluiten. Dat begint traditioneel met een  Fio Fio-ritueel waarin iedereen kan uitspreken wat dwars zit, zodat de intenties goed en zuiver zijn. Dat zouden toch meer families moeten doen?’

Wat is het verhaal achter de twee kunstwerken die Kunstuitleen Rotterdam van je heeft gekocht?
‘Een tijdje geleden ben ik in het Europees Keramisch Werkcentrum gaan tekenen met porselein. Dat is een spannend proces, want wanneer je met een spuitfles vloeibaar porselein direct op de ovenplaat tekent, moet het in één keer goed zijn. Nu ben ik zelf zo’n beetje tekenend ter wereld gekomen, dus voor mij was dat nog geeneens de grootste uitdaging. Het moeilijkste was om zo’n kwetsbare porseleintekening precies op het juiste moment los te krijgen van de plaat. Na veel experimenteren is me dat uiteindelijk met een ijzerdraadje gelukt. De porseleinrestaurateur van het Rijksmuseum moest er vervolgens aan te pas komen om de juiste lijm te vinden waarmee ik de tekening op de achterplaat van de baklijst kon lijmen. Kunstuitleen Rotterdam heeft er twee aangekocht voor de uitleencollectie. Eén is een jaren ’90 acidgirl, knarsetandend van de ecstasy. De ander is een junglegod met een gezicht als lichaam. Ik vind het interessant om verschillende beelden over elkaar heen te projecteren die samen toch één geheel vormen. Zo kan iedereen er zijn eigen interpretatie aan geven. Ik ben daar niet zo dwingend in’.

   
De aangekochte porceleintekeningen van Boris van Berkum (te huur vanaf 6 september 2018)

Nu je dat allemaal zo vertelt, vind ik het zo’n gemis dat ik zelf niet kan tekenen!
‘Tekenen is een kwestie van je motoriek trainen. Het zijn alleen maar kleine bewegingen die je maakt. Hoe vaker je het doet, des te groter je vocabulaire wordt. Toen in zelf laatst in Afrika was, bleek dat ik geen foto’s mocht maken van de beelden in het museum. Ik ben heerlijk voor de vitrines gaan schetsen. Achteraf was dat veel beter dan lukraak wat foto’s maken die je ook zo weer vergeet. Door te tekenen, ga je veel bewuster kijken. Het is iets wat ik iedereen aanraad, met name kinderen. Ik denk dat goede tekeningen zeldzaam zullen worden – we zitten allemaal veel te veel op onze tablets te swipen’.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Als bedrijf benader je vaak een managementconsultant als je op zoek bent naar extern advies. Maar wist je dat een kunstenaar ook soelaas kan bieden? Ga maar na: kunstenaars denken out of the box, genereren veel nieuwe ideeën en maken ook nog eens heel mooie dingen! Wat wil je nog meer? Speciaal voor Work Art Play Art sprak Patrick Kooiman met Annejet Gosselink. Samen met Starla van der Veen is zij YEDS– hét Rotterdamse bureau dat bedrijven koppelt aan kunstenaars. YEDS werkt trouwens sinds kort ook samen met Kunstuitleen Rotterdam. Over twee vliegen in één klap gesproken!

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Soms liggen goede ideeën ontzettend voor de hand! Hoe zijn jullie op het idee van YEDS gekomen?
Starla en ik vonden het altijd al heel leuk om samen culturele dingen te doen in Rotterdam. We gingen samen naar musea, openingen van galeries, festivals of kunstmarkten. En vaak kwamen we dan jonge kunstenaars tegen die we nog niet kenden. Achteraf zochten we ze online op en viel het ons op hoe bescheiden ze zich presenteerden – als we ze al op internet konden vinden. We kregen het gevoel dat juist deze kunstenaars een podium verdienden. En dat was het begin van YEDS. We startten heel recht toe recht aan met een website met goede beelden en het verhaal van iedere kunstenaar. Daarnaast deden we regelmatig mee aan kunstfestivals of organiseerden ze zelf, zoals Keilefest en Tour d’Amour. Dat was fantastisch om te doen. We kregen exposure, leerden enorm veel en breidden ons netwerk uit. Maar onderaan de streep leverde het niet altijd voldoende op dus gingen we op zoek naar andere mogelijkheden om ons doel te bereiken. Anderhalf jaar geleden gooiden we het roer om. We gingen aansluiting zoeken bij instellingen die al een vraag hadden en bereid waren te betalen voor het aanbod of dienstverlening.

Wat voor instellingen zijn dat?
Rotterdam The Hague Airport wilde bijvoorbeeld een kerstgeschenk geven dat het nieuwe verhaal van het vliegveld zou vertellen. Met die vraag hebben we illustrator Michael van Kekembenaderd om de kaft van een speciaal notitieboekje te ontwerpen. Dat is nu echt een collectors item! De Gemeente Rotterdam vroeg ons daarnaast of we konden helpen bezoekers tien procent langer in het stadscentrum te houden. We moesten meteen denken aan de serie Paradijsvogels die Harmen Meinsma recent had gemaakt over de marktvrouwen op de Binnenrotte. De acht excentrieke portretten hebben een maand op grote billboards op de markt aan de Binnenrotte geprijkt. Het trok aardig wat bekijks. Voor sommige kunstenaars kan het heel prettig werken om naast vrij werk ook iets in opdracht te maken. En niet alleen vanwege het geld, maar ook omdat het fijn is om eens binnen een kader werk te maken. Daarnaast zijn alle werken op onze site te koop.

Op de website van YEDS staan veel verschillende kunstenaars. Hoe bepalen jullie met wie je in zee gaat?
Het is meer dan alleen onze eigen persoonlijke smaak. Starla en ik zijn altijd benieuwd naar het verhaal achter een kunstwerk. Dat vinden we het meest interessant. Daarnaast hebben we veel kunstenaars gekozen op basis van persoonlijk contact. Daar zijn mooie samenwerkingen en vriendschappen door ontstaan, ook tussen kunstenaars onderling. Het is prachtig om te zien dat het een echte community is geworden! En ja, nieuwe kunstenaars kunnen zich nog steeds bij ons aansluiten. Maar met de beperkte tijd die we hebben, zijn we wel selectief en kijken of hun werk  ook echt iets nieuws toevoegt aan ons aanbod.

En nu werkt YEDS samen met Kunstuitleen Rotterdam. Hoe is die samenwerking tot stand gekomen?
Eén van onze opdrachtgevers vroeg ons of ze voor hun kantoorruimte ook kunst konden huren van de kunstenaars op onze website. Een logische vraag, alhoewel we er zelf niets voor voelden om al het werk uit te voeren dat daarbij komt kijken. Daarom zochten we contact met Kunstuitleen Rotterdam en zij  bleken meteen enthousiast daar een rol in te vervullen. Het is zo een echte win-winsituatie. Kunstuitleen Rotterdam kan via ons nieuwe zakelijke opdrachtgevers bereiken. En het werk van onze kunstenaars is ineens ook te leen. We hebben veel zin om de samenwerking in de praktijk te gaan brengen!

Hoe ziet je eigen huis eruit?
Thuis combineer ik graag nieuw design met tweedehands. Zo houd ik geld over om af en toe eens kunst te kopen. Laatst heb ik een mooi werk van Birgit Stigter op de kop kunnen tikken bij de opheffingsverkoop van een galerie in Dordrecht. Het is een grote foto die is bewerkt met verf. Die hangt echt prachtig boven de bank! Ik heb ook een te gek werk van Anne Forest. Zij maakt van die rare crossovers tussen dieren en mensen, echt heel bijzonder. Verder ben ik heel trots op mijn Wim Sinemus uit 1986. Het is een heel simpel werk met maar drie zwarte lijnen en een hemelblauwe bol. Soms krijg ik ook kunst. Zo hebben we met YEDS een keer voor Cinerama een muur met kunstwerken samengesteld. Eén van de werken was een illustratie van Kazuma Eekman. Na afloop van de expositie gaf hij het aan Starla en mij cadeau en het hangt nu al jaren aan mijn muur.

Als je zulke verschillende kunstwerken met elkaar combineert, heeft het dan nog wel samenhang?
Ik heb witte muren, dus dat houdt het geheel een beetje rustig. En het werkt om voor contrast te zorgen, bijvoorbeeld door grote werken met kleine te combineren. Bij YEDS houden we ook van contrast. Vaak kiezen Starla en ik werken die drukte en rust samenbrengen. Er moet ook iets gewaagds in zitten, een kracht.

Wat willen jullie nog bereiken met YEDS?
We zouden het fantastisch vinden om het voor bedrijven en instellingen nog laagdrempeliger te maken om met kunstenaars te werken. Een kunstenaar kan een mooi werk maken, maar kan ook heel goed worden ingezet in een creatieproces. Daar mag wat mij betreft nog veel meer gebruik van gemaakt worden. Het is toch prachtig als die werelden elkaar ontmoeten?

FacebookFacebook
instagraminstagram

Reizen is een belangrijk thema in het werk van Marjoke Schulten. Een vlucht met de zeppelin is al jaren haar droom. Haar reis naar Friedrichshafen, stad van luchtschepen, is een feestelijke markering van haar 25-jarig jubileum als beeldend kunstenaar. De archetypische vorm en het industriële lijnenspel van de constructie van de onderzeeboten en de luchtschepen fascineren haar mateloos. In het werk van Schulten wordt deze vorm gespiegeld, verkleind, verdraaid, vervormd. Het beeld wordt met de jaren steeds abstracter en komt zelfs letterlijk los van het papier.

De werken van Marjoke Schulten zijn te huur en te koop en nu exclusief te zien in onze expo.

  

BOARDING THE FINISSAGE
Ter ere van het 25-jarig jubileum van Marjoke Schulten organiseren wij op zaterdag 1 september a.s. een finissage waarin Schulten ons in een korte lezing meeneemt in haar levensreis als kunstenaar en haar fascinatie voor zeppelins met ons deelt. Na afloop is er een borrel.

Marjoke Schulten heeft speciaal voor Kunstuitleen Rotterdam een zeppelin ontworpen in een oplage van 50 stuks. Wij mogen deze werken weggeven aan de eerste 50 bezoekers die op 1 september a.s. onderstaande Boarding Pass kunnen laten zien.
Download je Boarding Pass hier.

FINISSAGE MARJOKE SCHULTEN
Zaterdag 1 september 2018
16.00 – 18.00 uur
Vergeet je Boarding Pass niet!

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opleiding: Rotterdam, Academie voor Beeldende Kunsten, 1966-1971.

Andringa (1948) is schilder, tekenaar en graficus en heeft tot zijn pensioen als hoofddocent grafiek lesgegeven aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Hij maakt graag grafiek omdat het ambachtelijke en technische ervan hem zo aantrekt. In zijn schilderijen werkt hij heel dun laag over laag. Zijn werken hebben altijd titels, zijn figuratief en verhalend, tonen vaak figuren tegen een zacht gekleurde, subtiele achtergrond.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opleiding: Rotterdam, Academie voor Beeldende Kunsten, 1956; New York, V.S, Cooper Union, 1961-1963.

Prijzen: Hendrik Chabot Prijs van het Prins Bernard Cultuurfonds, 1993.

Na Van Amen’s (1936) 2-jarige verblijf in de Verenigde Staten raakte hij onder de invloed van de Pop-Art van Andy Warhol en Robert Rauschenberg. Hij gaat, net als hen, experimenteren met alledaagse en gevonden voorwerpen uit de consumptiemaatschappij. Terug in Nederland probeerde hij zich los te maken van het Pop-Art imago en streefde naar een ‘hogere’, spirituele kunstvorm. Hij zoekt en vindt symbolen op straat en in allerlei landen, zoals in Zwitserland de Matterhorn en de Zwitserse vlag, op Bali tempelpoorten en in Singapore een symbool dat hij ziet op de taxi. Woody van Amen maakt zowel schilderijen, tekeningen en werken in gemengde techniek en assemblages.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opleiding: Den Haag, Academie voor Beeldende Kunsten, 2004

Prijzen: Gedeelde derde prijs The Shell Young Art Award, 2004

In Alonso’s (1978) foto’s lopen verhalende beelden, werkelijkheid en fictie, kunst en document door elkaar heen. De wereld die Alonso verbeeldt is die van haar eigen generatie waar, zoekend naar eigen identiteit, continu grenzen worden opgezocht en doorbroken door middel van seks, drugs, of geweld. Alonso visualiseert hiermee op rauwe en confronterende wijze het spanningsveld tussen fantasie en werkelijkheid.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opleiding: Rotterdam, Academie voor Beeldende Kunsten, autonoom, 1994-1998; Bandung, Java, Indonesië, Institut Teknologi, Beeldende Kunst, 1997-1998; Manoa, Hawaii, O’ahu, Verenigde Staten,  University of Hawaii, Art of Oceania, 2004.

Frances Alleblas (1971) maakt tekeningen in diverse technieken met materialen als houtskool, potlood, pastelkrijt en (mono-)print. Haar verfijnde werk zit vol figuratieve en verhalende elementen, beelden van verlangen, zoals ze zelf noemt. De kunstenaar laat zich in haar werk inspireren door persoonlijke ervaringen, verschillende culturen, antropologie, mythologie, literatuur en fotografie.

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

Opleiding: Rotterdam, Grafisch Lyceum, 1986-1991; Rotterdam, Willem de Kooning Academie, 1991-1995; Amsterdam, Rijksacademie van Beeldende Kunsten, 1999-2001

Allarts (1970) werk bestaat uit grafiek en schilderijen. Vaak neemt hij Hollandse landschappen, vogels, vissen als onderwerp maar ook mensen. Vaak geeft hij deze vereenvoudigd weer in heldere kleuren en vormen. Zijn werk is enigszins stripachtig, kleurrijk en begrijpelijk voor iedereen. In deze grafische prenten worden vogels en pinguïns op humoristische wijze uitgebeeld. Met de fluit spelende eend knipoogt Allart naar het beroemde schilderij van de Fluitspeler van de Franse schilder Manet uit 1866.

FacebookFacebook
instagraminstagram