Auteursarchief: Danielle Huisman

De decembermaand is voor veel mensen een feestmaand. In de stad zien we prachtige etalages met sfeervolle verlichting en verleidelijke cadeaus. De Bijenkorf weet als geen ander het winkelende publiek te verleiden met hun mooi aangeklede etalages. Daarom waren wij benieuwd wat de Store Manager van de Bijenkorf Rotterdam aan kunst zou kiezen. Dus vroegen wij aan Eric van den Elshout of hij het leuk vond om gastcurator te zijn voor De Keuze van… De minitentoonstelling is nu te zien in onze expo!


Jij bent gastcurator van Kunstuitleen Rotterdam en mag je favoriete kunstwerken uit onze collectie selecteren. Waarom heb je ja gezegd?

Ik heb spontaan ja gezegd omdat ik me zeer vereerd voel dat mijn persoonlijke keuze een maand lang in de spotlights mag staan.

Was het lastig om een keuze te maken?
Keuze genoeg. Om dan beperkt te worden tot een zeker aantal maakt dat ik regelmatig ook weer een keuze weg liet vallen als ik iets fraaiers tegen kwam.

Hoe vond je het om door de collectie te spitten?
In de showroom gaat dat best gemakkelijk. Het archief op internet vond ik lastiger te doorgronden. Zeker ook door het grote aantal kunstwerken dat digitaal aan me voorbij kwam.

Kun je wat vertellen over je keuze?
Ik heb mijn eigen interieur als vertrekpunt genomen (met lege muren) en ben die opnieuw gaan inrichten. Daarnaast vond ik het erg toepasselijk dat ik werken tegen kwam die voor mij erg staan voor typisch Rotterdams. Een schilderij van Chabot over de aanleg van de metro aan de Coolsingel; die mocht niet ontbreken. Zo ook een tweetal foto’s die in de jaren 50 in de binnenstad zijn gemaakt. Een ervan zelfs de bouwput van de Breuer Bijenkorf

Heb je zelf ook kunst in huis? Wat heb je hangen/staan?
Ik ben erg blij met een schilderij van Anton Heyboer dat ik destijds nog bij hem in Den Ilp heb gekocht. Ook een zeefdruk van Clemens Briels maakt me nog elke dag blij. Aagje Pel (een kunstenares uit Bergen op Zoom waar ik vandaan kom) haar mooiste schilderij hangt bij mij in de woonkamer.

Van welke kunst hou je?
Ik hou van diversiteit. Bij mij in huis vind je een combinatie van fotografie, schilderijen maar ook een mooi stuk antiek gecombineerd met designmeubelen.

En wat vind je helemaal niks?
Abstracte kunst. Als ik teveel uitleg nodig heb om een kunstwerk te doorgronden, dan haak ik al snel af.

Wat vind je eigenlijk van Kunstuitleen Rotterdam als concept?
Een gave collectie samen gebracht op een mooie locatie in een geweldig pand. Wat komen de stukken die uitgestald zijn in de showroom mooi tot hun recht, juist omdat de omgeving totaal niet afleidt.

Tot slot: waar ben je op dit moment mee bezig? Wat staat er te gebeuren? Nieuwe plannen?Binnen de Rotterdamse Bijenkorf zijn we nu vrijwel dagelijks bezig met het vernieuwen van de gehele winkel. Behalve nu in december. Deze maand staat volledig in het teken van het feestelijke gevoel dat hoort bij shoppen in december. In januari gaan we de laatste fase van de damesmodeverbouwing realiseren en starten we met de verbouwing van de herenmode in de kelder.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Lange tijd schilderde hij gevaarlijk uitziende honden en speelde hij in op onze associaties met gevaar. Nu legt Simon Schrikker zich vooral toe op ruige zeelandschappen in verafgelegen oorden. Patrick Kooiman trekt op een gure herfstdag zijn regenjas aan en bezoekt in Rotterdam-West het atelier van een gedreven en fascinerende kunstenaar. “Mijn werk wekt suspense op, een beetje dat Hitchcockgevoel.”

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)


Kunstuitleen Rotterdam heeft enkele aquarellen van Simon Schrikker aangekocht die je vanaf nu kunt lenen.

Persoonlijk vind ik je werk prachtig. Maar ik kan me ook wel voorstellen dat sommige mensen bij het zien ervan denken: “Goh, dat is ook niet gezellig!”
Dat houd ik wel de gaten, sommige van mijn werken zijn onderdeel van collecties van grote verzamelaars of bedrijven. Maar aan de andere kant hoeft een goede film ook niet gezellig te zijn, toch? Wat ik in mijn werk laat zien, is niet letterlijk gewelddadig. Het is meer een associatie. Mijn primaire doel is niet om de consument te pleasen. Per slot van rekening is het niet heel commercieel wat ik doe. Maar ik probeer wel kwaliteit te leveren voor een specifieke doelgroep van liefhebbers.

Ik ben heel benieuwd naar hoe je gekomen bent waar je nu bent. Wat is je verhaal?
Als kind heb ik altijd wel veel getekend. Ik had ook nooit een alternatief voor ogen in dat opzicht, ik was heel gretig en wilde het graag leren. Mijn moeder was bouwkundige. Als jongetje van zes, zeven jaar oud ging ik graag mee naar haar werk. Ze had een prachtige tekentafel met van die stevige Edding-viltstiften. Geweldig om mee te tekenen en te zien hoe de inkt uitvloeide op het papier. En die geur! Het is één van mijn eerste goede herinneringen aan materiaal. Die fascinatie zat er toen al in.

Welke tekening uit die tijd staat je het meest bij?
Eén die ik me goed kan herinneren, was een tekening van een mannetje met allemaal laatjes in zijn buik. Ik vraag me nog steeds af wat het idee erachter was. Maar ik kan je wel zeggen dat het voor een kind een heel complexe tekening was. Ik zat echt in mijn eigen wereld. Pas op de kunstacademie in Enschede kwam ik daar langzaam uit. Een docent die veel invloed op me had, was kunstschilder Emo Verkerk. Hij zei: “Je kunt wel tot aan je dood abstracte schilderijen blijven maken. Maar het zou toch ook wel interessant zijn als je iets uit de wereld om je heen pakt waardoor je werk ook voor een breder publiek te vangen is.”

Ik ken je met name van de prachtige schilderijen die je van honden maakt. Hoe kwam je destijds op dat thema?
Ik was ooit bezig met een schilderij van een moerasachtig landschap met daarin een hert. In dezelfde tijd vond ik bij toeval een mooie afbeelding van een rottweiler. In een opwelling heb ik die over het hert heen geschilderd. Zo kwam ik erachter dat schilderen vanaf een foto heel interessant kon zijn. Ik ging de grens opzoeken tussen de voorstelling en de verf waarmee ik die maakte. Dat is in mijn werk altijd een spanningsveld.

Hoe zoek je die grens op?
Dat doe ik al schilderend. Het is niet iets wat je van tevoren kan verzinnen. Ik ga vaak gewoon aan de slag. Soms lukt het dan, maar soms ook niet. De honden vind ik interessant omdat je er je eigen associaties op los kunt laten. Zo’n thema suggereert gevaar of spanning. Maar je zou het ook kunnen interpreteren als de hond van de buren die achter een bal aan rent. Het is maar net hoe je het ziet.

Veel mensen vragen zich bij een vreemde hond af of hij wel te vertrouwen is en niet gaat bijten. Is dat het?
Het thema van de honden in combinatie met mijn schildertechniek heeft iets filmisch. Het wekt suspense op, een beetje dat Hitchcockgevoel. Zelf ben ik niet opgegroeid met honden, ik was altijd een beetje bang voor ze. Honden vond ik moeilijk in te schatten. Onze huidige hond is ontzettend lief. We hebben hem al sinds hij zo groot als een cavia was. Maar toch komen er ook wel eens vriendinnetjes van onze kinderen over de vloer die helemaal panisch door de woonkamer rennen. En dat terwijl die arme hond gewoon wil meespelen en door dat gieren alleen maar wilder wordt.

Je gebruikt grote hoeveelheden olieverf in je werk. Leent die techniek zich goed om beweging uit te beelden?
Al die verf is met name fijn om hoofden van bulldogs te verven. Die hebben van die kwabben die je met dikke klodders verf goed kunt uitbeelden. Nu ben ik meer met andere thema’s bezig. Ik schilder nog maar zelden een hond. Een enkele uitzondering maakte ik voor een vrouw die me een portret van haar Engelse Springer Spaniel stuurde. Dat is een ras waar ik niet heel veel mee heb. Maar toen ze akkoord ging met mijn voorstel om er een heel groot schilderij van te maken, werd het toch iets heel bijzonders.


Met wat voor thema’s ben je nu bezig?
Een tijdje geleden vond ik een afbeelding van een haai. Het leek me interessant om een vin of een rij haaientanden uit een dikke brij aan olieverf te laten komen. Door onderzoek kwam ik terecht bij de Faralloneilanden. Dat is een onherbergzame plek niet ver uit de kust van San Francisco. Het contrast tussen zo’n kosmopolitische stad en een groep rotsen die lijken op haaientanden is enorm. Daarnaast komen er elk najaar zo’n veertig witte haaien naar de Faralloneilanden en blijven daar dan een maand lang. Niemand weet nog waarom. Het greep me heel erg aan, het was bijna een sprookje. Als kunstenaar kan ik daar heel veel mee.

Hoe ga je te werk wanneer je een leeg canvas voor je hebt?
Van tevoren bepaal ik welke techniek en welke kleuren ik ga gebruiken. Ik zorg er ook voor dat ik een uitgangspunt heb. Daarna is het heel plat gezegd gewoon volsmeren. In sommige olieverfschilderijen zit wel voor een paar honderd euro aan verf. Dan ben ik bezig en denk ik, het moet lukken, het moet lukken! De laatste tijd maak ik ook veel aquarellen. Daarvan maak ik eerst kleine studies in een boekje. Dan zit ik thuis aan de keukentafel te aquarelleren, dat is echt een nieuwe ervaring voor me. Kunstuitleen Rotterdam heeft een paar aquarellen aangekocht. Die kun je dus vanaf nu lenen. Het zijn zeelandschappen bij de Lofoteneilanden bij Noorwegen. De ruigheid, de weerspiegeling in het water, de barre weersomstandigheden…het spreekt me allemaal enorm aan.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op 9 december a.s. organiseren we alweer de laatste Kunstsalon van dit jaar waarin we de relatie tussen muziek en kunst onderzoeken. Kunsthistorica Carla Hendriks vertelt welke invloed musicus J.S. Bach op kunstenaars heeft gehad. Popfotograaf Rob Verhorst geeft ons een kijkje in zijn leven waarin hij wereldberoemde sterren fotografeerde. De Rotterdamse zangeres Daisy Cools geeft een mini optreden.


Rob Verhorst: Diana Ross

Dit zijn de onderwerpen:

FUGA, VORM EN KLEUR
De muziek van J.S. Bach als inspiratie voor kunstenaars. 
Veel kunstenaars aan het begin van de 20ste eeuw waren onder de indruk van de muziek van J.S. Bach. Zij probeerden in vorm, lijn, ritme en kleur weer te geven wat zij hoorden en voelden bij muziek. Onder begeleiding van muziek en beeld neemt kunsthistorica Carla Hendriks ons mee langs verschillende kunstenaars als Kandinsky, Klee en Zadkine en zoekt zij de verbanden op tussen muziek en kunst.

HET LEVEN VAN EEN POPFOTOGRAAF
Rob Verhorst (Rotterdam, 1952) fotografeert sinds 1978 als beroeps fotograaf  in de Popmuziek. Zijn foto’s worden over de hele wereld gepubliceerd. Wij hebben ook enkele werken van Verhorst in de collectie. Tijdens deze Muziek Kunstsalon doet Rob Verhorst een boekje open over zijn leven als Popfotograaf met een aantal mooie verhalen!


Rob Verhorst: Bruce Springsteen (GV2007, 6 euro p/m)

OPTREDEN: DAISY COOLS
Daisy Cools heeft geen spektakel nodig wanneer ze haar ogenschijnlijk luchtige songs vertolkt. Slimme nummers zijn het, vol gelaagdheid. Ze klinken prachtig door Daisy’s natuurlijke manier van zingen, waarin soms de echo’s van Stevie Nicks en Chrissie Hynde doorklinken.

Reserveer uw tickets op tijd, want er zijn maar een beperkt aantal plaatsen beschikbaar!

Programma: De Muziek Kunstsalon
Zondag 9 december 2018
Aanvang: 15.00 uur (inloop vanaf 14.30 uur)
Einde: 17.00 uur

Tickets voor leden zijn gratis
Deze kunt u reserveren door een e-mail te sturen naar danielle@kunstuitleenrotterdam.nl (max 2 tickets per lidmaatschap)

Geen lid? Reserveer uw tickets dan hier
Tickets zijn 7,50 euro p.p.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Met de intocht van Sinterklaas op 17 november 2018 begint bij Kunstuitleen Rotterdam de #feestmaand. In de komende weken organiseren we diverse leuke activiteiten en hebben we een interessante aanbieding voor nieuwe leden en nieuwe leners!

  
Kies voor 31 december a.s. nog een kunstwerk bij ons uit en verrijk je interieur met een van de indrukwekkende werken uit onze collectie. Wij helpen je graag bij het maken van een keuze. Kom langs in onze expo of zoek online in onze catalogus.

Lid worden
Word je lid voor 31 december 2018 en leen je een kunstwerk? Dan krijg je het resterende lidmaatschap van 2018 van ons cadeau. Je betaalt pas vanaf januari 2019. Daarnaast ontvang je als welkomstcadeau een Pakje Kunst: een verrassend minikunstwerkje waarmee we de kunstenaars uit de regio ondersteunen.

Wel lid, maar nog geen kunst
Ben je lid, maar heb je nog geen kunstwerk kunnen kiezen? Dan hebben we ook een leuke actie. Als je namelijk voor 31 december a.s. je eerste kunstwerk bij ons leent, dan ontvang je een Pakje Kunst cadeau: een verrassend minikunstwerkje waarmee we de kunstenaars uit de regio ondersteunen.

TIP! Volg ons op Facebook en Instagram en blijf op de hoogte van alle activiteiten in onze #feestmaand.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Stel je eens voor dat je kon schilderen in 3d. Dat je een kwast pakt en verf aanbrengt in de lucht om je heen. Wat zou je dan schilderen? Zou je een portret van iemand maken? Of zou je juist gaan voor een ruimte of misschien zelfs een heel huis waar je doorheen kunt lopen? Dat laatste is waar architect én kunstenaar Tiwánee van der Horst zich mee bezighoudt. Speciaal voor Work Art | Play Art belde Patrick Kooiman naar Mexico, waar Tiwánee dit najaar de lokale weeftechnieken onder de knie aan het krijgen is.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)


Hey Tiwánee! Hoe is het daar in Mexico?
Het is hier fantastisch! Ik doe zo ontzettend veel nieuwe indrukken op! Mexico heeft van oudsher een rijke traditie als het gaat om weven. Ik kan me wel voorstellen dat mensen zich afvragen wat ik als afgestudeerd architect hier doe, maar ik combineer in mijn werk kunst met architectuur. Met het weven wil ik met name nieuwe manieren leren hoe ik materialen met elkaar kan verbinden.

Architectuur en kunst vormen een bijzonder koppel. Hoe zijn ze in jouw geval samengekomen?
In 2013 liep ik stage bij een architectenbureau in Rio de Janeiro dat een gebouw ontwierp voor de Olympische Spelen die daar gehouden zouden gaan worden. Een mooie bijkomstigheid van een stage in Rio was dat ik graag Portugees wilde leren.Voor de Spelen heb ik meegewerkt aan het ontwerp van de golfclub. Het viel me op hoe ontzettend veel tijd er ging zitten in het tekenen en tot in het kleinste detail uitwerken van een ontwerp. Ik had behoefte aan meer vrije expressie in mijn werk. In mijn vrije tijd leerde ik heel toevallig een man kennen die me vroeg of ik een muurschildering wilde maken voor de koffietent die hij wilde openen in de favelas.

Ja maar, hoe wist je dan dat je dat kon?
Dat wis ik niet, maar ik wilde het graag proberen. Wel hield ik van schilderen in mijn vrije tijd. Ik wilde het heel graag doen, omdat ik toen al het idee had dat kunst architectuur kan versterken. Het grootste struikelblok was nog wel het budget. Er was niet veel geld beschikbaar en dus koos ik ervoor om alleen met zwarte en witte verf te werken. Gelukkig had ik al out of the box leren denken toen ik tijdens mijn studie aan de TU Delft geselecteerd werd om te mogen werken in het Explore Lab. Daar kunnen architectuurstudenten vrij werk maken, iets wat bij andere afstudeerrichtingen bijna nooit mogelijk is.Tijdens mijn onderzoek kwam ik in aanraking met Leonel Moura, die robots ontwerpt die zelfstandig kunst kunnen maken. Of ik het daar nu mee eens ben, weet ik nog zo net niet. Wel raakte ik gefascineerd door de manier waarop hij verbinding legt tussen mens en machine om kunst te maken. Het zette me aan het denken om te analyseren op welke manieren kwasten werden gebruikt in de verschillende kunststromingen, zoals het pointillisme en het impressionisme. Ik wilde namelijk onderzoeken of ik die schildertechnieken 3d kon maken, zodat je als het ware in de lucht kunt schilderen.

Je bent half Nederlands en half Amerikaans met Porto Ricaanse roots. Daarnaast breng je kunst en architectuur samen. Is het een rode draad in je leven om verschillende dingen samen te brengen?
Uiteindelijk zijn kunst en architectuur niet zo verschillend. Door alle technologische ontwikkelingen van de laatste jaren komen we wel op een punt dat die twee disciplines weer samen kunnen komen op een betekenisvolle manier. Mijn ideaal is om een wereld te creëren die aanvoelt als een droom, met kleurrijke huizen en vloeiende vormen. Hoe mooi zou het zijn om niet alleen naar een schilderij te kijken, maar er ook doorheen te lopen? Een andere stip op mijn horizon is om mijn ruimtelijke schildertechniek zo ver te ontwikkelen dat je dansbewegingen en muziek driedimensionaal kunt visualiseren.


Tiwánee van der Horst, Ojos Color Sol (10 euro per maand)

Kunstuitleen Rotterdam kocht onlangs werk van je aan – gefeliciteerd! Wat kunnen leden vanaf nu in huis halen?
Ik heb een serie ramen gemaakt, waarvan er nu een paar te leen zijn. In een huis vormen ramen de verbinding tussen binnen en buiten, een mooi startpunt dus. Tijdens het maken vroeg ik me af waarom ramen in de architectuur vaak zo’n typische ruitvorm hebben. Kunnen we die vorm loslaten? Door het op een schilderachtige manier te maken, creëer ik ruimte voor nieuwe vormen. Elke sculptuur is daarmee onderdeel van een zoektocht naar een vorm waar intuïtie en vloeibaarheid een grote rol spelen. Om vervolgens een sterke structuur te maken van de vloeiende lijnen kijk ik naar textieltechnieken. Daarom verdiep ik me nu in de inheemse weeftechniek van Mexico.

Het werk van Tiwánee van der Horst is vanaf nu te zien bij Kunstuitleen Rotterdam.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op zaterdag 3 november is het feest in Kunstuitleen Rotterdam. Dan is het namelijk de nationale Dag van de Kunstuitleen! Onze expo is de hele dag open voor de hele familie. Met kunst, muziek, workshops, hapjes en drankjes. 

Het thema van de dag is It’s all in the family. Iedereen is welkom! Daarom hebben we van 11.00 – 18.00 uur activiteiten voor de hele familie op het programma.

Een familieportret door fotograaf Otto Snoek
We hebben exclusief voor vandaag de Rotterdamse fotograaf Otto Snoek bereid gevonden om professionele familieportretten ** te komen fotograferen. Of je nou met het gezin, opa en oma of met je vriend of vriendin op de foto wilt. Het kan allemaal.

Snoek zal een authentiek familieportret maken dat met de analoge camera geschoten wordt. Het beeld wordt in zwart-wit gemaakt, dat goed past bij zijn verhaal als fotograaf. Een typisch Rotterdams portret.
** Leden krijgen gratis een negatief mee. Niet leden betalen 25 euro voor het negatief. Er kunnen max. 50 familieportretten worden gemaakt, dus wees er op tijd bij!

Over Otto Snoek:
Als autonome documentaire fotograaf gaat het werk van Snoek over veranderingen in de democratische, sociale en culturele veranderingen in zijn woonplaats Rotterdam en Europa. Zijn aanpak is om zo dicht mogelijk bij zijn camera te komen tussen menigten op straat, in winkelcentra en tijdens verschillende soorten feesten. Snoek is uitsluitend geïnteresseerd in de mensen zelf. Hij is auteur van verschillende boekpublicaties en exposities op internationaal niveau. www.ottosnoek.com

Workshop Selfielijstjes maken
De kleine kunstliefhebbers kunnen meedoen aan een workshop Selfielijstjes maken (vanaf 4 jaar). Tijdens onze Kinderkunstsalon was dit een groot succes. Vandaag doen we het nog eens goed over!

Optreden Dan Hair & The Extensions
In samenwerking met Popronde Rotterdam organiseren we ook het optreden van singer-songwriter Dan Hair & The Extensions.
Aanvang: 16.00 uur

Workshop Kunst kiezen voor je interieur
Neem een digitale foto van je interieur mee (op je telefoon) en doe mee aan de workshop  ‘kunst kiezen voor je interieur’. Krijg tips over stijl, kleur en omvang, zodat je het kunstwerk kiest wat je interieur echt helemaal af maakt. Foto’s kunnen ook vooraf gemaild worden naar sanne@kunstuitleenrotterdam.nl

 

FacebookFacebook
instagraminstagram

De hele maand oktober staat bij ons in het teken van duurzaamheid. Onlangs besloten wij ons plastic bubbeltjefolie te vervangen door gerecycelde dekens. In Rotterdam zien we ook andere mooie initiatieven als het gaat om duurzaamheid. Zo vertelt de Rotterdamse ontwerpster Foekje Fleur met haar ontwerpen dat we helemaal niet zoveel plastic hoeven te gebruiken op deze aarde. Voor ons hét moment om Foekje te vragen of zij voor ons een mini tentoonstelling wil inrichten. Haar Keuze van is nu te zien in onze expo!

Jij bent gastcurator van Kunstuitleen Rotterdam en mag je favoriete kunstwerken uit onze collectie selecteren. Waarom heb je ja gezegd?
Ik had wel zin om door de collectie heen te gaan, ik ben echt een schatzoeker en altijd opzoek naar prikkels, dus kom maar op.

Was het lastig om een keuze te maken?
Ja, mijn smaak is nogal eclectisch, ik had een grote eerste selectie gemaakt, maar terug brengen tot 10 stuks is erg moeilijk. Ik denk juist in verzamelingen, werken die samen iets vertellen of een gevoel oproepen, soms is het dan kill your darlings.

Hoe vond je het om door de collectie te spitten?
Het was hartstikke interessant, je ziet van alles en leert ook weer van alles bij, als ik meer tijd had zou ik het als hobby gaan doen.

Kun je wat vertellen over je keuze?
Het is een bonte mix, alles vrij kleurrijk maar ook vriendelijk. Ik ben nogal van het verzamelen, ik geloof dat je met een verzameling meer kan zeggen, more is more zeg maar. Er komt van alles voorbij over mijn persoonlijke interesses en leven, een bepaald soort huiselijkheid en vrouwelijkheid waar ik van houd. Ook dieren spelen een belangrijke rol.

Heb je zelf ook kunst in huis? Wat heb je hangen/staan?
Mijn muren zijn nog leeg, er staat wel van alles op de grond, ik vind het nog lastig om op te hangen, daar wordt het gelijk zo zwaar van. Ik heb gekke dingen verzameld bij de Vendu veiling, koop ook graag iets natiefs bij de kringloop. Maar mijn beste werken komen van famillie en vrienden, zoals een schilderij over daken en dakpannen van Paul de Jong, studies uit de kunstacademie tijd van mijn man Marcel IJzerman en prints van Rachel Sender over Rotterdam. Ik vind het altijd leuk om iets te ruilen.

Van welke kunst hou je?
Ik houd van werken die zacht zijn, of gewoon decoratief, maar ergens ook een beetje knellen of zeer doen. Niet te veel, want dan wordt ik er naar van. Maar een subtiele vervreemding, dat blijft fascineren.

En wat vind je helemaal niks?
Sommige werken knallen van de muur, ze lijken gemaakt om veel indruk te maken, dat vind ik storend, het beïnvloed mijn gemoed de hele tijd.

Wat vind je eigenlijk van Kunstuitleen Rotterdam als concept?
Ik vind het super!

Tot slot: waar ben je op dit moment mee bezig?
Bubble Buddy is net gelanceerd, een zeepbakje met rasp, gemaakt van gerecyclede plastic flessen met als doel het gebruik van de blokken zeep te stimuleren, zodat je geen vloeibare zeep in plastic flessen nodig hebt. Ik ben voorlopig nog wel even bezig met uitleggen waarom ik denk dat dat beter is. Genoeg te doen dus.

Meer weten over Foekje Fleur? Kijk op foekjefleur.com

FacebookFacebook
instagraminstagram

Ons plastic bubbeltjesfolie wordt vanaf vandaag vervangen door gerecyclede dekens. Op 10 oktober a.s. is het de Dag van de Duurzaamheid. Dat was voor ons een reden om eens kritisch naar het eigen plasticgebruik te kijken.

  

Iedere week worden er kunstwerken teruggebracht en uitgeleend. Om een kunstwerk veilig en beschermd te vervoeren wordt het verpakt in plastic folie. Dat moet anders vonden wij. Jaarlijks gaat er zo’n kilometer aan noppenfolie doorheen. We waren al een tijd op zoek naar een duurzame manier om onze kunst te vervoeren en die hebben we nu gevonden in deze gerecyclede deken.

Als klant betaal je vijf euro statiegeld voor de gecustomizede deken. Als de deken ingeleverd wordt krijg je je statiegeld terug. Plastic verpakken is nog wel mogelijk totdat de huidige voorraad op is. Je betaalt dan vijf euro per verpakt werk.

Het principe van kunst lenen, waarbij één kunstwerk rouleert langs verschillende liefhebbers past helemaal in de circulaire economie. De gerecyclede dekens zijn voor Kunstuitleen Rotterdam een volgende stap in het verduurzamen van de organisatie.

Minitentoonstelling door Foekje Fleur
De hele maand oktober staat bij ons in het teken van duurzaamheid. De Rotterdamse ontwerpster Foekje Fleur richt ter gelegenheid van dit thema als gastcurator een gedeelte van de expo in. Deze minitentoonstelling is vanaf 18 oktober a.s. te zien.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Marco Harreman is de eigenaar van Chocoholic, de lekkerste chocoladewinkel in Rotterdam als je het ons vraagt. Ieder evenement laten wij hem wel een lekker chocolaatje customizen om aan te bieden aan onze gasten. Hij heeft dan al heel wat kunstwerken van ons op zijn chocola geprint. Chocoladesmaak heeft hij wel. Hoog tijd om hem eens aan de tand te voelen wat zijn kunstsmaak nu eigenlijk is. Marco dook onze collectie in en selecteerde een prachtige wand die nu te zien is in onze expo.


Fotograaf: Aukje Simone

Jij bent gastcurator van Kunstuitleen Rotterdam en mag je favoriete kunstwerken uit onze collectie selecteren. Waarom heb je ja gezegd?
“Ik hou van allerlei soorten kunst, het fascineert me wel.”

Was het lastig om een keuze te maken?
“Ik vond het lastiger als dat ik dacht dat het zou zijn. Er is ook zoveel keus en in zoveel verschillende stijlen.”

Hoe vond je het om door de collectie te spitten?
“Erg leuk!!”

Kun je wat vertellen over je keuze?
“Het zijn vooral foto´s die ik heb uitgezocht, ik ben wel van de foto´s. Door het zoeken door jullie collectie merkte ik wel dat ik toch het meest gefascineerd was door zwart wit foto’s en werken. Misschien komt dit omdat ik kleurenblind ben. Ik ben niet depressief zover ik weet, maar ik vind dat over het algemeen het mooist om naar te kijken. Zelf maak ik ook het liefst zwart/wit foto´s.”

Heb je zelf ook kunst in huis?
Ik heb vooral oude zwart/wit foto´s en printen. En een serie insecten en vlinders in lijsten.

Van welke kunst hou je?
Van alles eigenlijk wel. Ik merkte vooral door jullie collectie, dat ik vooral gefascineerd raak door de kunstwerken waarbij je toch iets langer moet kijken om helemaal goed te zien wat het nu precies is, of wat de kunstenaar precies bedoelt.

En wat vind je helemaal niks?
Pastel tinten!!

Wat vind je eigenlijk van Kunstuitleen Rotterdam als concept?
Het concept is gewoon goed. Je kan hier allerlei soorten kunst bekijken en uiteindelijk thuis aan de muur hangen.

Tot slot: waar ben je op dit moment mee bezig?
We zijn ons met Chocoholic nu vooral aan het focussen op de feestdagen (Sint en Kerst). Daarnaast ben ik bezig om een vegan serie bonbons te ontwikkelen. Niet dat ik veganistisch ben, maar de vraag is er wel. We zijn ook druk bezig met de content van onze website/shop, die was nog niet helemaal compleet. Daarnaast zijn we ons aan het voorbereiden op een whisky beurs in de Maassilo, georganiseerd door Whiskybase. Ik heb er heel veel zin in om daar te staan. Whisky en pure chocolade gaan namelijk heel goed samen. Voor de rest blijven we gewoon leuke dingen doen!!

De winkel Chocoholic zit op de Goudsesingel 69, schuin tegenover onze expo!

FacebookFacebook
instagraminstagram

Met hun handbeschilderde behang veroveren Snijder&Co op dit moment heel Nederland. En niet voor niks! Want Marcelo Gimenes en zijn partner Jaap Snijder beoefenen hun ambacht met liefde en aandacht voor elk detail. Iets waar de heren ook heel goed in zijn, is praten. Heel veel praten. Daar kwam Patrick Kooiman achter, toen hij speciaal voor Work Art | Play Art langs ging in hun waanzinnig mooie nieuwe studio in een oud schoolgebouw in het Liskwartier. Wat een praatje moest zijn van – pak ‘m beet – een half uurtje, werd een heerlijk gesprek van meer dan twee uur over alles wat Jaap en Marcelo bezighoudt.

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

Wil jij Snijder&Co ontmoeten? Dat kan! Op zondag 30 september vertellen Jaap en Marcelo meer over hun werk bij de Kunstnijverheid Salon. Je kunt er ook één van hun werken bewonderen én een reproductie bestellen.

Wat een heerlijke ruimte hebben jullie hier zeg!
Marcelo: “Het feit dat we hier zitten, heeft ook een praktische reden. Voor sommige opdrachtgevers beschilderen we behang dat soms wel vijf meter hoog is. Alleen hier in een oud klaslokaal aan de Koningsveldestraat hebben we genoeg ruimte en kunnen we staan of zitten hoe we willen.”

Jullie beschilderen behang met de hand. Wat maakt dat je niet rechtstreeks op de muur schildert?Jaap: “Op locatie schilderen werkt niet lekker. Dat hebben we ooit aan den lijve ondervonden. Net als we lekker geconcentreerd bezig waren, liep er een kat langs of kwam de eigenaar van het huis vragen of we nog koffie wilden. Hier hebben we volledige focus op ons werk. En dat is ook wel nodig, want er zitten heel veel uren in één paneel. Daarnaast vinden we die naden van het behang juist heel fijn om te zien.”

Hoe gaan jullie te werk?
Jaap: “Natuurlijk gaan we eerst de ruimte bekijken en in gesprek met de opdrachtgever. Dat zal ongetwijfeld niet anders zijn dan toen ons ambacht in de 17eeeuw ontstond. Het is een echt Nederlands fenomeen dat ontstond toen mensen erachter kwamen dat handbeschilderd behang een veel goedkopere en leuke oplossing was dan al dure wandkleden. Bovendien blijkt uit onderzoek dat er tegen het einde van de Gouden Eeuw een dip in de kunstmarkt was en veel kunstschilders ander werk zochten. Op het hoogtepunt waren er in Nederland zo’n 17 werkplaatsen waar behang met de hand werd beschilderd. Je kunt wel zeggen dat dit de eerste massaproductie in Nederland was. In Amsterdam had bijna elk grachtenpand wel een kamer met beschilderde wandpanelen. Dat soort verhalen vinden we heerlijk.”

Kun je als opdrachtgever zelf bepalen wat er op je behang komt?
Jaap: “Vantevoren stemmen we alles tot in detail met elkaar af. We bespreken de familie, nemen planten mee die je uit het raam ziet en creëren zo samen een verhaal. Als eerste maken we een duidelijke tekening van de kamer met een grove opzet van wat we in gedachten hebben. We gebruiken daarbij min of meer dezelfde imponeertrucjes als vroeger. Zo maken we goed gebruik van perspectief en verdwijnpunten. Hierdoor wordt je oog net als vroeger van de ene hoek naar de andere geleid. Vaak zijn onze opdrachtgevers nog een beetje terughoudend in het begin, zeker als we zeggen dat ons werk alleen maar een achtergrond is waar nog meubels of schilderijen voor moeten komen.  Dan horen we vaak: “Niet te veel blaadjes hoor, anders wordt het zo donker!” Maar achteraf begrijpen klanten het wel en hadden ze zelfs nog meer gewild. We steken veel tijd in het daadwerkelijke schilderen. We beginnen ruw en maken het werk dan steeds verfijnder. Dat kost echt dagen. Het laatste wat je dan wil is dat iemand er halverwege ons werk een plant of een giraffe bij wil. Dan zeggen we ook echt ‘nee’, hoor!”

Jullie lijken zo goed op elkaar ingespeeld! Hoe zijn jullie eigenlijk begonnen?
Jaap: “Ik heb een achtergrond als graficus en heb dus altijd wel een goed oog gehad voor detail. In mijn vrije tijd raakte ik geïnteresseerd in schilderkunst uit de 17eeeuw. Ik las dan biografieën van kunstenaars uit die tijd en vond het heerlijk om me te verdiepen in alle verborgen betekenissen die ze in hun werk stopten. Toen ik op een gegeven moment zelf ging schilderen, kwam ik erachter dat door heel goed te kijken zelf als snel bijna fotorealistisch kon schilderen.”
Marcelo: “Zelf kom ik uit Brazilië. Ik ben al op mijn 18enaar Lissabon vertrokken, waar ik in contact kwam met de interieurwereld. Een kennis tipte mij toen over de kunstacademie in Rotterdam en dus ben ik naar Nederland verhuisd.”

Jaap: “Toen ik Marcelo leerde kennen, had mij me meteen door. Hij kon als geen ander de verborgen symboliek in mijn werk begrijpen. In die tijd schilderde ik veel schelpen, onbewust eigenlijk. Marcelo zei op een gegeven moment wat ik niet zag: ‘Schelpen weigeren al miljoenen jaren te evolueren. En als het moeilijk wordt, dan kruipen ze weg!’ Dat was precies hoe ik me voelde in die tijd.
Marcelo: “In Nederland ging ik verder met interieurontwerp. Ik reisde van hot naar her en werkte zelfs nog met trend forecaster Lidewij Edelkoort. Dat was een hectische tijd, zeker omdat ik een echte perfectionist ben en alles tot in de puntjes wil regelen. Kort nadat Jaap en ik elkaar leerden kennen, kreeg ik een hartinfarct. Dat was een duidelijk signaal dat ik het rustiger aan moest gaan doen. Ik ging schilderen, wel veel kleurrijker en minimalistischer dan Jaap. Kunst werd mijn manier om te reïntegreren.”

En hoe zijn jullie gaan samenwerken?
Jaap: “We kwamen erachter dat we het heel fijn vonden om op papier te werken. Zo gingen we behang maken voor de etalage van Depot, de woonwinkel in de Pannekoekstraat. Eerst deed ik dat nog op de computer. Het bijzondere aan ons behang was dat er geen herhalend patroon in zat. Per slot van rekening hoeft dat ook niet meer met de grafische techniek van tegenwoordig. Soms zaten er wel 300 verschillende insecten in een behang. Ik zat zoveel tijd achter de computer, dat we ons op een gegeven moment afvroegen of we het niet beter zelf konden gaan schilderen. We zijn ook voor onszelf begonnen, per slot van rekening zijn wij degenen die ons werk het beste kunnen uitleggen.”

Hoe vullen jullie elkaar aan tijdens het werk?
Jaap: “Als ik mijn zin krijg, krijgt alles veel krullen en wordt het een beetje kitscherig. Zet mij in een rococo-interieur en ik word gek. Terwijl Marcelo juist tranen in zijn ogen kan krijgen van een mooie Rothko of een werk van Jan Schoonhoven.”
Marcelo: “Jaap zet vaak de dingen op en dan ga ik ermee verder. We kunnen ook weleens ruzie over de details hebben, hoor. Ik kan een echte mierenneuker zijn.”

Mooi hoe jullie samenwerken, maar is het niet een risico dat je té afhankelijk van elkaar wordt?Marcelo: “Ik kan zo weer doodvallen hoor. Nu maak ik een grapje, maar toch! Een paar jaar geleden is het wel bijna een tweede keer gebeurd. Ik kreeg een herseninfarct waardoor ik nu met beide ogen alleen maar de rechterhelft kan zien. Daardoor moest ik een nog duidelijker keuze maken over wat ik in het leven wil doen. Geen wilde feesten of drukte meer voor mij! Tijdens het schilderen is die halve blindheid niet erg, je bent sowieso geconcentreerd bezig. Wel moet ik nu van rechts naar links werken, anders ga ik ongemerkt met mijn hand over iets wat nog nat is. Per slot van rekening werken we met muurverf op waterbasis.”

Zouden jullie met al je ervaring niet volledige interieurs willen doen?
Marcelo: “Dat vragen mensen wel vaak aan ons. Maar wat we nu doen is genoeg. Dat is ook waar we op worden afgerekend. We hebben geleerd om bij onszelf te blijven. En dan is het niet erg als de dingen dan maar wat langer duren. Het is tóch al leuk wat we doen, denken we dan bij onszelf. Authenticiteit wordt altijd beloond.”

Aanstaande zondag zien we elkaar bij de Kunstnijverheid Salon. Wat laten jullie daar zien?
Jaap: “We hebben een werk gemaakt dat weer heel eens wat anders is dan wat we normaal gesproken doen. Er zitten boomvarens in en ook veel vlinders en insecten. Bij Kunstuitleen Rotterdam gaan we het werk in losse banen ophangen. Je kunt er ook tegen een redelijke prijs een reproductie van kopen.”

Zondag 30 september
Kunstnijverheid Salon
Aanvang: 15.00 uur (inloop vanaf 14.30 uur)
Tickets: 7,50 euro en voor leden gratis.

FacebookFacebook
instagraminstagram

Op zondag 30 september organiseren we een Kunstsalon over kunst en nijverheid en hoe je dat toepast in je interieur. Het ambacht van kunst maken leggen we onder een vergrootglas met inspirerende talks van Snijder & Co, interieurstylist Patrick Kooiman en de artisan collectors Eterne. Uiteraard sluiten we de middag af met een goed glas wijn. Bent u erbij?

Snijder & Co
Jaap Snijder en Marcelo Gimenes zijn gespecialiseerd in handbeschilderd behang. Met hun onderneming Snijder & Co creëren zij de meest bijzondere behangselschilderijen. De vakkennis die benodigd is voor het beoefenen van dit specifieke ambacht is in de afgelopen 200 jaar haast verloren gegaan. Hoog tijd dus om een breder publiek kennis te laten maken met dit typisch, Nederlandse ambacht. Want onbekend maakt onbemind.

 

Patrick Kooiman
Hoe vertel je jouw levensverhaal in je interieur? Designschrijver en interieurstylist Patrick Kooiman ging twee jaar geleden op zoek naar het antwoord. Hij reisde van Stockholm tot Porto, interviewde de meest vooraanstaande stijlexperts van Europa en publiceerde het resultaat in zijn eerste internationale interieurboek, VOLUME.
Dat kunst in Patricks verhaal een belangrijke rol speelt, staat als een paal boven water. Daarnaast leent hij al jaren kunst van Kunstuitleen Rotterdam en weet hij hoe je de juiste werken selecteert, combineert en integreert in je interieur. Aan de hand van praktische stylingtips laat Patrick zien hoe ook jij je huis naar een hoger plan kunt tillen.

  

Eterne
Tot slot vertellen de oprichters van Eterne welke schatten zij allemaal tegenkomen op hun reizen. Eterne.co is een website waar bijzondere producten van ambachtslieden van over de hele wereld verkocht worden. De heren van Eterne vertellen waarom zij de website hebben opgericht en hoe ze te werk gaan met artisans. Ze stellen zich als doel om ‘s werelds beste lokale artisans te verbinden met mensen met een voorliefde voor kunst, ambacht, en cultuur zodat het cultureel erfgoed beschermd blijft. Eterne deelt deze middag graag hun visie op kunstnijverheid.

  

Reserveer uw tickets op tijd, want er zijn maar een beperkt aantal plaatsen beschikbaar!

Programma: De Kunstnijverheid Salon
Zondag 30 september 2018
Aanvang: 15.00 uur (inloop vanaf 14.30 uur)
Einde: 17.30 uur

Tickets voor leden zijn gratis
Deze kunt u reserveren door een e-mail te sturen naar danielle@kunstuitleenrotterdam.nl (max 2 tickets per lidmaatschap)

Geen lid? Reserveer uw tickets dan hier

FacebookFacebook
instagraminstagram

Toeval bestaat niet en al helemaal niet in Winti. En dus kwam kunstenaar Boris van Berkum wel op een heel bijzondere manier in aanraking met deze Surinaamse religie. Het combineert elementen uit Afrikaanse en Europese culturen – koren op de molen van een artistieke alleskunner die inmiddels ook internationaal bekend geworden is. Kunstuitleen Rotterdam kocht onlangs drie kunstwerken, waaronder twee porseleintekeningen, van Boris van Berkum en dus werd het hoog tijd voor een interview voor Work Art | Play Art. 

Tekst: Patrick Kooiman (Interiorator)

De laatste keer dat ik je zag, was je bezig met een levensgroot goudkleurig beeld van een Winti-priesteres. Hoe gaat het daar nu mee?
‘Na twee jaar hard werken zit ik nu eindelijk in de afrondende fase van Mama Aisa: tijd voor de productie dus. En dat is maar goed ook, want we willen het beeld al in 2019 presenteren in Amsterdam-Zuidoost. Het wordt een geweldig spektakel waarbij we de Surinaamse cultuur op een serieuze maar ook speelse manier op de kaart gaan zetten. Mama Aisa is een combinatie van 3d-scans van het lichaam van Winti-priesteres Marian Markelo en het hoofd en de voeten van een negentiende-eeuws Congolees beeldje uit het Wereldmuseum. De Mona Lisa van de Afrika-collectie wordt het ook weleens genoemd, omdat het een prachtige glimlach heeft. Nu moet je niet denken dat je zo’n beeld in een middagje op de computer ontwerpt. Het kostte me met name veel tijd om het 3d-modelleerprogramma Zbrush te leren en de dessins van de verschillende stoffen precies goed erin te drukken. De draperie op de stoel is een batikstof, die staat voor het koloniale verleden van Suriname. Voor de jurk gebruikte ik een patroon van Vlisco, een Nederlandse fabrikant van stoffen die erg populair zijn in Afrika. Het dessin dat ik koos heet Fleurs de Mariage,maar het is beter bekend als Rolls Royce. Dat vond ik wel passend voor een godin! De schouderdoek van Mama Aisa is een weefsel van het Ashanti-volk in Ghana. Net als het beeld van Mama Aisa is de Surinaamse Winti een prachtige combinatie van meerdere religies, tradities en volken’.

  
Mama Aisa

Is die mengelmoes de reden waarom je Winti zo interessant vindt?
‘Ik ben echt een neo-kunstenaar, wat inhoudt dat ik me laat beïnvloeden door heel uiteenlopende stijlen en vormen uit de kunstgeschiedenis. Ik kijk daarbij ook naar andere culturen. Daarmee ben ik niet de eerste. Denk maar aan Chinoiserie of aan de Amsterdamse School – die verwerkte elementen uit Indonesië in onze architectuur. Hoe dan ook gebruik ik als neo-kunstenaar bouwstenen uit het verleden en maak ik een vertaling naar wat er nu nodig is in de wereld. In onze huidige globale samenleving komen alle culturen nu bij elkaar. Dat is iets om in volle glorie te vieren, vind ik. Als kunstenaar moet je zo’n fantastische ontwikkelingen omarmen’.

Hoe kwam je in aanraking met Winti?
‘Toen ik in 2011 nog mijn atelier op het Eiland Van Brienenoord had, werd ik benaderd door een jonge Surinaamse man die er een driedaags Winti-feest wilde organiseren. Het eiland is groen en het ligt in een rivier, een bijzondere combinatie waar sommige Surinamers goddelijke eigenschappen aan toedichten. Ik stemde toe en vond het heel bijzonder om zo’n Winti-predansritueel mee te maken. Mensen gingen in trance, het was net alsof ik niet meer in Rotterdam was. Na afloop vroeg priesteres Marian Markelo me of ik voor de Winti kunst wilde gaan maken. Pas later vertelde ze me waarom ze uitgerekend mij daarvoor vroeg. Marian staat namelijk in contact met haar overleden grootmoeder, haar bigi sma. Zij is de voorouder die haar helpt in het leven. Tijdens een reis naar de beruchte Slave Riverin Ghana kreeg Marian een ingeving: nu ze haar voorouders had teruggebracht naar de plek waar de slaven nog één keer werden gewassen voordat ze naar Zuid-Amerika werden verscheept, was het moment gekomen om de wereld te vertellen wat Winti is. Haar grootmoeder droeg haar ook op om kunst in de Winti te gaan brengen. “Als je de juiste kunstenaar tegenkomt, geef ik je een seintje,” vertrouwde ze haar kleindochter toe. Toeval bestaat niet, ook niet in Winti. Toen Marian me daarom voor het eerst een hand gaf, hoorde ze haar grootmoeder zeggen: “Dit is die man.”

Heeft Winti dan geen beelden, net zoals bij veel Afrikaanse religies?
‘Onder druk van de protestantse Nederlanders in Suriname is dat element destijds overboord gegooid. Nu is het moment om Winti weer maskers, beelden en altaren te geven. Dat spreekt me enorm aan. Ik houd sowieso van het magische denken, dat zijn we in onze maatschappij totaal kwijtgeraakt. Tegenwoordig draait het vaak alleen maar om cijfertjes en geld. Hoe gelukkig worden we daar nou uiteindelijk van? Er zijn concepten in de Winti die echt heel interessant zijn, ook als je er niet in gelooft. In het Christendom moet je de doden met rust laten. Maar bij Winti zijn je voorouders er altijd voor je. Het is ook een heel geruststellende gedachte dat je na eigen dood ook zo’n voorouder wordt. En wat dacht je de Puru Blaka? Het is een ritueel waarbij een jaar na de dood van een familielid iedereen samen komt om de rouwperiode af te sluiten. Dat begint traditioneel met een  Fio Fio-ritueel waarin iedereen kan uitspreken wat dwars zit, zodat de intenties goed en zuiver zijn. Dat zouden toch meer families moeten doen?’

Wat is het verhaal achter de twee kunstwerken die Kunstuitleen Rotterdam van je heeft gekocht?
‘Een tijdje geleden ben ik in het Europees Keramisch Werkcentrum gaan tekenen met porselein. Dat is een spannend proces, want wanneer je met een spuitfles vloeibaar porselein direct op de ovenplaat tekent, moet het in één keer goed zijn. Nu ben ik zelf zo’n beetje tekenend ter wereld gekomen, dus voor mij was dat nog geeneens de grootste uitdaging. Het moeilijkste was om zo’n kwetsbare porseleintekening precies op het juiste moment los te krijgen van de plaat. Na veel experimenteren is me dat uiteindelijk met een ijzerdraadje gelukt. De porseleinrestaurateur van het Rijksmuseum moest er vervolgens aan te pas komen om de juiste lijm te vinden waarmee ik de tekening op de achterplaat van de baklijst kon lijmen. Kunstuitleen Rotterdam heeft er twee aangekocht voor de uitleencollectie. Eén is een jaren ’90 acidgirl, knarsetandend van de ecstasy. De ander is een junglegod met een gezicht als lichaam. Ik vind het interessant om verschillende beelden over elkaar heen te projecteren die samen toch één geheel vormen. Zo kan iedereen er zijn eigen interpretatie aan geven. Ik ben daar niet zo dwingend in’.

   
De aangekochte porceleintekeningen van Boris van Berkum (te huur vanaf 6 september 2018)

Nu je dat allemaal zo vertelt, vind ik het zo’n gemis dat ik zelf niet kan tekenen!
‘Tekenen is een kwestie van je motoriek trainen. Het zijn alleen maar kleine bewegingen die je maakt. Hoe vaker je het doet, des te groter je vocabulaire wordt. Toen in zelf laatst in Afrika was, bleek dat ik geen foto’s mocht maken van de beelden in het museum. Ik ben heerlijk voor de vitrines gaan schetsen. Achteraf was dat veel beter dan lukraak wat foto’s maken die je ook zo weer vergeet. Door te tekenen, ga je veel bewuster kijken. Het is iets wat ik iedereen aanraad, met name kinderen. Ik denk dat goede tekeningen zeldzaam zullen worden – we zitten allemaal veel te veel op onze tablets te swipen’.

FacebookFacebook
instagraminstagram